Leita
Áskrift | Fréttaskot | Auglýsingar Reykjavík: 12.9° 2m/s NE

  • Kaupmannskoss, Madonnu-misskilningur og fleira

    31. desember 2008

    Æ, vildi að mótmælendur hefðu ekki tekið Kryddsíldina úr sambandi, heldur haldið áfram að mótmæla hátt og snjallt. Skemmdarverk á eigum Stöðvar 2 skila engu. Nema ætlunin hafi verið að slökkva á þættinum. Byltingarseggurinn hún móðir mín (74) er þó ánægð með þetta, vill meina að ráðamenn taki ekkert mark á rólegu mótmælunum. Ég vonaðist til að stjórnarslit yrðu í beinni útsendingu til að völvuspá Vikunnar fyrir þetta ár rættist, hún gat ekki séð að stjórnin héldi, frekar en borgarstjórnin.

    Furðulegt að kíkja á Moggabloggið í gær, eftir að ég uppgötvaði blogggáttina hefur líf mitt einfaldast til mikilla muna. Ég get fylgst með uppáhaldsbloggurunum mínum, eða séð hvenær færslur koma inn. Ég las nokkur blogg og sá skrýtnar athugasemdir frá Kristni H. Gunnarssyni, svo skrýtnar (sumar klámfengnar og viðbjóðslegar) að einhver hlaut að vera at í bloggheimum. Annars staðar stóð eitthvað sakleysislegt á borð við: "Mig langar í grjónagraut" ... eða bara "Ísland".

    Vinkona mín sagði mér í gær að einhverjir vinnuveitendur væru að hugsa um að loka á Facebook því sumir eyddu gífurlega miklum tíma í að vera þar inni. Kannski er ég svona vitlaus en ég nenni aldrei að kíkja þangað nema í fimm mínútur á dag og aldrei í vinnunni. Mér finnst bloggið vera tímaþjófur minn á kvöldin. Í stað þess að lesa eða horfa á sjónvarpið eða spila lúdó þá les ég bloggsíður vina, óvina og ókunnugra. Ég er með gamalt sjónvarpstæki í vinnuherberginu og í gær datt það endanlega úr sambandi, eitthvað að loftnetinu. Held að þar sem því er splæst saman á fagmannlegan hátt hafi eitthvað skemmst. þegar ég flutti þrekhjólið til en því hafði verið komið haganlega fyrir ofan á snúrudraslinu. Garg.

    Það er sannarlega ekki hægt að treysta fjölmiðlum. Tek sko undir það sem fólk hefur verið að segja undanfarið. Í slúðurgrein á visir.is kom fram að Madonna væri þreytuleg eftir hátíðirnar. Hún var sögð 51 árs. Mig langar að leiðrétta þennan hroðalega misskilning sem varð til þess að ég sagðist vera 51 árs í gær, sem ég er ekki frekar en Madonna. Við Madonna urðum báðar fimmtugar á árinu sem ekki er alveg liðið. Hún 16. ágúst, ég 12. ágúst. Blaðasnápar mættu hafa smáatriðin á hreinu áður en þeir setja svona bull fram. Og hana nú!

    Við erfðaprins (28) fórum í Einarsbúð rétt fyrir hádegi og náðum að kyssa kaupmannshjónin, a.m.k. ég. Margmenni var að vanda, enda frábær búð sem var opin til kl. 12. Held að við höfum munað eftir öllu ... nema appelsíni. Komst að því mér til mikillar skelfingar að mýkingarklútar til að setja í þurrkara fást ekki lengur á landinu (Einarsbúð). Flokkast líklega undir lúxusóþarfa. Hmmm.

    Sérlega fallegt hefur verið við Faxaflóann í dag, veðrið hreinlega himneskt. Þrátt fyrir dauf gleraugu sé ég sprengingar og læti frá höfuðborginni. Kannski er þetta bara stjórn Strætó bs að eyðileggja strætókerfið enn frekar. (fliss) Við erfðaprins ókum um og tékkuðum á stoppistöðvunum hér á Skaganum. Stoppistöðin mín við Garðabraut virðist enn vera inni og líka sætukarlastoppistöðin þar sem ekið er út úr bænum hina leiðina, þá sem svo margir Skagamenn kjósa frekar en aðalleiðina. Tek sénsinn á föstudaginn og bíð eftir strætó á minni stöð árla morguns. Eins gott að ekki sé búið að breyta án þess að láta vita, hef engin kort séð af strætóleiðum, en ella þýddi það tveggja tíma bið eftir næsta vagni.

