-
Ást í strætó
18. maí 2009
Þvílíkur munur að vakna svona eins og sjónvarpsauglýsing um morgunkorn og tipla nývöknuð og hlæjandi á tánum inn á bað, bursta tennurnar flissandi af hamingju og frussa á spegilinn af eintómri gleði sem verður uppspretta enn meiri kátínu og hláturs. Gefa kisunum og kitla þær í leiðinni svo þær hætti þessarri fýlu, hlaupa fram í eldhús eftir plástri ... ég var næstum því svona óþolandi í morgun. Staulaðist fram úr, hét mér því að fara snemma að sofa í kvöld, bætti kattamat við hjá feita kettinum sem veinaði frekjulega, burstaði tennurnar vandlega og klæddi mig í svörtu fötin sem er einkennisbúningur okkar á Vikunni, enda uppáhaldsliturinn. Við fussum á þá sem bulla um að fólk sem velur svart sé þyngra í skapi en annað fólk (eða þyngra), enda þurfum við ekki á skærum litum að halda til að halda geðinu léttu. Hefði viljað hafa lengri tíma til að dást að mér í morgun áður en ég hélt á stoppistöðina þar sem tveir menn biðu, alveg virkilega sæmilega huggulegir. Úje!
Strætó: aukabíll kom um 7.40-leytið og Heimir (aumingi) leyfði aðalbílnum að fara fram úr okkur á Kjalarnesinu, dúllaði sér bara við að taka upp farþega þar eins og enginn væri morgundagurinn. Ég reyndi að hvetja hann til dáða og sagði góðlátlega þegar við vorum enn á Skaganum: „Jæja, Heimir, nú verðum við á undan í Mosó!“ Hefði getað sleppt því. Það vantar allan metnað í suma.
Ég sat ógurlega spennt í strætó alla leiðina í Mosó því að ein fyrsta stóra ástin í lífi mínu var um borð, Steini í Dúmbó. Ég elskaði hann ofurheitt þegar ég var sjö ára. Síðan fékk pabbi einhvern 17 ára gutta til að skutla mér í Hvalfjörðinn á flottum Benz og sá ók á yfir 100 km/klst á ómalbikuðum veginum og þar með stal hann hjarta mínu. Held að pabbi hafi vitað sínu viti þegar hann bað um skutlið fyrir mig í Hvalfjörðinn. Í Hvalfirði vann ég í hvalstöðinni, hefði verið kallað barnaþrælkun í dag en þar sem pabbi var alinn upp á Flatey á Skjálfanda vissi hann hvað mátti bjóða börnum. Sjálfur varð hann fullorðinn 10 ára og byrjaði að reykja og allt.
Ökuferðin æsispennandi lagði reyndar grunninn að áhuga mínum á Formúlu 1, ekki spurning. MYNDIN hér að ofan sýnir mig og bekkjarfélaga mína í sjö ára bekk í Barnaskóla Akraness, mögulega um það leyti sem ég elskaði Steina. Ég er þessi glyðrulega með svarta beltið, næstum því næst strákunum og í stysta kjólnum.
Nú er ég orðin rúmlega fertug plús og það er dýpra í að ég gefi hverjum sem er brot af hjarta mínu. Svokallaðir aðdáendur þurfa að leysa ýmsar flóknar þrautir áður en ég lít við þeim. Þeir þurfa að geta drukkið fullan bolla af Bónuskaffi, móðgað Chuck Norris og lifað það af, drepið dreka og annað í þeim dúr.
Jamm, megi dagurinn verða ykkur bjartur og skær, betri en í gær, segir sú mær sem skellir sér á lær og er með flottar tær.7 athugasemdir
-
Meintur kærasti og brjálað bold
14. maí 2009
Þvílíkir atburðir sem hafa átt sér stað undanfarið og enginn tími til að blogga, líklega hef ég gleymt helmingnum af stórviðburðunum í öllum látunum.
„Gurrí, ég frétti að þú værir komin með kaddl,“ sagði gömul strætóvinkona þegar hún kíkti í heimsókn nýlega. Ég reyndi að rifja upp síðustu æsilega atburði lífs míns en kom þessu ekki fyrir mig. Erfðaprinsinn var upptekinn við að skipta um eldhúsinnréttingu fyrir fyrri undankeppni Evróvisjón og gat ekki aðstoðað mig. Þannig að ég neyddist til að neita þessu og bað konuna líka í guðanna bænum um að leiðrétta þetta við karlana sem sögðu henni þetta svo það eyðilegði ekki allan séns fyrir mér hjá sætu mönnunum á Akranesi og nærsveitisssss. Það gæti vissulega hafa misskilist að ég pantaði myndarlega tertu í Harðarbakarí fyrir Evróvisjón sl. þriðjudag, sjá mynd. Oft þarf ekki meira til ...
