-
Aðferðir og vinnubrögð ... við lasagnagerð
4. febrúar 2009
Nýlega var sú tímamótaákvörðun tekin í himnaríki að búa til eitthvað alveg nýtt og framandi vikulega. Fyrsta áskorunin var að búa til lasagna sem húsmóðirin hefur hreinlega aldrei prófað að elda. Það gekk ... og hér kemur uppskriftin og aðferðin:
Kíkt í tvær matreiðslubækur sem báðar ráðlögðu að sjóða lasagna-plöturnar í smástund. Hringt í Nönnu Rögnvaldar. Hún sagði það bara í fínu lagi ef þetta væru þurrkaðar plötur sem þær voru. Gott að þekkja matargúrú Íslands. Facebook ekki nógu skilvirk í neyðartilfellum, enda óvíst að gúrúar sitji við tölvur sínar öllum stundum.
Þefað af nokkurra daga gömlu nautahakki. Allt reyndist í lagi þar. Athugað með annað hráefni. „Erfðaprins, sagðir þú ekki að við ættum hvítlauk?“ Pirr, pirr. Erfðaprinsinn viðurkennir að hann hafi haldið að svo stutt væri síðan keyptur var hvítlaukur að hann hafi sagt hann vera til án þess að athuga það. Tveir risastórir mínusar. Laukur var til og hafist handa við að skera hann niður. „Æ, ég skar mig í þumalputtann, nennir þú að finna plástur og klára svo að skera laukinn, hjartans erfðaprins?“ Hann vann sér inn tvo stóra plúsa. Pottur með vatni, salti og dassi af olíu (til að plöturnar festist ekki saman) settur á hellu. Níu lasagna-plötur settar ofan í hann þegar suðan kom upp. Laukurinn settur á pönnuna og síðan hakkið. Rétt munað eftir því að stilla ofninn á 180°C.
Lasagnaplöturnar veiddar upp úr eftir c.a. 2 mínútur og settar í kalt vatn skv. ráðum úr annarri matreiðslubókinni, eigi má nefnilega ofelda pasta. Dós af hökkuðum tómötum sett út í kjötið. Erfðaprinsinn snýr piparkvörninni á fullu yfir pönnunni því húsmóðirin er allt að því handlama vegna slyssins (blóð og allt undir plástrinum). Saltað með sjávarsalti, smakkað ... alveg bragðlaust. „Hvar er allt kryddið sem þú fjarlægðir fyrir jólin af því þér þótti svo mikið drasl að því?“ var gargað á erfðaprinsinn. Hann sótti plastpoka, byrjaði að tína upp úr honum og spurði: „Arabískar nætur? Chili? Fiskikrydd? Kjúklingakrydd? All Season?“ o.s.frv. þar til eitthvað nógu ítalskt kom upp úr pokanum. Kryddað var með því og líka hvítlauksblöndu. Loksins komið smá bragð. Piprað ögn meira og saltað aðeins í viðbót.
Glært ofnfast mót sótt og fyrsta laginu af kjötsósu skellt ofan í. Hugsað ... hvort átti að setja kotasæluna (lagði ekki í ostasósu svona í fyrsta sinn) fyrst eða plöturnar. Hmmm, best að setja kotasæluna.
Reynt að ná lasagnaplötunum í sundur. Nokkrar rifna við þó varlegan atganginn. Púslað yfir kotasæluna og næsti umgangur kjöts settur þar yfir. Þá kotasæla og síðast smekklega rifin lasagnabrot. Yfir allt fór svo rifinn ostur. Restinni af plötunum fleygt. Bakað í ofni í 40 mínútur eða þar til osturinn varð gullinn.
„Þetta er bara sæmilegt,“ sagði erfðaprinsinn á meðan hann gúffaði þessu í sig með áfergju. „Jæja, takk fyrir það,“ sagði húsmóðirin beisk. „Hver hrósar alltaf í hástert ristaða brauðinu með osti sem þú býrð stundum til handa okkur?“ „Ó ... jú, jú, þetta er bara fínt.“
Næst verður farið nákvæmlega eftir uppskrift og líklega fjárfest í óþurrkuðum lasagnaplötum. Mér er enn illt í þumalfingri vinstri handar en dáist að hugrekki mínu við að vaða svona út í þetta.