    Mía systir er byrjuð að elda kalkúnaskipið sem hún ætlar að bjóða okkur upp á í kvöld. Mikið hlakka ég til, hún er frábær kokkur, annað en næstelsta systirin í hópnum ... sem yrði brjáluð út í mig ef það væri ekki ég sem er næstelst. Ég er fín í kökunum en hef ekki kjark í að ráðast í flókna matreiðslu. Kannski að komandi ár verði notað til að elda gómsætar kreppuuppskriftir.

    Óska ykkur öllum innilega gleðilegs árs og vona að nýja árið verði miklu betra en það gamla.

    4 athugasemdir

  • Barneignir eftir fertugt ... (bold)

    30. desember 2008

    ... er nafn bókar sem Stefanía sýnir erkifjandkonu sinni, Jackie, en tilvist bókarinnar sýnir að Taylor, meintur eigandi bókarinnar og fyrrum tengdadóttir Stefaníu, sé meira en til í að eignast barn með Nick, syni Jackiear, jafnvel giftast honum, segja þær.
    Jackie hefur unnið að því bak við tjöldin að bráðum stjúpsystkinin Phoebe litla og Rick hætti að fela sambandið. Það myndi nefnilega skemma samband pabba hennar (Ridge) og mömmu hans (Brooke) og hætt yrði við brúðkaupið vegna hneykslisins (sjá mynd af Ridge og Brooke). Þegar Jackie sér bókina hjá Stefaníu tekur hún óvænt krúttkast og sér fyrir sér fyrsta barnabarnið en Stefanía kemur vitinu fyrir hana. Þessar gömlu skessur vita nefnilega alveg hvað er börnum þeirra og tengdabörnum (líka fyrrum) fyrir bestu. Stefanía er alveg óð og ætlar að finna Nick og Taylor til að segja þeim hvað þau eigi að gera í lífinu en Jackie getur því miður ekki sagt henni hvar þau eru, bílstjóri kom og sótti Nick, ákvörðunarstaður ókunnur.

    Á öðrum stað á sama tíma: Rétt eftir að Jackie hefur varað Nick við sambandi við Taylor og sagt að hann elski alltaf hana Brooke og líka Hope litlu sem Brooke á með fyrrum tengdasyni sínum, hringir síminn og þar er Taylor. Hún ætlar að koma Nick á óvart og lætur bílstjóra sækja hann. Nick, með lokuð augun, er studdur af Taylor um borð í bát/snekkju og í ljós kemur að hún fann alveg eins bát og hann átti áður en sökk og hún lét gera hann upp. Hann lýsir yfir ást sinni og samúð (jamm, Lára Hanna þýddi ekki þennan þátt) og þakkar henni fyrir ást hennar og samúð undanfarið. Svo dregur hann upp demantshring og ekkert smá flottan. Stefanía á eftir að verða brjáluð! Hún vill fá Taylor aftur sem tengdadóttur og Brooke, bráðum kona Ridge, á að fara aftur til Nicks, enda elskar hann hana mest.

    1 athugasemdir

  • Annáll himnaríkis 2008

    28. desember 2008

    Það mætti stundum halda að líf mitt væri eitt
    allsherjar kóma
    þegar
    kemur að því að rifja upp minnisstæð atvik, svo fátt man ég. Svo er líka
    sérlega erfitt að muna eftir einhverju sem gerðist fyrir hrun bankanna.
    Gullfiskaminnið á stjórnmálamenn er þó ekki lengur til staðar.

    Fyrsta minningin sem læðist að er sólbruninn ógurlegi sem varð í júlí,
    minnir mig. Settist í smástund út á svalir seinnipart dags með afar feitt krem
    á andlitinu sem var til að róa húðina eftir að hafa hreinsað af farða vegna
    myndatöku um morguninn. Tveggja vikna kvalir tóku við, brunablöðrur og
    viðbjóður, svokallaður annars stigs bruni. Ég heimtaði að nota græðandi Móukrem
    (fæst í Heilsuhúsinu) á andlitið og læknirinn minn hér á Skaganum varð svo
    hrifinn að hann ætla að mæla með því við alla sem brenna sig. Hún (læknirinn)
    vissi að kremið væri notað á brunadeild LHS og barnadeildinni en hafði ekki séð
    það í aksjón áður. Húðin á mér endurnýjaðist og varð betri á eftir, ekki eitt
    ör. Passið ykkur samt á sólinni, elskulegust!