Þegar ég sagði mömmu frá þessu í afmælisveislunni hennar um síðustu helgi spurði hún blátt áfram: „Varstu að þvo stórisa?“
Þegar mamma þvoði stofu-stórisana í apríl 1969 barst sú saga með eldingarhraða um Skagann að hún væri að fara að giftast Einari lækni og við værum að flytja til Reykjavíkur.
Svo er líka allt að verða kolvitlaust í boldinu. Ridge er kominn með tímabundið forræði yfir Hope litlu og RJ litla, börnum Brooke en stúlkuna á hún með fyrri tengdasyninum af tveimur sem hún rændi frá Bridget og Ridge á með henni upphafsstafina, held að þeir standi fyrir Ridge Junior. Aumingja Brooke hefur verið miður sín eftir að Ridge fór að dúlla með ilmvatnskonunni Ashley (sem hann veit ekki að var að dúlla með hálfbróður hans (ekki blóðskyldum) Rick, syni Erics og Brooke, sem á meðan var að dúllast með Phoebe litlu, dóttur Ridge og Taylor. Ég sá ekki alveg hvað Brooke gerði, fór á eitthvert djamm við sorginni á meðan hún hélt að börnin væru í öruggri umsjá systur hennar, Donnu. Donna sá bíl koma heim að húsinu og rauk við það út, hélt að þetta væri Brooke en þá var það bara sendill. Börnin voru því alein heima heila nótt, dauðhrædd litlu dúllurnar. Einhvern veginn komst þetta upp, krakkarnir hafa líklega hringt í 112 því kona frá barnavernd komst í málið. Mjög stuttu síðar gætti Nick (seinni tengdasonurinn sem Brooke nældi í en er núna kvæntur Taylor og búinn að barna hana en líklega frjógaði hann egg Brooke, kemur í ljós) barnanna og í látunum, Nick er svo barngóður, missti hann kveikjara úr vasa sínum. Þegar Brooke var að smyrja brauð ofan í börnin síðar sama dag fór Hope litla að fikta með kveikjarann og vúmm, það kviknaði í gardínum. Brooke kom fram og gargaði og ef Ridge hefði ekki komið óvænt í heimsókn hefði eitthvað hræðilegt gerst. Konan frá barnavernd kom aftur, orðin mjög góð vinkona Stefaníu, hatursmanns Brooke, og saman ákváðu þær að svipta Brooke börnunum og láta dómara dæma í málinu. Í réttarhöldunum bar geðþekki geðlæknirinn, Taylor hin ólétta, vitni og sagði hreinskilnislega að hún myndi ekki treysta Brooke fyrir börnum sínum (hennar Taylor sko) núna, Brooke væri í slíku ójafnvægi. Dómarinn dæmdi því börnin af henni tímabundið og Brooke er brjáluð. Hún hætti hjá nýja Forrester-fyrirtækinu og tældi Nick til að ráða sig í vinnu hjá gamla Forrester sem hann hafði af fjölskyldunni eftir meinta hrindingu Stefaníu þar sem Jackie, mamma Nicks, slasaði sig. Taylor er ekki hrifin af, hún veit nefnilega að Brooke er enn skotin í Nick, stutt síðan þau tvö skildu og Brooke fór í faðm Ridge aftur þangað til Ridge brjálaðist yfir sambandi Ricks (sonar Brooke) og hinnar 18 ára Phoebe sem komst að því í dag að Rick var að dúlla við Ashley sem gæti orðið næsta stjúpmóðir Phoebe-ar ef ekki verður sprenging bráðlega ... Ég bendi á að Lára Hanna stórbloggari þýðir þessa stórkostlegu þætti.
Bestu strætóvinir mínir undanfarna daga eru Borgfirðingarnir knáu. Þessi kvenkyns spurði mig í Háholti í dag hvar hún fyndi bloggið mitt en þessi karlkyns var búinn að finna það þrátt fyrir brjálæðislegar og nokkuð árangursríkar tilraunir tölvumanns dv.is til að fela það ... „Sko, þú ferð inn á dv.is, ýtir á takka sem á stendur BLOGGIÐ, rúllar aðeins niður þangað til þú sérð mynd af ofboðslega fallegri konu ... ég er fyrir neðan hana,“ útskýrði ég greindarlega en með glettið blik í fögrum augunum sem glitruðu af góðvild og smá sandfoki.
