-
Psycho-stuð og Græna kortið
23. febrúar 2009
Eins gott að Sigþóra var ekki í sama strætó og ég í morgun. Ekki nóg með að það væri hvasst heldur ýldi undarlega í vagninum á Kjalarnesi. Hljóðið var alveg eins og í sturtuatriðinu í myndinni Psycho (1960). Vegna vöðvabólgu (syfju og leti líka) gat ég ekki snúið mér almennilega við. Kannski var þetta bara fiðlusveitin hans Ragnars við æfingar aftar í vagninum.
Þetta var klikkaður bolludagur, svo mikill að á heimleiðinni þurfti enginn að gera sig sérlega þungan í strætó til að halda honum á veginum, enda svo sem hægari vindur. Bara ég: Tvær fiskibollur í hádeginu, ein vatnsdeigsbolla í kaffinu og tilhugsunin um sams konar bollu við heimkomu gerðu allan galdurinn.
Í heila viku hef ég ferðast um á röngu strætókorti. Ég sýndi Skúla það nógu lengi núna seinnipartinn að hann rak augun í að talan 1 var á því í stað tölunnar 3 en talan 3 gefur mér rétt til að taka þrjú sæti í Reykjavíkurstrætó þar sem ég borga þrefalt (tvöfalt reyndar þar sem þetta er niðurgreitt kort). Ég tók eftir þessu á bæjarskrifstofunum þegar ég sótti það eftir að hafa greitt fullt gjald fyrir 3, gerði athugasemd en var sagt að talan þýddi að ég hefði borgað fyrir einn mánuð. Græni liturinn segir reyndar til um að þetta sé mánaðarkort, tölustafurinn að ég vegi þrefalt meira (sérstaklega eftir allar bollurnar) en einhver minnaborgandi strætólúser í Reykjavík. Hressu konurnar á bæjó sannfærðu mig um þetta, ég þurfti að sjá græna kortið hjá öðrum farþega merkt 3 til að ég tryði Skúla en ekki þeim.
Ég er búin að fatta að ef ég ætla að græða almennilega á þessu korti þarf ég helst að rúnta til Hveragerðis minnst aðra hverja helgi með strætó. Alltaf gaman í Hveragerði.
Mikið fannst mér annars fallega gert af Skúla að leyfa mér að komast heim á ranga græna kortinu. Ég hélt upp á þessa heppni með því að fá mér latte í Skrúðgarðinum. Tvöfaldur latte þar heitir Himnaríki! Ég rétt missti af Maríu Skrúðgarðsdrottningu en systir hennar býr líka til gott kaffi, ekki sjóðandi eða tungubrennandi heitt, heldur u.þ.b. 150°F heitt, án froðu og með mátulega mikilli mjólk, sokkabuxnabrúnt.
Ég er pólitísk þótt ég láti aðra um að skrifa pólitísk blogg en fylgi í raun engum sérstökum flokki, það veitir mikið frelsi. Það er fólk sem ég vil geta kosið, ekki flokkar.
Mikið vildi ég að ég byggi í Reykjavík þessa dagana. Þá myndi ég taka þátt í forvali Vinstri grænna og velja þar Önnu Ólafsdóttur Björnsson og síðan kjósa hana á þing! Ég vona að hún fái gott gengi, hún á sannarlega erindi á þing. Frábær kona.2 athugasemdir
-
Misjafnir væmniþröskuldar
20. febrúar 2009
„Við Kolla Bergþórs erum sko ekki sammála varðandi Bókaþjófinn,“ sagði ég við DV-gengið í matsalnum í hádeginu á meðan við úðuðum í okkur grísakjöti með berní ... einhverra hluta vegna var ekki lambalæri með berní eins og auglýst hafði verið.
