-
Kvennapartí, daður og EITÍS!
16. janúar 2009
Var svo stálheppin að fá far heim seinnipartinn. Við mættum strætó í göngunum á suðurleið tíu mínútum EFTIR að hann hefði átt að vera að leggja af stað frá Mosfellsbæ upp á Skaga.Leiðakerfinu verður breytt á mánudaginn. Góða konan hjá Strætó bs sendi mér póst um það í dag. Mjög góðar breytingar, held ég, og þeir sem vinna til kl. 18 þurfa ekki að komast í Mosó á 20 mínútum sem tekst bara með leigubíl því nú leggur vagninn af stað 18.45, á gamla tímanum. Svo verður Skaginn settur í gjaldsvæði 2 (tvöfalt gjald), Borgarnes í gjaldsvæði 3 og allir sáttari og hætta við að hætta að taka strætó. Það er a.m.k. heitasta ósk mín núna, fyrir utan frið á Gaza og nýja ríkisstjórn.
Vinnudagurinn var skemmtilegur að vanda en ég fékk þó smásjokk þegar sjóntruflanir gerðu vart við sig um þrjúleytið og nýbúið að breyta íslenska heilbrigðiskerfinu í okurbúllu. Í stað þess að hringja á sjúkrabíl (5-10 þús?) og fara á bráðamóttöku (3-5 þús?) og vera svo lögð inn (6 þús) hélt ég ró minni og las áfram síðupróförk að blaðinu sem var á leið í prentsmiðju. Skrýtið að sjá suma stafina hverfa inn í depla og þegar þeir urðu skýrari skömmu síðar var allt á jaðri sjónsviðsins á hreyfingu. Hmmm, vöðvabólga, hugsaði ég greindarlega og reyndi að nudda á mér háls og axlir ... og sjá ... ég sá eftir smástund! Á heimleiðinni spurði ég vinkonu mína hvort hún hefði upplifað svona. Jú, og það var vegna vöðvabólgu. Hún bætti því reyndar við að hún greindi öll einkenni mögulegra sjúkdóma sinna sem vöðvabólgu. Það hefði sparað bæði henni og gamla heilbrigðiskerfinu stórfé.
Mér er boðið í kvennapartí annað kvöld. Ég var ekki alveg viss í fyrstu hvort ég vildi fara vegna reynslu minnar af kvennapartíi fyrir 20 árum þegar ég gerði óvart allt vitlaust, bláedrú. Eitthvað var verið að tala um daður og ég sló því fram að ég væri svo feimin að eðlisfari að ég þyrði bara að daðra við eiginmenn vinkvenna minna. Dauðaþögn skall á. Konurnar, allar ókunnugar nema sú sem bauð mér, fengu sjokk og gripu verndandi um giftingarhringa sína. Þar sem maður á ekki að útskýra sig allt of mikið, bara hlakka til að hitta vinkonurnar og segja þeim þetta, þá tókst mér að telja þeim trú um að ég hefði verið að grínast. Síðan hef ég ekki farið í kvennapartí nema til Hildu systur þegar hún varð fertug og Land og synir léku nokkur lög. Davíð Hildusonur hafði hringt á Popptiví nokkrum dögum áður og vælt um aldraða móður og afmæli (18. des) og viti menn, kom ekki ferskt strákakjöt hlaupandi upp stigana um miðbik kvölds og gerði allt vitlaust. Þar sem Hilda þekkir bara teprur var ekkert klipið eða strokið, enda er slíkt ekkert annað en kolólögleg ástreitni.