Ég er fegin því að hún virðist ekki andlega, dulrænt sinnuð og skammaði mig fyrir þetta. Hef ekki svo sjaldan lent í slíku fólki sem segir við svona gríni, fullt góðvildar, að fólk eigi ekki að gera lítið úr sér ... og solles. Ef þetta fólk bara vissi hvað ég er í raun ofboðslega montinn Þingeyingur aftur í ættir, og Skagfirðingur þar að auki, myndi það hika við að dæma. Einu sinni sagði breskur miðill við mig að ég væri rosalega gömul sál. Ég átti að verða voða glöð og segja sömuleiðis og saman gætum við nært egó hvors annars út í eitt. Þegar ég ákvað að stríða honum og gera smá grín að gömlusálardellunni en í fúlustu alvöru þó, og sagði að ég gæti ekki verið gömul sál þar sem gamlar sálir lifðu fyrir garðyrkju og ég hataði garðvinnu af lífi og sál, móðgaðist hann. Vá, hvað ég fékk leiðinlega ræðu frá honum um meint lágt sjálfsmat, að ég rifi sjálfa mig niður og allt í þeim dúr. Lærdómsríkt, síðan þegar ég hef fengið spúkí hrós segi ég bara Takk, eða En athyglisvert. Ég hef aftur á móti áskilið mér rétt til að svara spælingum fullum hálsi ef því er að skipta. Dæmi, spæling: „Vá, hvað þú hefur fitnað síðan ég sá þig síðast!“ Svar: „Ó, takk, þú lítur líka æðislega vel út!“ Jamm, þessi kennslustund var í boði himnaríkis á meðan horft er eftir seinni Evróvisjón-undankeppnina. Hátíð í bæ. Annars fyrirlít ég auðvitað þessa keppni, fáránlegt bara að fólk horfi á svona Evrópu-rusl. Frekar spila ég lúdó við erfðaprinsinn og kettina ... not!7 athugasemdir
-
Óveður og Sorpusjokk
8. maí 2009
Vegagerdin.is sagði 22 m/sek við tékk á Netinu kl. 6.15 í morgun og því var haldið á stoppistöðina,. Ég var kappklædd og minnti helst á bangsa (eða hval, sjá neðar) í 5% kasmírkápunni sem ég var búin að leggja eftir veturinn ... þar til í gærrmorgun en þá sótti ég líka gammósíurnar úr Ellingsen inn í skáp þar sem þær biðu þolinmóðar næsta vetrar. Í morgun komu þær aftur í veg fyrir blá og skjálfandi læri. Tveggja trefla veður ríkti í gær og í dag og veitti sannarlega ekki af góðri kasmírkápu.
Náði ekki aukavagninum, sorglegt fyrir Heimi sem einhverra hluta tróðst á undan okkur frá Íþróttahöllinni og stal öllum sætu mönnunum upp í bílinn hjá sér á leiðinni út úr fallega bæjarfélaginu mínu. Haukur dólaði fyrir aftan hann og flissaði þegar ég kvartaði yfir þessu, sagðist vera hæstánægður með sætu stelpurnar sem komu í hans hlut. Það þaggaði niður í mér og ég roðnaði af gleði.
Eins og glöggir blogglesendur vita þá fer Heimir á aukabílnum beint í göngin og tekur upp fólkið á Kjalarnesi (Grundahverfi) á meðan Haukur/Kiddi/Elínborg sækir Borgfirðingana við Hvalfjarðargöngin og sleppir í staðinn Kjalarnesinu. Góð samvinna og trylltur spenningur hvern morgun að vita hvor vagninn verður á undan í Háholt í Mosó. Ég neyddi einn Borgfirðinginn, hressa konu sem vinnur hjá Bílastæðasjóði, til að setjast hjá mér. Um að gera að njóta þeirra áður en þeir þurfa að fara að keyra á milli. Lögfræðingurinn hjá Tryggingastofnun (einnig búsettur í Borgarfirði) bættist í litla hópinn okkar þegar við færðum okkur yfir í sexuna við komu í Mosó ... Á UNDAN aukavagninum. Hann ferðaðist afturábak alla leiðina í bæinn sem virtist ekkert trufla hann, ég ferðast t.d. alltaf aftur í tímann þegar ég sit í slíku martraðarsæti. Við þrjú spjölluðum um kreppuna, bókina Sofandi að feigðarósi og Búlgaríu. Við Klambratún hoppaði löffinn út og ég á Lækjartorgi þar sem ég átti stefnumót. Við vinkonu sem keyrði mig upp í vinnu þegar við höfðum keypt kaffi og rúnnstykki to go. Kristín, ökukennari með meiru og fyrrum lærimeistari minn í útvarpi (sjá Sérstæð sakamál, nóv. 1985), er blýföst í karlaklúbbnum sem mætir upp úr 7.30 alla morgna og rífst um stjórnmál út í eitt á milli þess sem drukkið er kaffi. Garðar Cortes, Pjetur Stefáns (PS&Co) og fleiri stórmenni eru meðlimir.