Bókaþjófurinn er þykkur doðrantur sem kom út núna fyrir jólin og tengist, ásamt ansi mörgum öðrum bókum (15-20 stk.) úr síðasta jólabókaflóði, seinni heimstyrjöldinni. Kolbrún sagði í Kiljunni sl. miðvikudag að hún hefði upplifað Bókaþjófinn sem bók sem hefði átt að vera svo áhrifamikil og sorgleg ... „en sorrí, þetta hefði ekki virkað á hana.“ (ekki orðrétt). Tek það fram að ég hef einstaklega gaman af þessum þáttum, sérstaklega spjallinu við Kollu og Pál Baldvin ... og hér með ljóstra ég því upp að ein hamingjusamlega gift samstarfskona mín hjá Birtíngi heldur ekki vatni yfir Páli ... finnst hann einn mesti sjarmör landsins. Ja, mér finnst hann heldur ekkert óhuggulegur.
Get vel skilið Kollu, þótt ég ekki sammála henni í þessu tilfelli, ég hef upplifað þetta sama, t.d. með bíómyndina I am Sam, sem átti að vera svo krúttleg um greindarskertan föður sem fékk ekki að ala upp dóttur sína en elskaði hana heitar en allt Ljóshærð samstarfskona mín er enn í krúttkasti yfir þeirri mynd, ég fæ bara aula- og væmnihroll. Mögulega fannst með Sean Penn ekki trúverðugur í hlutverkinu. Finn þó fyrir þessu með sumar bækur þótt engin komi sérstaklega upp í hugann núna.
Bókaþjófurinn fannst mér einmitt ekki reyna að vera eitt eða neitt, gaf bara góða mynd af lífi hins venjulega, fátæka Þjóðverja sem var dreginn nauðugur út í stríð! Jú, áhrifamikil og sorgleg ... en það var ekkert verið að reyna að kreista fram tárin að mínu mati. Tóti á DV hefur ekki enn lesið hana („hún er svo þykk, væl, væl“) en sagði að Jakob Bjarnar blm hefði grátið svo mikið yfir henni að hann hefði þurft að lesa smástund í bókinni Góði dátinn, Sveik til að jafna sig ... Ég var ekki beðin um að þegja yfir þessu.
Skúli hafði kíkt á síðustu bloggfærslu mína og sagði róandi í morgun: „Gurrí mín, hafðu engar áhyggjur af strætóúttektinni í maí, kannski fáum við bara minni bíl fyrst farþegum hefur fækkað, þessar ferðir verða ekkert lagðar niður.“ Ja,, vonandi. En er það þjóðhagslega hagkvæmt að fækka farþegum með handafli (hækkunum) til þess eins að fá minni bíla? Eru kannski laun bílstjóranna í stíl við stærð bílsins? Hummmm.
Mikið er gaman að það skuli vera kominn föstudagur/Idol-dagur. Mér finnst alltaf gaman að íslenska Idolinu, frá byrjun til enda, ... en það ameríska er bara skemmtilegt fyrst, að mínu mati.4 athugasemdir
-
Stórhríðin hans Skúla, steinbítssvik og samsæriskenning
19. febrúar 2009
Hvít jörð í morgun, nokkuð sem hlý kápa, arabaklútur um háls, þykkt sjal, vettlingar og heitur latte gerðu bærilegt á meðan á strætóbið stóð. Ég hugsaði með pínu öfund til Nönnu Rögnvaldar og úlfaskinnshúfunnar sem hún keypti á Ebay. Get ekki hugsað mér að nota húfu nema ef vera skyldi slíka húfu, almennilega rússahúfu úr góðu skinni, þess vegna gervi ... Jamm, ég á afmæli 12. ágúst nk.
Skúli kom brunandi á flotta strætó upp úr 7.30 (sjá mynd) og tók okkur gellurnar á gáfukvennastoppistöðinni upp í og við vorum ekki fyrr komnar í sæti okkar þegar brjáluð hríð skall á, óvanalegt á hinum veðursæla Skaga. Við tókum hvern hvíthríðarveðurbarða Skagamanninn af öðrum upp í og á sætukarlastoppistöðinni voru bara tveir karlar, hinir örugglega rammvilltir einhvers staðar við Bónus eða eitthvað. Enginn Borgnesingur heiðraði okkur með komu sinni í morgun, ekki frekar en í gær og fyrradag, kannski notast þeir helst við fyrstu ferð dagsins.