    Eitt fyrsta garg ársins beindist að Magnúsi nokkrum vegna andstöðu hans
    við að fá átta palestínskar ekkjur til Akraness. Með auknum þroska veit ég nú
    að sá góði maður hefur fullan rétt á skoðunum sínum eins og ég á mínum. Reiði
    mín varð þó til þess að ég skráði mig sem sjálfboðaliða hjá Rauða krossinum og
    fékk að vera ein af þremur stuðningsfjölskyldum fyrir eina konuna, hana Línu
    mína. Ég bloggaði einhver ósköp um þessa skemmtilegu reynslu og fór eflaust
    stundum fram úr mér í þeirri von að magnúsar þessa lands sæu að sér. Fékk
    gagnrýni á mig á einhverri bloggsíðu fyrir að vera að gera mikið úr „góðsemi“
    minni og ákvað í kjölfarið að minnka allsvakalega allt blogg um Línu því ekki
    vildi ég koma henni illa á nokkurn hátt. Mér finnst ég rík af því að hafa
    fengið að taka þátt í þessu verkefni og dáist að Rauða krossinum og
    bæjaryfirvöldum fyrir að hafa bjargað þeim úr þessum dauðabúðum sem þær bjuggu
    í. Verð stundum enn vör við þann misskilning að konurnar hafi flutt í
    bæjaríbúðir, lifi á bænum og hafi þannig tekið brauð frá svöngum Skagabörnum
    sem er alls ekki. Rauði krossinn sá um að finna íbúðir á almennum leigumarkaði
    og hjálpar þeim þar til þær geta staðið á eigin fótum. Bærinn sér m.a. um
    íslensku- og samfélagskennslu. Ég sé ekki betur en konurnar aðlagist íslenskum
    siðum mjög vel og það er a.m.k. meira jólaskraut heima hjá Línu en mér ...

    Næsta garg beindist að „trúuðum“ og var svo hátt að ég endaði efst á lista
    sem auli ársins hjá blekpennar.com. Fékk þar góða útrás fyrir pirringinn sem
    hefur aukist jafnt og þétt eftir að ég fór að lesa bloggsíður, m.a. sum
    trúarblogg, eða hreinlega bara fyrirsagnirnar þar. Ég aðhyllist
    hlutleysi í trúmálum þótt ég sé enn þjóðkirkjunni og lét fordóma í útvarpi út í
    Matthías nokkurn hjá Vantrú pirra mig og fannst orð hans slitin úr samhengi. Mér
    finnst málflutningur hans og annarra hjá Vantrú málefnalegur og vel rökstuddur. Ég stend alveg
    við það sem ég sagði, það dregur t.d. úr trausti mínu á trúaða góðmennið Geir
    Jón löggu að hann skuli mæta í viðtöl í fullum skrúða á kristilegu
    sjónvarpsstöðina Omega. Mér fannst það líka óþarft tilgerðardrama hjá Geir H.
    Haarde að biðja guð um að blessa íslensku þjóðina þegar hann tjáði okkur að bankarnir
    hefðu hrunið. Það kom upp hjá mér hugsun um hégóma, musteri og slíkt sem ég
    lærði í biblíusögunum í barnaskóla. Ég geðillskaðist
    þó líklega einum of út í ljúfan útvarpsmann fyrir að biðja guð að blessa
    fyllibytturnar sem hringdu í hann í beinni á Rás 2 en pirringurinn er í reynd
    út í þá sem hringja drukknir. Finnst þetta ekki gott útvarpsefni, ekki á Rás 2. Þessi læti öll
    sannfærðu mig þó endanlega um það að best sé að aðskilja ríki og kirkju. Það er
    ekki réttlátt að borga tæpa 5-6 milljarða á ári þangað á meðan fólk þarf að
    borga sig inn á sjúkrahúsin. Sumir eru ekkert svo veikir eða fátækir, segir dr.
    Haarde reyndar.

    Strætóferðir voru margar og skemmtilegar á árinu og bæði bílstjórar og farþegar
    kepptust við að vera frábærir. Sakna alltaf Tomma míns sem ég hitti núorðið
    allt of sjaldan. Það var því mikið
    sjokk þegar Strætó bs kom aftan að Skagamönnum (með vitund en ekki vilja
    bæjarstjórnar hér) og hækkaði fargjöld okkar þrefalt. Ég treysti mér eingöngu
    til að flytja út á land, eða á æskustöðvarnar á Skaganum, á sínum tíma af því
    að strætó fór að ganga á milli. Hefði ekki látið mér koma það til hugar annars.