Svo tók við stórkostlegur vinnudagur. Allir í góðu skapi eins og venjulega og dagurinn leið hratt. Við vorum óvenjufljót að klára blaðið og ég hefði vel getað labbað út kl. 16 og tekið 16.45 strætó heim ... nei, þá var fokkings ófært! Of hvasst fyrir strætó. Ég vældi og veinaði á Facebook og einn af þessum 770 vinum mínum reyndist eiga frænda (búsettan á Akranesi) sem vinnur í næsta nágrenni við mig. Ég æpti upp yfir mig af fögnuði og samstarfsfólkið fagnaði tryllingslega því að loksins væri fundinn maður handa Gurrí. Það mætti halda að ég daðraði stöðugt við allt karlkyns í vinnunni. Reyndar lít ég á þá sem bræður, syni, feður og frændur og reyni bara að vera góð við þessar elskur.
Um hálfsexleytið ók maðurinn í hlað, það hafði tekið hann lengri tíma en hann hélt að sækja eiginkonuna. Við ókum sem leið lá upp á Skaga og sáum á mælinum í Mosó að hviður voru komnar upp í 38 m/sek ... og auðvitað mátti sjá fullt af bílum með kerru í eftirdragi, húsbílum og slíku ... svona áhættufíklum sem ákváðu að tékka á því hvort þeir væru ófjúkjanlegir í óveðrinu. Í Kollafirðinum var sjórinn rosalegur (flottur) en svo er hann bara stilltur hér við himnaríki. Suðvestan átt á morgun og oft eru læti í sjónum (landhelginni minni) eftir rok ... ég vona það besta. Öldurnar ná sér ekki almennilega upp í norðanáttinni sem heldur sjónum í gíslingu núna ... arg.
Frænka mín fór nýlega í Sorpu í Ánanaustum til að losa sig við gosumbúðir. Fremstir í röðinni voru tveir gæjar með nokkurt magn af flöskum. Eitthvað fannst starfsfólkinu í Sorpu pokinn léttur miðað við talningu ungu mannanna, taldi flöskurnar og miklu munaði. Maðurinn í afgreiðslunni bað þá kurteislega um að taka flöskurnar til baka, telja þær aftur og koma svo á nýjan leik með rétta tölu. Svo bara næsti gjörsovel. Bara kurteisi og hugsað um biðröðina fyrir aftan ... og almannafé. Ungu mennirnir tóku þessu þunglega, gáfu í skyn að verið væri að þjófkenna þá og voru mjög ókurteisir við manninn sem afgreiddi þá. Ungu mennirnir fundu fína leið til að hefna sín, eða þannig, ekki svo löngu síðar mátti víst heyra þá hrauna yfir starfsmenn Sorpu ... í útvarpinu. Strákarnir reyndust vera útvarpsmenn á X-inu! Frænka fékk sjálf snögga og góða afgreiðslu rétt á eftir strákunum og hafði ekkert og hefur aldrei haft yfir nokkru að kvarta þarna. Hún var vægast sagt hneyksluð á þessu og vonar að Sorpufólk klagi strákskammirnar fyrir að nota aðstöðu sína svona í úbartinu. Jamm, mikið sakna ég annars Tvíhöfða ... og Górillunnar ... og Radíusbræðra ... umm, þeir gömlu og góðu dagar þegar ekki var hlustað á annað á morgnana.
Facebook er frekar fyndið fyrirbæri. Maður setur (ef vill) inn stöðu sína, t.d.hvað maður er að gera eða hugsa og slíkt sem ég nenni ekki mjög oft (ég á mér ekkert líf) nema kannski þegar ég er veðurteppt í himnaríki eða Reykjavík og arga á hjálp. Það hefur gerst tvisvar og í bæði skiptin fékk ég far!