Frétti í gær að það ætti að gera ÚTTEKT á strætó (Akr.Rvík) í maí nk. og ákveða framtíð þessarra ferða í kjölfarið. Ég er orðin svo tortryggin á þessum skrýtnu krepputímum að mér datt í hug að það ætti kannski að hætta með strætó og nota þá afsökun að farþegum hefði fækkað svo síðan um áramót. Ja, við höfum kannski gullfiskaminni á sumt en ekki 200% hækkun fargjalda sem á sér tæplega nokkra hliðstæðu í hinum siðmenntaða heimi. Auðvitað fækkaði farþegum við þetta, nú munar svo litlu á því að keyra sjálfur, maður þarf hvort eð er að borga tryggingar og gjöld af bílnum þótt hann standi í bílskúr á Skaganum ...
Svo í gærmorgun beið okkar farþega bréf í strætó þar sem kemur fram að ekki verði unnt að bíða eftir leið 15 úr Reykjavík, heldur verði farið á mínútunni 16.45 frá Mosó til Akraness. Ekki séns að bíða í 5 mínútur á þessum mikla annatíma. Enn meiri atlaga, mögulega enn meiri fækkun farþega í kjölfarið og þá tekur þessu varla lengur. Heyrði einhvern hvísla í gær að verið væri að fórna hagsmunum fjöldans fyrir hagsmuni eins eða tveggja aðila sem myndi annars koma of seint eitthvað ... en sel það ekki dýrar en ég keypti það. Þetta þýðir 55-60 mínútna bið fyrir Skagafólkið sem kemur með leið 15 frá Reykjavík og grípur í tómt.
Af því að ég er svo góð þá sting ég upp á nokkrum fljótlegum leiðum til að þetta (samsæriskenning mín) gangi enn hraðar og ferðirnar sem fengu mig til að flytja á Skagann á sínum tíma verði felldar niður:
1) Ráða geðilla bílstjóra og fá þá til að stoppa bara á annarri hverri stoppistöð, eða að eigin vali. Mútur gætu þá bæst ofan á fargjaldið.
2) Skera á öryggisbeltin.
3) Hafa kristilega útvarpspsstöð á fullu blasti á leiðinni. T.d. predikanir Gunnars okkar í Krossinum.
4) Láta bílstjórann maula harðfisk/hákarl og hafa pokann alltaf opinn. Þorramatur á gólfinu kemur líka til greina.
5) Hafa alltaf heitt og loftlaust í strætó.
6) Hafa alltaf kalt í strætó, bílstjórinn getur verið í Max-galla.
7) Hækka gjöldin enn meira, úr 840 kr. í t.d. 1.000 kall?