Ari, maðurinn hennar Önnu vinkonu, tekur því alltaf rosalega vel þegar ég spyr á hverju ári: „Ari minn, elskar þú mig ekki enn?“ Hann segir alltaf já og þá er daðrið frá það árið. Hann er einn þessarra eiginmanna vinkvenna minna sem ég hef miskunnarlaust fengið lánaðan í gegnum árin til margvíslegra nota. Hann flutti m.a. búslóð mína frá Hávallagötu að Hringbraut og þar beið Anna konan hans, ásamt fleirum til að taka á móti dótinu. Svo þegar ég flutti þaðan 18 árum seinna þá fékk ég bara flutningafyrirtæki í djobbið og borgaði 100 þúsund kall fyrir. Skrýtið að sjá fullorðna menn gráta þegar þeir sáu um hundruð bókakassa og brosa svo gegnum tárin þegar fimm fimmtán ára strákar biðu Akranessmegin til að bera kassana upp á 3 og 1/2 hæð.
Mikið rosalega var gaman að horfa á Loga á Stöð 2 í kvöld. Hann var með þátt tileinkaðan níunda áratug síðustu aldar ... heheheh, EITÍS! Spjallaði m.a. við Jón Gústafsson og Önnu Margréti fegurðardrottningu, ekki þulu. Rosalega var sú kona fyndin og skemmtileg í sjónvarpinu. Hef séð örfáa þætti með Loga en alltaf skemmt mér jafnvel yfir þeim, hann er afslappaður og það skilar sér. En tískan á þessu tímabili, kræst!!! Sjá mynd af okkur erfðaprinsi frá 1986, digitalmynd tekin af ljósmynd. Ég var ekki svo slæm, nema kannski þegar ég fór á böll, ég er svo heppin að mig klæðir hræðilega að vera með herðapúða, ekki nógu hálslöng og sitthvað fleira sem hæfir ekki á siðprúðu bloggi (hér segjum við ekki brjóst). Svo hlakka ég mikið til að sjá íslenska Idolið. Gott hjá þeim að taka pásu frá því um tíma, nú ríkir bara tilhlökkun í himnaríki*. (*Himnaríki er ekki kristilegt nafn á kristilegu heimili, heldur lýsandi fyrir útsýnið) Líst vel á dómarana og elska alltaf Simma og Jóa. Þeir eru yndislegir. Tók viðtal við þá fyrir Vikuna þegar þeir voru með 70 mínútur og eiginlega ekkert frægir. Sveppi fékk að fylgja með í smáramma, enn minna frægur. Það átti sko eftir að breytast. Ég vek mikla aðdáun vina minna þegar Simmi og Jói heilsa mér á götu en ég held að Sveppi muni ekkert eftir mér.
Ég ætla bara að skella mér í kvennapartíið sem hefst á sekúndunni kl. 17.17 á morgun. Líst vel á gestgjafann og lýsingar hans (hennar) á hinum gestunum. Best að halda gríninu í lágmarki til að verða ekki misskilin.10 athugasemdir
-
Mötuneytisraunir, uppistand og pínubold
15. janúar 2009
Sofnaði með blautt hárið í gærkvöldi og olli útlit mitt í morgun skelfingu hjá samstarfsmönnum. Samt var ég búin að reyna að bleyta hárið og greiða til að vera jafnflott og venjulega. Björk var kurteis og sagði það vera svolítið klesst en Tobba hrósaði mér í hástert ... úr hæfilegri fjarlægð. Í hádeginu settist ég við borðið hjá þremur tæknimönnum Stöðvar 2. Eins og alþjóð veit þá eru þeir öllu vanir eftir gamlársdagslætin og töluðu frjálslega og alls óhræddir við mig. Þeir eru sannar hetjur, þorðu að fá sér saltfisk sem er nú á boðstólum annan hvern dag eða aðra hverja viku. Það er eiginlega alltaf saltfiskur í matinn. Ég fékk mér grænmetislasagna og voru hrísgrjón með kanilbragði inni í, nokkuð óvenjulegt en líf mitt er reyndar stöðug rússibanareið svo ekkert kemur mér á óvart lengur. Nú á t.d. að breyta leiðakerfi Vesturlandsstrætó aftur, eða lagfæra það, en tekið var fram á strætó.is að verðið, úr 240 í 840, haldist óbreytt. Verðhækkunin er reyndar það sem vakið hefur mesta óánægju og hefur valdið því að fjöldi fólks er hættur að taka strætó á milli. Er samt þakklát þeim hér á Skaganum fyrir að hafa innanbæjarstrætó gjaldfrjálsan. Nú er yfirleitt ekki hægt að fá sæti í honum, þvílíkar eru vinsældirnar. Ég reyni að bæta mér upp 200% verðhækkunina á strætó til Reykjavíkur með því að rúnta mjög oft um í ókeypis innanbæjarvagninum.