Í fyrradag setti ég sem stöðu mína: „Gurrí Haraldsdóttir sá tveggja hæða Whale Watching-strætó á Suðurlandsbraut í dag og fannst óþægilegt hvað fólkið í honum starði á mig ... “
Facebook-vinirnir skrifuðu fjölmargar athugasemdir við þessa játningu mína, flestar kvikindislegar, en margir hughreystu mig vegna þessarra dónalegu túrista og sögðu að þeir hefðu bara horft á mig af því að ég væri svo sæt. Það var reyndar enginn túristi í vagninum sem ég þorði auðvitað ekki að játa eftir alla samúðina. Ég treysti því bara að Facebook-vinirnir skreppi aldrei í bloggheima.1 athugasemdir
-
Grömpí óld og spæling Eiríks
30. apríl 2009
Í gærmorgun uppgötvaði ég mér til mikillar ánægju að ég er loksins orðin grömpí óld kjéddlíng, eða styttri í mér kveikiþráðurinn en áður. Nenni engu kjaftæði; fórnarlambsaugnaráði og andvörpum. Ungur piltur reykti í biðskýlinu í Mosó og hrakti okkur tvær skvísurnar út í rok og rigningu. Þótt vanti heilar tvær hliðar í skýlið, brotið glerið vestanmegin, þá var örlítið skjól að finna þar, bara örlítið. Eftir 10 sekúndur í leiðindaveðrinu utan skýlis sagði ég ljúflega við piltinn: „Æ, ertu nokkuð til í að færa þig aðeins niðureftir.“ Stráksi hljóp út úr skýlinu þótt ég hefði ekkert farið fram á það og væri ekkert gribbuleg á svipinn. Hann stóð bara þar sem vindurinn feykti reyknum um allt skýlið, bara hugsunarleysi hjá honum, ekki mannvonska. Þótt ég syndgi nokkuð eftir hádegi þá finnst mér tóbakslykt AM (á morgnana) alveg skelfileg en vel þolanleg PM (past mötuneytishádegismatur).
Svo lentum við í strætóævintýri í morgun. Ég var í aukavagninum frá Skaganum og við stoppuðum beint fyrir aftan leið 15 við komu í Mosó. Þegar við vorum að ganga út gerði bílstjórinn á 15 sér lítið fyrir og bakkaði á okkur. Heilt framljós brotnaði, vá! Ekkert stórmál svo sem. Bílstjórinn minn vippaði sér út en þá byrjaði vagninn okkar að renna aftur á bak. Karlarnir, sem enn voru í vagninum, trylltust af skelfingu. Áður en ég gat ákveðið hvor pedallinn gæti mögulega verið bremsan var bílstjórinn kominn inn aftur og festi handbremsuna betur. Þessir 30 cm sem vagninn rann niður brekkuna voru eflaust sem 30 ár í hugum hræddu karlanna en við stelpurnar skríktum bara og harðneituðum áfallahjálp sem indæli bílstjórinn á sexunni, við hlið leiðar 15, hefði örugglega boðið upp á. Bílstjórinn minn fékk kvörtun út af atvikinu en ekki hrós fyrir að vera svona yfirvegaður og viðbragðsfljótur. Hann sá líka hvað var í aðsigi, flautaði á bílstjórann fyrir framan til að vara við árekstrinum en án árangurs. Eins og sést á myndinni hér að ofan var margt um vagninn við Háholt kl. 7.15 í morgun.
Borgnesingarnir okkar hafa miklar áhyggjur af því að strætóferðir þeirra verði lagðar niður eftir mánuð. Það kostar þá 2.000 krónur Á DAG að ferðast á milli ef þeir kaupa strætómiða, eitthvað minna ef þeir kaupa kort, en með peningum næstum 2.500 kr. Strætóvinkona mín, sem vinnur hjá Bílastæðasjóði og situr stundum hjá mér, sagði mér að Borgnesingar myndu þá hópa sig saman í bíla. Þeir hafa borgað 10.000 á mann á mánuði í bensín, miðað við 5 í bíl, sem er nokkuð MIKIÐ ódýrara en að fara með strætó ... eða þeir skiptast á að keyra einn dag í viku.