Kokkurinn í mötuneytinu var að sögn svikinn um steinbítinn í morgun og bauð okkur þess í stað upp á núðlur með kjúklingabitum ... Það ríkti ekkert svo mikil sorg yfir því hjá samstarsfólki en samt grátlegt að svona núðludrasl kosti næstum þúsundkall fullu verði. Á morgun verður lambalæri og berní ... bætir þetta upp ... nema kokksi verði svikinn um lærið og bjóði upp á pasta.6 athugasemdir
-
Næstum hrós og hálfgerðar hremmingar
16. febrúar 2009
„Þú hefur bara ekkert breyst síðan þú varst krakki,“ sagði konurödd í leið 15 í morgun. Ég var nýsest eftir strætóskiptin í Mosó og leit upp úr spennandi bókinni (Tilræðið), gladdist einlæglega, enda hvaða kerling vill ekki á þessum krepputímum dýrra strætósamgangna líta út eins og krakki? Þetta var Ásta úr bókasafninu (reyndar komin á eftirlaun), konan sem kynnti mig fyrir bestu vinum æsku minnar; Kim, Percival Keene, Pollýönnu, Bob Moran, Basil fursta, krökkunum úr Ævintýrabókunum, Fimmbókunum, Dularfullu bókunum og um 10 ára aldur; prinsessum Barböru Cartland, hjónaband-í-hættu-fólki úr bókum Theresu Charles o.fl.. Hún átti ekki við útlit mitt, eins og glöggir blogglesendur ættu að hafa áttað sig á, heldur lestraráhugann. Við spjölluðum saman alla leiðina úr Mosó og hættum ekki fyrr en í Ártúni eftir milljóntröppurnar. Hún slapp við lúmsku brekkuna, fór á þægilegri stoppistöð eiginlega undir brúnni þar sem leið 19 stoppar. Ásta sagðist vera að fara að leika sér og útskýrði það ekkert nánar. Hlini, maðurinn hennar, sat á móti okkur, ferðaðist afturábak í tíma og rúmi og tók því engan þátt í samræðunum. (Myndin er af Ástu í bókasafninu á Akranesi í gamla daga)
Tveir Indverjar, hægláti maðurinn og þrír ungir menn, fáránlega ógreiddir, voru meðal farþega í leið 18 en ástkær þýðandinn var hvergi sjáanlegur. Mér tókst samt að komast inn bakdyramegin með því að hræða unga konu sem var á leið inn en svo bara vandræði ... Dyrnar á milli Krókhálshluta hússins og matsalarins opnuðust ekki ... fyrr en eftir ítrekaðar tilraunir konunnar en hún var sem betur fer sjálf á leið í matsalinn svo ég tafði hana ekki, bara dyrnar sem komu okkur í þessar næstum því hremmingar. Annað hvort hefur Leyniþjónusta Íslands flutt þarna inn fyrst allt er svona lok, lok og læs eða aðskilnaðarstefna í gangi. Ég er reyndar eina manneskjan af Birtíngi sem hef notað þessa leið (með hjálp þýðandans) undanfarið til að sleppa við að fótbrjóta mig (í hálku) frá stoppistöðinni, yfir bílastæðið, upp brekkuna og að Birtíngsútidyrum á meðan bakdyrnar eru alveg við stoppistöðina. Skil svo sem alveg að óviðkomandi manneskja (reyndar á hryðjuverkalista Breta) eigi ekki að geta valsað þarna um en það ætti að vera í lagi t.d. í fylgd þýðandans míns sem er reyndar líka terroristi. Ætla rétt að vona að hann mæti á miðvikudaginn, elsku karlinn, og fimmtudag og föstudag. Spáð er hvassviðri og rigningu næstu daga, suðvestanátt á morgun sem gerir sjóinn minn alveg úfinn ... sem er bara frábært þar sem ég vinn heima á morgun í lánstölvunni.
Mæli svo með bókinni Tilræðið sem var að koma út í kilju, hún er rosalega góð.6 athugasemdir
-
Hvassviðri, tölvuvesen og spádómar
13. febrúar 2009
Ansi hvasst var á Kjalarnesinu í morgun og reyndum við Helgi rithöfundur að gera okkur níðþung til að halda strætó á veginum fyrir Skúla bílstjóra. Það tókst svona líka ljómandi vel að við komumst heilu og höldnu í Mosó þar sem sexan beið eftir okkur. Í Ártúni, hinum megin við götuna, var nokkur bið og mér til mikillar ánægju hitti ég Harald, ljósmyndara og strætóbílstjóra á leið 15, á leið í Mosó. Bros hans á morgnana þegar við komum hlaupandi úr Skagastrætó lífgaði alltaf upp á daginn hjá okkur farþegunum. Bóndinn úr Árnessýslu sat síðan undir stýri í leið 18 og stærsti kvíði dagsins hvarf þegar ég sá blessaðan þýðandann sitja og lesa bók um The Saint (Liverpool-leikmann) sem þýddi að ég þurfti ekki að staulast upp glerhála brekku til að komast í vinnuna, heldur komst inn bakdyramegin með korti þýðandans, hetju minnar ... svona í hálkunni.