    Skil ekki enn
    hvers vegna við vorum sett á gjaldsvæði 3, enginn strætó gengur um gjaldsvæði 2,
    t.d. í Kjósinni, það gæti verið úti á sjó þess vegna. Bærinn niðurgreiðir það
    sama og áður ... en Strætó bs fær þó ekki lengur ágóðann af farmiðasölunni ef
    við kaupum kort sem þýða tvöfalt gjald í stað þrefalds, heldur bærinn okkar. Ef
    300 manns kaupa 9 mánaða kort (á tvöföldu gjaldi) táknar það rúmlega 2 milljónir
    á mánuði til Akraneskaupstaðar, eða sem nemur niðurgreiðslunni, eftir því sem mér
    skilst. Sem þýðir að ef Strætó bs fengi þessa peninga (tvöfalt gjald) þá gætum
    við svo vel verið á svæði 2.

    Nú ef fólk fer að
    fjölmenna í bíla, sem mér skilst að standi til, t.d. fimm manns í bíl, hver og einn
    ekur eina ferð í viku fram og til baka, þá er það sparnaður fyrir fólkið en „tap“
    fyrir bæinn okkar. Bara skemmdarverk að gera þetta og engin framsýni, þetta þýðir
    aukna mengun og meira slit á vegum. Ef ég fer með Ástu á kagganum eftir áramót
    og hún hækkar fargjaldið hjá sér ekki yfirgengilega þá er fáránlegt að kaupa
    kort, þá verð ég bara að borga með þremur farmiðum þá daga sem hún fer ekki á
    milli.

    Ástamálin voru fjörug og skemmtileg á árinu. Eins og venjulega. Ég daðra við allt
    karlkyns sem hreyfist en gleraugun mín eru svo dauf að ég sé aldrei hvort það virkar.
    Finn þó á mér að fjölmörg brennandi, ástsjúk augnaráð hafa borast inn í bakið á
    mér. Þessir karlar ættu að vita að vænn lurkur, hárdragelsi og hellir er það
    eina sem virkar á konu með dauf gleraugu. Gleraugnasalinn minn segir það
    algjöra synd ef ég fái mér sterkari gleraugu, þar sem „ellifjarsýnin“ sé sama
    og ekkert farin að láta á sér kræla (frekar en endajaxlarnir), ég þurfi þá
    tvenn gleraugu sem geri augun löt og bla bla bla ... það er kreppa og ég læt
    þessi gleraugu duga þótt það þýði að erfðaprinsinn fái ekki stjúpföður. Þegar
    hann var lítill sagðist hann vilja engan annan en kvikmyndaleikarann góðkunna
    Jean Claude Van Damme sem stjúpa. Með svona dauf gleraugu á nefinu hefði algjört
    svipbrigðaleysi hans ekki truflað mig neitt.

    Maðurinn sem hefur haldið montstigi mínu í hæstu
    hæðum
    með því að segja
    reglulega að ég sé snillingur, Reynir Traustason, plataði mig með enn meira skjalli
    til að færa mig af Moggablogginu yfir á DV-bloggið og kvaddi ég með tárum og
    skammarlegri lygafærslu þá bloggvini og –óvini sem ég hafði eignast á því rúma ári
    sem ég dvaldi þar í góðu yfirlæti.

    Elsku erfðaprinsinn hefur búið í himnaríki allt árið og dreif sig í skóla sl. haust,
    stefnir á stúdentspróf. Hann kom mér (og örugglega sjálfum sér) skemmtilega á óvart
    með frábærum námsárangri þrátt fyrir að hafa ekki verið í skóla í 12 ár. Við
    vorum svolítið ósammála í ýmsum heimsmálum í byrjun árs en erum það ekki lengur,
    Ísraelsmönnum til mikils ama. Sonurinn er mikill snyrtipinni og hefur alið mig ágætlega
    upp í þeim málum. Nú dettur mér ekki lengur í hug við heimkomu úr vinnu að
    henda töskunni minni á gólfið og yfirhöfninni á næsta stól, nei, nú geng ég frá
    öllu jafnóðum næstum alltaf og því þarf aldrei neina háalvarlega og kvíðvænlega
    laugardagstiltekt.

    Kettirnir eru ofaldir af erfðaprinsinum og fá jólamat (túnfisk) minnst tvisvar í
    viku en ekki bara á aðfangadagskvöld. Þeir hafa stækkað mjög til hliðanna og
    Tommi er að auki orðinn að mikilli væluskjóðu sem þráir hátíðamat á hverjum
    degi, feitabollan sú arna. Af og til minni ég erfðaprinsinn á að of feitir
    kettir lifi ekki jafnlengi og hinir og þá eykst einhverra hluta vegna vælið í
    Tomma til mikilla muna um tíma ... Kubbur (kvk) hefur líka stækkað mikið á árinu
    og minnir sífellt meira á Támínu, systur sína, sem var feitasti köttur sem
    fyrirfannst í Vesturbæ Reykjavíkur þótt víðar hefði verið leitað.