Svo sagði einn Skagakarlinn í strætó í dag að bæjarstjórnin á Skaganum væri ekki til í að halda þessu áfram hjá okkur í óbreyttri mynd með svona fáa farþega. Allir sem heyrðu þetta skelltu upp úr. Við erum ekki búin að gleyma 200% hækkuninni sl. áramót, eða úr 280 kr. í 840 kr. Við hverju bjóst bæjarstjórnin? Að allir héldu áfram að taka strætó eftir þessa aðför sem allir vissu að myndi fækka farþegum til muna? Reyndar finnst mér að ríkisstjórnin ætti að styrkja bæjarfélögin hérna, Akranes og Borgarbyggð, til að halda úti almennilegum og ekki svona rándýrum almenningssamgöngum. Við erum háð því að borga í Hvalfjarðargöngin á leið til vinnu þar sem vinna býðst ekki í heimabyggð. Það yrði þjóðfélagslega hagkvæmt á allan hátt og hjálplegt við almenning sem verður líka fyrir annars konar aðför í formi vaxta og verðbóta og hækkandi matarverðs. Ég borga hæstánægð fyrir heilbrigðiskerfið þótt ég þurfi lítið sem ekkert á því að halda, borga fyrir leikskóla þótt krakkakvikindið mitt ætti, miðað við aldur, að vera farið að fjölga sér sjálft ... o.s.frv. Held að þótt ég ætti bíl myndi ég glöð borga fyrir minni mengun, minni slysahættu á vegum og minna slit.
Þótt mér þyki vænt um Strætó bs og alla sætu karlana þar þá held ég að þeir hafi svínbeygt bæjarstjórnirnar okkar norðan rörs, taka meira að segja 2 milljónir á mánuði í svokallað umsýslugjald af bæði okkur og Borgarbyggð, segir sagan, 4 millur alls. Borgarbyggð hefur nóg með menntaskólann sem hefur farið 400 milljónir framyfir áætlun og á kannski erfitt að borga með tíu farþegum á dag.
Það hefur bara aldrei tíðkast hjá aðilum sem stjórna í svona málum að leita ráða hjá fólki sem notar þjónustuna. Margt sem við farþegar bentum á og vöruðum við á fundi í des. sl. í Skrúðgarðinum þótti neikvæðni en rættist svo með tímanum. Sumum göllum var nú kippt í lag fljótlega, eins og að gefa strætó bara klukkutima til að keyra 70-80 mínútna leið.
Auðvitað héldu Borgnesingar að þeir fengju strætó á betra verði en raunin varð en nú er miklu ódýrara að fara á milli nokkrir saman á einkabíl. Fólk þarf hvort eð er að borga gjöld og tryggingar af bílunum þar sem þeir standa óhreyfðir í Borgarnesi ...
Við Skagamenn bjuggumst við því að strætó væri kominn til að vera (ég flutti á Skagann vegna tilkomu strætó), ekki yrði hækkað svona hroðalega við okkur á erfiðum tímum og síðan reynt að minnka þjónustuna eða leggja hana niður af því að svo fáir (eins og við spáðum) notuðu þetta. Spurning um orsök og afleiðingu. „Það á ekkert að láta þessa fokkings jeppakarla semja um almenningssamgöngur sem þeir líta niður á,“ sagði einn farþeginn beiskur og bætti því við að þetta væri sko geymt en ekki gleymt. Strætófarþegar og fjölskyldur þeirra eru víst líka kjósendur, held ég að hann hafi átt við.
Jamm, ég er reyndar þakklát bæjarstjórninni minni fyrir margt gott sem hún hefur gert en í hennar sporum hefði ég fengið harðan samningamann (handrukkara?) til að semja við Strætó bs og að farþegar og bílstjórar hefðu verið hafðir með í ráðum. Þetta er nokkuð sem skiptir margar fjölskyldur hér á Skaganum gífurlega miklu máli, það eru manneskjur á bak við allar tölur og útreikninga. Miðað við farþegafækkunina miklu sem verðhækkunin mikla orsakaði hefði líkast til verið hægt að halda fargjaldi óbreyttu og sama heildarupphæð og áður rukkast inn. Kannski kemur enn minna í kassann núna en fyrir áramót, mikið væri áhugavert að vita það.