Annars ætti ég bara að halda mig við kökurnar, ég er fín í þeim, eða var a.m.k. í gamla daga. Það er komin kreppa, enginn matur til og þá eru það bara kökurnar, eins og við prinsessurnar vitum svo vel.
Hvað á ég svo að prófa að búa til næst?7 athugasemdir
-
Kisan sem tók til sinna ráða ...
2. febrúar 2009
Fyrir rúmum mánuði fór Pálína, virðuleg læða sem býr í grennd við Míu systur og Sigþór mág, að venja komur sínar á kærleiksheimili þeirra hjóna, ja, svona einu sinni í viku. Þar var til kattamatur, enda frekar stutt síðan elsku Bjartur flutti óvænt í kattahimnaríki. Pálína var merkt og kom í ljós þegar hringt var á heimili hennar að hún átti nokkra nýfædda kettlinga og þurfti greinilega á smá húsmæðraorlofi að halda. Sem ábyrg móðir stoppaði hún aldrei lengi. Mía og Sigþór kíktu á kettlingana skömmu fyrir jólin og fannst þeir náttúrlega algjör krútt. Þegar heim var komið töluðu þau um að ákveðin bröndótt læða væri sætust og ef þau fengju sér kettling yrði hún líklegast fyrir valinu. Þau orðaskipti heyrði Pálína ekki ...
Í dag mætti Pálína sem oftar og hagaði sér svolítið undarlega. Þegar hún var komin inn settist hún við dyrnar út í garð og linnti ekki látum fyrr en opnað var fyrir henni. Hún fór út á stétt og mjálmaði þar hátt og snjallt. Systir mín er lasin og lokaði dyrunum til að henni versnaði ekki af kvefinu. Eftir nokkrar heyrði hún hljóð innan úr herbergi heimasætasveinsins Kolbeins, fyrst mjálm í Pálínu og síðan mjóróma kettlinsmjálm. Þarna var Pálína komin upp í glugga með kettling með sér, einmitt fallegu, bröndóttu læðuna. Mía tók hana í fangið, Pálína mjálmaði bless og hljóp heim. Búin að finna heimili fyrir dótturina. Litlan lét strax eins og heima hjá sér og enginn söknuður eftir mömmu virðist vera fyrir hendi/loppu.
Skyldi Pálína ferðast um hverfið (Vallholt, Hjarðarholt) þessa dagana með hina kettlingana og afhenda þá nýjum eigendum sem hún hefur handvalið síðustu vikurnar?
Þegar Mía hringdi í eiganda Pálínu og sagði honum frá þessu varð
hann eðlilega mjög hissa. Mía tilkynnti honum að farið yrði að óskum
Pálínu, litla læðan væri komin með heimili ef hann væri sáttur við
það ... sem hann var. Eina vandamálið ... hvað á litla snúllan að
heita?6 athugasemdir
-
Challenger-áhrifin, slöngulokkar og lasagna
31. janúar 2009
Þessa dagana er opið fyrir nokkrar aukasjónvarpsstöðvar á fjölvarpinu og gaman fyrir þá sem ekki tíma að kaupa áskrift að þeim að kíkja á þær. Við erum með fræðslupakkann, ég þori ekki að segja honum upp, ekki eftir að hafa gert það 1. sept. 2001 og verið Sky- og CNN-laus 10 dögum seinna.
Erfðaprinsinn ræktar reglulega með sér flughræðsluna með því að horfa á flugslysaþætti á NaGe og horfði græðgislega á þátt um það þegar geimskutlan Challanger sprakk 1986(?). Sá atburður hafði mikil óbein áhrif á mig, ég gerðist nefnilega þjófur einn daginn og lenti í löggunni um kvöldið. Alveg satt.