    Fleira gerðist ekki á árinu.

    10 athugasemdir

  • Brúnaðar kartöflur, bókarþjófnaður og fleira

    25. desember 2008

    Ljúft og gott aðfangadagskvöld hjá Hildu. Frábær matur og allt bara eitthvað svo afslappað. Mamma sá um að brúna kartöflurnar og ég náði sigrihrósandi-brosi hennar á mynd þegar hún skellti kartöflunum ofan í réttlitaða sykurleðjuna. Nú er heil hersing á leiðinni á Skagann í hangikjöt og auðvitað ætlar mamma að búa til uppstúfið, annað er ekki viðeigandi. Sjórinn ætlar að skarta sínu fegursta fyrir Hildu, hinn brimsjúklinginn í fjölskyldunni, enda stíf suðvestanátt sem er ávísun á öldur og almennan óróa í sjónum. Krummar fljúga hér allt í kring, jólaboðarnir knáu. Best að gefa þeim eitthvað í gogginn í kvöld.

    Við erfðaprins fengum fjöldann allan af gjöfum
    sem voru hver annarri flottari. Mamma fékk sjö bækur, hvorki meira né minna, og mér tókst að ræna einni með mér heim, alveg óvart. Glæpakrimma sem Orri Harðarson snillingur þýddi. Byrjaði á henni í nótt, ætlaði að klára áður en mamma kemur í dag ... en syfjan bar mig ofurliði. Ætla að tala voða mikið í dag og vera með ýmis skemmtiatriði svo að mamma gleymi bókinni og mér takist að klára hana. Það er af sem áður var, greinilega eitthvað meira að gera en bara að lesa á þessu heimili.

    Vona að jólin só far hafi verið frábær hjá ykkur
    , bloggvinir góðir, og ekkert lát verði á dásemdunum.

    Hér er jólaskapinu viðhaldið með því að spila jólaóratóríuna, takk RÚV fyrir að gefa færi á því að hlusta svona eftir á: http://dagskra.ruv.is/ras1/4445027/2008/12/24/

    5 athugasemdir

  • Tónlistarmyndband með köttum himnaríkis

    24. desember 2008

    Jæja, þá fer að verða jólalegt í hjörtum himnaríkisbúa. Meira að segja sjórinn skartar sínu fegursta, eða flottu frussi sem færist sífellt í aukana þegar nálgast flóð! (sjá mynd sem var tekin rétt áðan) Barnaefnið mallar í sjónvarpinu, sem bara tilheyrir, og erfðaprinsinn er að raka sig. Kettirnir vita innst inni að þeir fá túnfisk rétt fyrir brottför okkar héðan síðdegis, túnfisk til manneldis, þeir líta ekki við kattamatartúnfiski. Margt er þó ógert áður en hægt verður að leggja af stað til höfuðborgarinnar ... sem leiðir hugann að því: hvernig ætli sé að verja aðfangadagskvöldi í tollhúsinu við Hvalfjarðargöngin? Ætti ekki bara að gefa fólkinu frí og hafa ókeypis í göngin á jólanótt? Svo hef ég líka áhyggjur af fólkinu sem kemst ekki vestur fyrir jólin vegna veðurs, bara fúlt. Jamm, hvernig væri að klára að taka til og byrja að skreyta? Ekki eitt jólaskraut er komið upp í himnaríki og klukkan er farin að ganga 2 á aðfangadegi. Kenni aldri erfðaprinsins alfarið um þetta. Hann hefði aldrei sætt sig við þetta fyrir 20 árum. Við erum líklega ekki þetta sem sumir kalla jólabörn.

    Í gær fékk ég símhringingu
    og var tjáð að myndbandið Allir dansa heima væri komið á youtube.com, myndbandið þar sem himnaríki er í smáhlutverki, aðallega kettirnir mínir, Kubbur og Tommi, örlítið sést í frúna. Sjá sérstaklega kl. 3.21 og kl. 3.57.
    Hér er myndbandið: http://www.youtube.com/watch?v=YaahSQ3xWeU

    Jæja, elskurnar. Best að fara að skreyta pínupons til að falla ekki í áliti ættingja sem mæta galvaskir hingað í hangikjöt á jóladag.

    GLEÐILEG JÓL!!!

    1 athugasemdir




© 2010 DV ehf. - Allur réttur áskilinn