Annars held ég að okkur farþegum sé að fjölga aftur. Leið 6 (sem með öðru kostar bæjarstjórn 2 millur á mánuði) er yfirleitt kjaftfull á morgnana frá Mosó. Og í ferðinni kl. 16.45 í dag var nokkuð þétt setið á Skagann og heilir sjö farþegar fóru til Borgarness, sýndist mér. Borgfirðingarnir eru skrambi sætir og það verður mikill missir að þeim. Nýja sætukarlastoppistöðin mín er við göngin núna. Ég sver það.
Ég sem hefði orðið fastur farþegi til Borgarness í sumar, allar helgar á leið í sumarbúðirnar hennar Hildu systur á Kleppjárnsreykjum. Bestu sumarbúðir í heimi ... þótt víðar væri leitað.
Kíkið á www.sumarbudir.is og www.sumarbudir.blog.is og skráið litlu englana ykkar í ævintýraviku þar. Ég sé um að dekra við þau um helgar, svona þegar ég er ekki þjóðnýtt á skrifstofunni.
Komst að því í gær að Eiríkur Jónsson nennir ekki að lesa bloggið mitt. Ég sagði frá því við kaffivélina að forseti alþingis hefði óvænt ekið með mig á kjörstað á laugardaginn og Eiríki fannst mikið til koma. Hélt að hann ætlaði að setja það í kjaftasögumolana í Séð og heyrt og til að forða því lét ég hann vita að ég væri þegar búin að skúbba því, sjá síðustu færslu. Svipur Eiríks bar vott um samviskubit (nei, hann er ekki samviskulaus, það er blekking gerð með speglum) og hann viðurkenndi að honum fyndist ég skrifa of langan texta. Sem kurteis samstarfskona kunni ég ekki við að segja honum að lesendur bloggsins míns væru allir sæmilega læsir og þjáðust ekki af athyglisbresti, ég þyrfti ekki, eins og SUMIR, að skrifa stutta texta til að lokka þá að blogginu mínu.
Jæja, 24 er byrjað og Anna Pihl verður í endursýningu um 22.30-leytið en ég missti af henni á sunnudaginn og svo er ég með þvílíkt djúsí spennubók. Í frjálsu falli eftir Lee Child, held að hún sé fyrsta bókin eftir þennan höfund sem þýdd er á íslensku. Jesssss! Lífið er dásamlegt hjá bókaormum þessi misserin eftir að kiljuæði greip loks landann.3 athugasemdir
-
Að kjósa RÉTT!!!
25. apríl 2009
Við erfðaprins vöknuðum fyrir allar aldir, eða um 11, og ákváðum að drífa okkur á kjörstað fljótlega eftir hádegi. Á kjörstað komumst við í boði Samfylkingarinnar í Norðvesturkjördæmi og sjálfur efsti maður á lista þar, Guðbjartur Hannesson, Gutti, skutlaði okkur. Ekki nóg með það, heldur beið hann á meðan við héngum í langri biðröð í Brekkubæjarskóla og kom okkur svo í kosningakaffi. Ég kaus í kjördeild 2 og það var áberandi hversu fallegt fólk var í biðröðinni minni. Kjördeildir 1 og 3 ... ekkijafnfallega-fólkið ... gat bara gengið beint inn. Siggi, mikill sjálfstæðismaður, var rétt fyrir aftan mig og sagði að biðröðin hefði verið ansi löng hjá kjördeild 1 fyrir hádegi þegar hann var að vinna á kjörstað, mikið morgunfólk í þeirri kjördeild og það er greinilega ekki fegrandi að rífa sig of snemma á lappir. Þegar ég tala um fegurð er það auðvitað afstætt. Meira að segja Skagamenn í kjördeild 3 þykja gullfallegir á Reykjavíkurmælikvarða og gætu sigrað hvaða fegurðarsamkeppni sem er.
Ég lenti í óvæntri klemmu í kjörklefanum þegar ég sá að Ástþór var ekki í mínu kjördæmi ... en fullt af öðru flottu og góðu fólki. Ég ákvað eftir nokkra umhugsun að gefa öllum atkvæði mitt og setti Z í alla ferningana. Strikaði nokkra út, færði aðra á milli flokka, teiknaði broskarla við hvern flokk, orti vísur til allra (ekki dónalegar) og kuðlaði seðlinum svo saman í flotta pappírskúlu sem ég tróð stolt ofan í kjörkassann. Allir brostu ógurlega sætt og ef þetta er ekki að kjósa rétt þá veit ég ekki hvað. Ég var ögrandi, með ljósbleikan varalit og bar stolt barmmerki frá Rauða krossinum. Hvernig verð ég þegar Vera hefur fært mér rússahúfuna sem hún keypti fyrir mig í Moskvu ... og kostaði bara 2.000 kall. Verst að það er að koma sumar.