Ég missti einhverra hluta vegna af öllum sjónvarpsfréttatímum um Challenger-slysið. Nokkrum vikum síðar fór ég til tannlæknis og á biðstofunni var eintak af Newsweek með einstökum Challenger-myndum á nokkrum blaðsíðum. Ég var með DV dagsins í töskunni minni og skipti lymskulega á blöðum. Um kvöldið hringdi dyrabjallan og maðurinn sem stóð á tröppunum kynnti sig sem rannsóknarlögreglumann. Ofboðslega brá mér. Mér létti mjög þegar hann spurði mig bara út í líkin í bakgarðinum og horfnu hjónin á miðhæðinni. Hann var nú ekki samviskusamari en það að þegar ég viðurkenndi afbrot mitt fyrir honum þá handtók hann mig ekki. Þarna hefði hann getað byggt grunn að sístelandi manneskju sem héldi að hún kæmist upp með slíkt. Kannski vinn ég hjá tímaritaútgáfu bara til að geta lesið nýútkomin tímarit og þurfa ekki að stela þeim af biðstofum. Já, Challenger breytti sannarlega lífi mínu.
Hér á Skaganum er góð þjónusta á allan hátt, eins og ég hef alltaf sagt. Ef það væri ekki orðið svona dýrt í Rvíkurstrætó væri fullkomið að búa hérna. Erfðaprinsinn fékk t.d. tíma í klippingu í morgun og er nú mjög ánægður með „hermannaklippinguna“. Hann þolir ekki að vera með lubba. Ég viðurkenndi í fyrsta sinn fyrir honum áðan að ástæða þess væri væntanlega mér að kenna. Þegar hann var lítill var hann ljóshærður með krullur og leit út eins og lítill prins, slöngulokkarnir náðu stundum niður á axlir og mér fannst hann mesta krútt í heimi. Ég man ekki hvenær ég missti völdin endanlega en allt í einu var hann orðinn snöggklipptur og hefur haldið því síðan. Hugsa reyndar að slöngulokkar klæði ekki fullorðinn, hávaxinn mann ... nema hann vilji kannski fara að ganga í fjólubláu flauelsskikkjunni með loðkraganum sem ég gaf honum í jólagjöf og sagði að væri náttsloppur.
Nú er fyrsti laugardagur í nýju lífi í himnaríki. Ég tók þá ákvörðun nýlega að elda alltaf eitthvað sem ég hef aldrei prófað að gera áður alla laugardaga hérleiðis. Var að hugsa um að gera lasagna í kvöld. Hef ágæta hugmynd um innihaldið en veit ekki hversu lengi lasagna á að vera í ofninum og við hvaða hitastig á Celsíus. Má nota blástur eða þurrkar það bara matinn? Best að kíkja í Matreiðslubók Nönnu eða Matarást ... eða einhverja af þessum u.þ.b. 50 matreiðslubókum sem ég á.5 athugasemdir
-
Umhyggja Eiríks og loksins bold
31. janúar 2009
Við Eiríkur Jónsson gengum hlið við hlið framhjá skrifborði samstarfsmanns sem var með kúlupoka opinn á borðinu. Pokinn var í bjóðandi stellingu, sneri frá samstarfsmanninum og að gangandi vegfarendum. Ég bjó mig undir að fá mér eina en þá fékk Eiríkur sjokk og muldraði eitthvað um skaðleg áhrif sælgætis, maður ætti ekki að vera sjúkur í sælgæti, eitthvað slíkt. Ég var svo orðlaus af þakklæti að ég gleymdi að segja honum að ég væri reyndar með allar tennur heilar og mjög dugleg að bursta. Verulega fallegt af honum og örugglega mjög árangursríkt gagnvart þeim sem eru ekki það barnalegir að líta á slíkt sem íhlutun í innanríkismál. Sumir gera lífið bara skemmtilegra og þetta er sannarlega ekki í fyrsta sinn sem hann hefur gert líf mitt skemmtilegra með umhyggju.
Vefmiðlarnir mbl.is og dv.is nota báðir orðið UNGAbörn í fyrirsögnum hjá sér í dag. Mér finnst þetta orð í sama flokki og bogAmaður og happAdrætti. Ekki segjum við ungAbarnasund ... er það nokkuð? Hmprr.