Ég sá skemmtilega heimildamynd um daginn, Wild West Comedy Show, en Vince Vaughn leikari fór ásamt nokkrum uppistöndurum og skemmti á 30 stöðum á 30 dögum og sagði myndin frá því. Einn þessarra uppistandara var ekki sérlega frægur þá (2005) en er orðinn það núna, Ahmed Ahmed (sjá mynd) og kemur frá Egyptalandi. Mér fannst hann langfyndnastur. Hann sagði í einu uppistandinu frá ungri konu sem hafði spurt hann: „Hvaðan ert þú?“ Hann: „Frá Egyptalandi.“ Hún: „Viltu gera mig að egypsku prinsessunni þinni?“ Hann: „Já, já.“ Svo fleygði hann yfir hana handklæði og skipaði henni að þegja.
Hann sagði líka sitt af hverju baksviðs. Hann, ásamt 10 þúsund öðrum múslimum í Bandaríkjunum, var handtekinn skömmu fyrir kosningar og látinn dúsa inni í nokkra daga. Hann var að koma fljúgandi frá einhverri borg í USA og gripinn þar, leiddur í handjárnum í gegnum flugvöllinn og voða gaman. Í reitinn þar sem stóð ÁSTÆÐA HANDTÖKU var ritað: flugvallarreglur.
Fátt fréttnæmt í boldinu, bara verið að tala um undangengna atburði. Taylor varð ekkert brjáluð þótt hún kæmi að Brooke klofvega ofan á Nick á rúminu, berum að ofan. Hún þekkir sitt heimafólk og sálgreindi Brooke á staðnum. Þar sem Brooke veit er að nú eignast hún aldrei Nick fyrst hann og Taylor ætla að hlaða niður barni. Hún fer því og spjallar við Ridge, sáran og beiskan uppi á húsþaki. Phoebe litla og Rick spjalla líka saman, Rick er ánægður með að ekki verði af brúðkaupi móður hans og Ridge en Phoebe litla er svekkt yfir því að ekkert verði af brúðkaupi föður hennar og Brooke. Sama brúðkaupið.3 athugasemdir
-
Tær illska og meðvitað músikmorð
14. janúar 2009
„Arggg, hver er að nauðga Your song?“ spurði ég Ástu óvenjuhreinskilnislega klukkan rúmlega sex í morgun, þetta eltonjohn-lag er þó ekkert í sérstöku uppáhaldi hjá mér, man eftir því úr æsku með Three Dog Night (af sömu plötu og Mama told me). Spilaði það og Sound of Music til skiptis.
„Brsdsdfasdf“ svaraði Ásta með munninn fullan af latte sem ég hafði bruggað handa henni fyrr um nóttina. „HA, BRUCE SPRINGSTEEN?“ kallaði ég upp yfir mig. „Nei, Páll Rósinkrans,“ sagði Ásta móðguð, hún elskar Pál Rósinkrans en ég sá ekki hættumerkin á þessu stigi .... „Ó, sagði ég kvikindislega, „kannski af væluplötunni sem hann gerði um árið eingöngu til að græða á kellingum?“
Ég kom sjálfri mér virkilega á óvart þarna, vissi ekki að ég ætti svona viðbjóð til. Úr augum mínum skein örugglega tær illska þótt ég hefði í kjánalegu Facebook-prófi í gærkvöldi fengið hvítan lit sem minn lit. Lit hreinlyndis og heilagleika, minnir mig og Dúa dásamlega hefur hlegið úr sér augun yfir. Það er nú hægt að svindla á persónuleikaprófum. Þótt ég hafi svindlað sáralítið á aldursprófi á Facebook er ég raunverulega 38 ára samkvæmt því, ég ætla að gleyma réttum aldri mínum (uuu 43) og halda upp á 39 ára afmælið mitt 12. ágúst næstkomandi! Öllum boðið!