Tölvuvesenið hefur því miður haldið áfram í tölvunni minni heima. Þegar allt átti að vera orðið hreint og tölvan hreinlega farin að mala af vellíðan og hreinleika þá trylltist vírusinn skyndilega og þegar kveikt er á tölvunni núna er skjárinn svartur og hreinlega ekkert hægt að gera. Gat þó í gær gert cntr-alt-delete og unnið í gegnum New Task ... ekkert hægt núna. Reyndi meira að segja að halda straujárninu upp að, heyrði einhvern tala um strau ... en ekkert virkaði. Hohoho. Endar líklega með því að ég þarf að fara með greyið til tölvulæknis þar sem almennt kunnáttuleysi um vírusa og slíkan viðbjóð ríkir í himnaríki. Tölvusnillingar sem eru mikið fyrir vöfflur og latte hafa þó tíma til að bjóða sig fram til björgunarstarfa ... ég er því miður komin á þann aldur að ekkert þýðir að bjóða blíðu, það fælir bara frá ... annars hefði ég skráð mig á einkamál.is undir BB, eða Blíða gegn björgun.
(... vá, hvað það er mikill föstudagur í mér ...)
Mjög vel gengur hér í vinnunni, búið að lesa næstum allt blaðið yfir á mettíma, bara tvær blaðsíður eftir sem verið er að vinna, hitt allt búið og hægt að senda það snemma í prentsmiðju. Jesssss!
Í nýjustu Vikunni birtum við brot úr spádómum Nostradamusar, m.a. þeim sem tengjast Íslandi og mjög fyndið að sjá hvað þeir eiga vel við núna eftir að álit umheimsins á okkur hrundi eins og bankarnir. Þetta eru túlkanir Guðmundar Sigurfreys Jónassonar og komu út á bók fyrir 13 árum!
Þarna segir m.a. um Ísland.: „Þau munu verða dæmd til gjalda fyrir glæp sem þau hafa ekki drýgt. Með yfirborðsmennsku verður hinu mæta lýðveldi gert rangt til.“
Það er alltaf auðvelt að túlka hlutina eftir á ... en þetta er skrýtið. Í greininni (bls. 45) kemur fram að helmingur spádóma Nostradamusar hafi komið fram.
Neyðarlög og efnahagshrun á Íslandi, segir þarna líka ... og ... eftir ár velfarnaðar verður kvíðvænlegt ástand þegar eignarnám og einræði breytir búsæld eyjarinnar. Ég ítreka, þetta birtist í bók eftir Guðmund árið 1996! Mér skilst að ný bók sé í burðarliðnum um spádómana og komi út á þessu ári. Guðmundur sagði mér að í einni bóka hans um Nostra hafi komið fram fall kommúnismans og Berlínarmúrsins. Honum fannst það svo ótrúlegt að hann setti þá spádóma aftarlega í bókina og velti sér ekkert sérstaklega upp úr þeim. Ótrúlegt.
Ég óska ykkur innilega góðrar helgar. Hugsa að ég geti ekki verið tölvulaus alla helgina og kíki örugglega í Skrúðgarðinn bæði laugardag og sunnudag, þarf maður ekki líka að hugsa aðeins um bloggsíðuna sína og bloggvinina, tala nú ekki um Facebook? Þvílík vanræksla sem hefur verið í gangi eftir hrunið (tölvuhrunið). Eins gott að hafa nóg að lesa. Það var að koma út splunkuný spennubók eftir James Pattersen ... svo er ég að lesa Pappírsfiðrildi, kínverska glæpasögu sem lofar góðu. Líst líka rosalega vel á Tilræðið, bók sem gerist í Ísrael.
Jamm, tölvur hvað! Verst með heimavinnudaginn minn á þriðjudaginn ...5 athugasemdir