Það er orðið langt síðan einhver hefur verið drepinn í boldinu og nú er komið að því. Mikið hefur gengið á. Taylor reynir árangurslaust að verða ófrísk, tekur hvert óléttuprófið af öðru, og Brooke bíður á hliðarlínunni eftir því að þetta mistakist en þá fær hún Nick, heldur hún. Brooke er nefnilega búin að brenna allar brýr að baki sér, sagði upp hjá Nýja-Forrester og hefur sagt endanlega skilið við Ridge (daginn fyrir brúðkaupið). Taylor býður Nick undankomuleið eftir neikvætt óléttuprófið kl. 17 en hann segist bara vilja Taylor þótt hann beri enn smá tilfinningar til Brooke. Brooke reynir allt, býður Nick m.a. að ættleiða krúttmolann Hope, sem hún eignaðist með fyrri tengdasyni sínum en þess má geta að Nick var seinni tengdasonur hennar. Sumir hafa blæti fyrir tengdabörnum, aðrir því skafa snjó af bílum ...
Shane, flækingurinn/garðyrkjumaðurinn sem var vitni að því þegar Taylor keyrði full og próflaus á Dörlu og drap hana, er farinn að ofsækja Phoebe litlu aftur. Ridge er að verða brjálaður, kýlir hann reglulega og svo er dóttirin skíthrædd líka.
Ilmvatnskonan Ashley og Ridge eru farin að draga sig saman, Stefaníu til mikillar gleði. Steffí er samt á vaktinni, hún vildi helst af öllu að Brooke og Nick enduðu saman og sigldu saman út á hafsauga en þar sem hún lítur á Taylor, fyrrum tengdadóttur sína, sem dóttur vill hún að samband hennar við Nick fái að vera í friði fyrir Brooke.
Shane ryðst inn á Forresterana enn einu sinni í leit að Phoebe, sem hann elskar svo heitt, en rekst á pabbann. Nú er Shane með byssu og ógnar Ridge. Þeir tala smá og takast líka á, skot hleypur úr byssunni og Shane deyr. Ridge ætlar að hringja á lögguna en gömul minning rifjast upp, minning síðan í eldgamla daga og ég jafnvel ekki fædd, þá var hann ákærður fyrir manndráp. Sýknaður að vísu en dómarinn sagði að ef hún sæi hann aftur fyrir rétti myndi hann ekki sleppa svona vel. Ridge grípur því til næstbesta ráðsins, skellir líkinu í hentugan poka sem hann finnur á skrifstofunni og heldur á líkinu niður í bílageymsluna. Þegar hann setur það í skottið, alveg í rusli, sveittur og einbeitingarlaus, veit hann ekki að mamma hans situr í bíl sínum þarna og býr sig undir að fara heim. Stefanía fattar að eitthvað er að og eltir Ridge sem ákveður að fleygja Shane í sjóinn. Á meðan spjallar Taylor við lögguna í LA, þessa sem gerði Taylor lífið leitt í sambandi við fyllirísaksturinn.
(Myndin efst var tekin við verðlaunaafhendinguna Gyllta klósettsetan í Hollywood í fyrra.)
Á meðan ég horfði á boldið og bloggaði hlustaði ég líka á þátt Halldórs frænda og Markúsar á Útvarpi Sögu. Gullkornin hafa flogið. Laddi og sonur hans, Þórhallur, eru í viðtali. Halldór við soninn: Þú varst einu sinni kosinn „Fyndnasti maður Íslands. Hvað fór úrskeiðis?“5 athugasemdir
-
Rósrauð gleraugu og ný sætukarlastoppistöð
30. janúar 2009
Dásamleg strætóferð í morgun. Þægilegur vagn, yndislegur bílstjóri, skemmtilegir farþegar, ný sætukarlastoppistöð ... allt fullkomið nema fargjaldið (já, ég hætti ekki að mótmæla 200% hækkun). Gamalt hjarta mitt tók kipp og gladdist óumræðilega þegar við stoppuðum við síðustu stoppistöðina á Skaganum, rétt hjá Bónus, og eintómir stórhuggulegir karlmenn komu upp í vagninn í stríðum straumum, alla vega fimm. Ekki var hann heldur mjög óhuggulegur Borgnesingurinn sem kom upp í ögn síðar. Mér leið eins og á Penn Station í New York eða á Hlemmi í Reykjavík þegar við ókum inn á stæðið við göngin, leið 57 frá Reykjavík skilaði af sér í Borgarnesbílinn (leið 58) farþegum til Borgarness, sekúndu seinna komum við frá Akranesi og tókum farþegann fallega til Reykjavíkur frá Borgarnesi. Algjör umferðarsulta miðað við rólegheitin sem hafa ríkt fram að þessu.