„Ja, mér fannst Egill Ólafs nú alltaf bestur í Þursaflokknum,“ hélt ég áfram, „og Bubbi Morthens var bestur í Utangarðsmönnum og Egó.“ Með þessu komst ég út úr mesta hættusvæðinu. „Oj bara, Þursaflokkurinn. Bubbi var nú líka góður í GCD,“ sagði Ásta sáttfús og bætti við: „Þegiðu nú, ég ætla að leyfa þér að hlusta á sálm (Hallelúja) með Páli Rósinkrans,sem syngur hann eins og á að syngja hann!“ Til að fá nú örugglega far heim seinna í dag sagði ég ekkert meira, bara lygndi aftur augunum en greip fast um handfangið á bílhurðinni til að ég fleygði mér örugglega ekki út á ferð. Þetta reyndist ekki vera neinn sálmur í poppstíl, bara rólegt, kristilegt popplag en þrátt fyrir það fór hjartslátturinn smám saman niður í eðlilegan slagafjölda á mínútu og krampakennt gripið um handfangið losnaði.
Annars bara: Góðan dag! Megi andríkið, krafturinn og og viskan verða með ykkur í dag. Megi að auki enginn spila leiðinlega tónlist nálægt ykkur ... í fyrradag var nefnilega ljótulagakeppni á milli Séð&heyrt og umbrotsdeildarinnar og tónlistin ekki sérlega lágt stillt. Held að óvænt illska mín og viðbjóðsskapur í morgun gagnvart sárasaklausum, guðhræddum en samt góðum FYRRUM rokksöngvara (sko, ég er byrjuð aftur) hafi verið leifar af þeirri reynslu.10 athugasemdir
-
Tilfinningaklám og djúsí bold
13. janúar 2009
Meira hvað fólk getur grátið í þáttunum Extreme Makeover/Home Edition. Hönnunar- og byggingarliðið fór í þætti gærkvöldsins til fólks sem varð fyrir því óláni að flugvél ók á hús þess og það brann næstum til grunna. Eitthvað var í ólagi hjá þessu góða fólki í sambandi við tryggingamálin svo það þurfti að búa hjá vinafólki. Ég hélt að ef fólk fengi flugvél inn um eldhúsgluggann þá þyrfti það ekki að hafa áhyggjur af eigin tryggingamálum. Eitthvað loðið þarna. Eldri sonurinn var hermaður og hafði barist í Írak. Móðir hans sagði að hann hefði ekki brosað í mörg ár eftir að hann kom frá Írak. Drengurinn er 21 árs og lítur út fyrir að vera 14 ára! Hvenær hefst eiginlega herskylda í USA? Það lítur allt út fyrir að hann sé hættur sem hermaður, hvað gerðist? Getur verið að ég hafi dormað í nokkrar sekúndur og misst af því? Hermaðurinn fékk flott hermannaherbergi, felulitir á veggjum og slíkt, einnig risastóran pallbíl sem hann grét fögrum tárum yfir (jamm, bensín er dýrt). Yngri bróðirinn fékk hjólabrettaherbergi og dóttirin söngkonuherbergi í stíl við draum hennar og voru vinkonur hennar fengnar til að leika í tónlistarmyndbandi henni til heiðurs. Þegar henni var sýnt myndbandið í skjávarpanum gat hún ekki dulið spælinguna yfir því að vera ekki aðal þar. Hún hætti sem snöggvast að gráta gleðitárum. Fjölskylda hennar bætti það þó upp að mestu. Þessi þáttur nær mér stundum (þótt ég berjist gegn því) eða þegar fólk hefur átt virkilega um sárt að binda vegna veikinda, dauðsfalla ... þá eru tárin trúverðugri. Mér finnst reyndar gaman að sjá hvað hægt er að byggja flott hús á stuttum tíma, sjá "bífor og after".