Næst var það Krónan, það vantaði kattamat í himnaríki og elsku Einarsbúð er lokuð um helgar (sem heldur matarverðinu niðri þar). Í Krónunni tókst mér að ljúga að Svölu, mömmu Helgu Brögu, að við sonurinn borðuðum bara kattamat í kreppunni, ein tegundin væri t.d. svoooo góð með kartöflumús. Hún trúði mér vonandi og sagði mér svo að hún hefði farið norður að sjá sýninguna hjá Helgu, Björk Jakobs og Eddu Björgvins, gist á Hótel KEA eins og drottning og haft það gott. Hún laug síðan að dóttur sinni að hún ætlaði að taka út séreignarlífeyrissparnaðinn sinn og búa á KEA til æviloka. Jamm, mikið logið þessa dagana, ekki bara stjórnmálamenn, heldur virðulegar frúr á Skaganum. Svala hneykslaðist á verði á þvottaefni og ætlaði að bíða mánudags til að geta keypt það ódýrara í Einarsbúð. Sumt er nú á ágætu verði í Krónunni en ekki allt. Fokkings kreppan.
Þótt ég væri pakksödd langaði mig að koma við í fleiri kosningaköffum, hitta fólk og spjalla. Erfðaprinsinn flúði með innkaupapokann og keypti lottó í leiðinni, ekki séns að hann langaði með mér í slíkan leiðangur.
Það var fínasta stemmning hjá Vinstri grænum. Ég þekkti engan þar en fékk samt ljúfar móttökur og það var alvörusársauki í augnaráði góðu konunnar sem sá um kaffið þegar ég þáði ekki kökur ... eins og perutertan var girnileg. Í sama húsi, næstum alveg við hliðina, var kosningakaffi Sjálfstæðisflokksins og þangað fór ég auðvitað líka. Það var ansi rólegt þegar ég kom, svona miðað við hjá Samfó, en fjölgaði hratt á næstu mínútum ... Hrikalega girnileg kókosbolluterta var sett á borðið ... ég of södd til að treysta mér í smakk, hvílík spæling. Góð vinkona Ástu minnar kom þangað þegar ég var að fara og þá hitti ég líka blogg/facebook-vinkonu í fyrsta sinn í raunheimum sem var virkilega gaman. Ég spældi Jónínu ljósmóður óvart með því að sjá hana ekki ... nú bara verð ég að fá mér sterkari gleraugu. Hvað ætli ég hafi sært marga holundarsári í gegnum tíðina með því að heilsa þeim ekki?
Ég var svo södd og komin með svo mikla heimþrá í himnaríki að ég sleppti því að heimsækja Framsókn og Frjálslynda, enda lengra labb til þeirra og alveg í hina áttina. Hefði samt alveg verið til í að heimsækja það góða fólk allt saman. Veit ekki hvort Borgarahreyfingin var með kosningakaffi á Skaganum en það hefði verið gaman að kíkja við hjá þeim líka. Ég get ekki fest mig við einn flokk til að halda tryllingslega með og hata alla hina, það er gott fólk að finna í öllum flokkum og hana nú!
Horfði á tvær spennumyndir í vikunni. Transporter 3 sem var hrikalega spennandi, Jason Statham er æðislegur töffari. Plottið kannski óraunhæft en hva ... maður lætur það ekki skemma fyrir sér flotta mynd. Sá svo Taken í gærkvöldi og hún var ansi spennandi líka.
Fékk leyfi til að nota meðfylgjandi mynd en hún er af Einari í Einarsbúð sem fékk þessa líka fínu heimsókn á dögunum (og vonandi rós) frá forsætisráðherranum okkar. Þau eru ekki sammála í pólitíkinni, held ég, en það fór samt vel á með þeim, eins og sést.
P.s. Svo langar mig að óska ritstjóranum mínum, Elínu, innilega til hamingju en eldsnemma í morgun eignaðist hún dóttur! Elín vann til kl. 15 í gær þótt hún væri komin með hríðarverki! Geri aðrir betur. Við á Vikunni vonum að sú litla verði látin heita Guðríður Björk Hrund Íris Haffa ...og vitum að hún verður áreiðanlega forsætisráðherra eða eitthvað ... fædd á svona merkilegum degi, kjördegi, og á afmælisdegi sjálfs Óla Palla!4 athugasemdir