Við Inga Sig ræddum um íslenskar bókmenntir á leiðinni en hún vinnur í bókabúð. Hún er að lesa Skaparann eftir Evu frænku og ég var að „klára“ Konur eftir Steinar Braga. Held reyndar ég verði að lesa síðustu kaflana aftur því að ég var að verða meðvitundarlaus af syfju og þreytu þegar ég renndi yfir þá, man varla hvernig þessi spennandi og óhugnanlega bók endaði ... Við Inga vorum algjörlega sammála um að báðar bækurnar væru einstaklega vel skrifaðar!
„Leið 6“ beið eftir okkur í Mosó og ók með okkur beinustu leið í Ártún þar sem hún breyttist í leið 6 ... jamm, strætólíf getur verið dularfullt og flókið. Mun sakna brosmilda Haraldar af leið 15, nema ég sofi vísvitandi yfir mig annað slagið og hitti á hann undir stýri við skiptin í Mosó. Ákvað að fara alla leið niður á Lækjartorg með sexunni og hitta vinkonu í Kaffitári sem skutlaði mér síðan upp í Hálsaskóg eftir að ég hafði splæst á hana kaffi sem við tókum með okkur í götumáli.
Pétur Stefánsson, grafíker, tónlistarmaður og einn af morgun-"körlununum" í Kaffitári, (samdi lagið Ung, gröð og rík) kom hlaupandi inn, grútspældur yfir því að hafa misst af spjallinu um mál málanna sem hafa verið rædd í tætlur hvern virkan morgun í áraraðir. Pétur vissi sem var að allt fúttið væri milli 8 og 8.30 en þarna var klukkan alveg að verða 9. Þetta er gamli hópurinn af Prikinu sem flutti sig í Kaffitár fyrir mörgum árum eftir að Prikið fór í gegnum heljarinnar breytingar. Pétur yngist með hverju árinu, mig grunar að hann eigi Dorian Gray-málverk uppi á háalofti hjá sér. Mögulega gætu gleraugun villt mér sýn, þau eru svo dauf. Með þeim sjást ekki hrukkur á fólki, heldur ekki aukakíló. Á ég nokkuð að fá mér sterkari gleraugu? Fórnarkostnaður við að halda uppteknum hætti með þau gömlu er sá að ég sé orðið mjög illa frá mér og fæ sennilega orð á mig fyrir að vera hrokafullur dóni. Bara kúl.
Svo verður æsispennandi veður í kvöld, skafrenningur og hellings læti. Vonandi kemst ég samt á Skagann með vagninum kl. 17.45 áður en glórulaus hríð skellur á.
Megi dagurinn ykkar verða rosalega skemmtilegur og helgin ekki síður. Lofa boldfærslu á morgun eða hinn.
P.s. Fékk þetta í tölvupósti rétt áðan:
Rauði kross Íslands gagnrýnir harðlega vinnubrögð blaðamanna Morgunblaðsins varðandi grein sem birt er á blaðsíðu 16 í dag þar sem fullyrt er að Rauði krossinn hylji slóð Landsbankans í Panama. Þar er alvarlega vegið að starfsheiðri Rauða kross Íslands sem á engan hátt tengist málinu. Ekki var haft samband við Rauða krossinn við vinnslu greinarinnar.
Rauði kross Íslands hefur engin tengsl við Landsbankann varðandi sjálfseignarsjóðinn Aurora sem skráður er í eigu Zimham Corp. í Panama samkvæmt grein Morgunblaðsins. Rauði kross Íslands vísar algerlega á bug dylgjum um að Rauði krossinn hjálpi fjárfestum við að hylja slóð gegn þóknun.4 athugasemdir