Var næstum búin að missa af boldinu í gær, það er búið að flýta útsendingartímanum um hálftíma til að koma Friends-þætti inn sem síðasta atriði fyrir fréttir. Nú getur fólk sem hættir kl. 17 í vinnu ekki náð boldinu sem hefst átta mínútum síðar en það getur séð Friends-þátt í 20. skiptið. Vá, frábært. Ef ég stjórnaði á Stöð 2 myndi ég setja Friends á dagskrá kl. 17 til að boldið geti verið áfram á sama tíma og einnig Nágrannar. Þar sem ég vinn heima á þriðjudögum og er með sjónvarp í vinnuherberginu sá ég bold-þáttinn í morgun kl. 9 og sá var djúsí.
Konurnar í boldinu geta ekki verið karlmannslausar í einn dag. Brooke flaug frá Ástralíu eftir að hafa hent trúlofunarhringnum í Ridge fyrir að hafa kýlt son hennar, Rick, fyrir að hafa verið gripinn við ósiðlegar aðstæður (samt saklausar) í brúðhjónasvítunni með Phoebe litlu, dóttur Ridge, og fór beint til Nicks sem deginum áður hafði trúlofast Taylor en Taylor var gift Ridge í mörg ár og á með honum þrjú börn, m.a. Phoebe. Taylor og tilvonandi tengdó, Jackie, sátu og spjölluðu glaðlega um litla barnið sem verður vonandi bráðum í "maganum" á Taylor. Nick er aftur á móti með Brooke í fanginu og berst gegn líkamlegum ástarjátningum hennar. Hún segist hafa gert mistök, hún viti jú að Nick sé trúlofaður en þau tvö eigi að vera saman. Hún hafi fundið það í flugvélinni á leiðinni heim.
Ashley, gömul vinkona Ricks og nýr starfsmaður Forrester, er ekki hrifin af því að Rick sé að þvælast með unglingi (18) og segir honum það, segir að hann eigi skilið þetta glóðarauga sem Ridge kýldi á hann.
"Ég ætlaði að giftast Ridge á morgun, en ég á heima hjá þér, Nick, ég hef alltaf vitað það," segir Brooke tælandi. Nick hefur lært af reynslunni, þekkir þetta allt og vill ekki lenda í ástarsorg aftur, hann hikar þó í nokkrar sekúndur þegar Brooke segir stóru orðin: "I love you". Hún fór að klæða hann úr sloppnum, hann varð svo máttlaus að hann hneig niður í rúmið og Brooke ofan á, þá akkúrat kom Taylor inn úr dyrunum og spurði hvað gengi á. Tjaldið féll.4 athugasemdir
-
Rómó morgunn og mögulegt hneyksli í dag
12. janúar 2009
Í hjörtum okkar Ástu ríkti rómantíkin ein á leiðinni í bæinn í morgun. Brottför á slaginu 6.20, sem er um miðja nótt og rómantík tengist nóttunni ... en það var ekki allt og sumt. Um leið og ég settist upp í bílinn heyrðust ljúfir tónar Páls Óskars og meira að segja bragðaðist heimatilbúinn latte-inn einhvern veginn rómantískt. Ef við Ásta værum ekki þvílíkt rækilega gagnkynhneigðar og hún meira að segja á blýföstu hefði þessi stemmning getað komið okkur í æsispennandi klandur ... a.m.k. hefði ég ekki verið mætt til vinnu kl. 6.57. Tunglsljósið lýsti veginn, ásamt háu ljósunum á Ástukagga, en það var baugur í kringum tunglið sem eyðilagði stemmninguna svolítið, örugglega hneykslisbaugur sem veit á uppljóstrun í dag, enn eitt hneykslið kemur upp á yfirborðið. Spádómur dagsins er í boði mínu! Múahahahah
Jamm, vona að þessi dagur verði ykkur dásamlegur.1 athugasemdir
