Undanfarin kvöld hef ég setið við tölvuna og lesið gamla Moggabloggið mitt, gurrihar.blog.is. Ég var reyndar að leita að uppskrift og fleira sem mér tókst einhverra hluta ekki að gúggla, enda minnið gloppótt ... kona á mínum aldri sko ... Þannig að ég fór bara afturábak þangað til ég fann þetta - en gleymdi mér alveg við lestur á „dagbókinni“ og viðbrögðunum. Það var þrælfyndið að lesa kommentin og ég kem út eins og fífl þegar ég svara fólki sem kommentaði en er búið að eyða "sér" af Moggablogginu - svarið stendur því eitt og sér, mér til eilífrar háðungar. Hehehe ... Mogginn skrökvar því að ég hafi læst blogginu mínu, ég sá það skrifað þegar ég ætlaði að kíkja á myndirnar mínar þar, m.a. úr afmælum og öðru skemmtilegu. Ég borgaði fyrir hluta af þessu myndaplássi og mun gera athugasemd við þetta.

Ég fylltist heilmiklum trega og söknuði eftir þessum tíma (2006 eða -7 til 2008) og því frábæra fólki sem „kíkti í heimsókn“ til mín á hverjum degi. Gallarnir við bloggið þarna voru vissulega þeir að maður varði allt of miklum tíma í það, ég bloggaði kannski örstutt við komu í vinnuna (k. 7.30), síðan við heimkomu og jafnvel aftur um kvöldið. Ég sakna t.d. grínarans Hrólfs alveg hryllilega, muna ekki allir eftir Hrólfi sem gerði allt vitlaust í bloggheimum?

Hvílíkar breytingar hafa orðið á öllu ... og mér líka (þroski?). Sumir bloggvinanna eru nú orðnir blogg-óvinir mínir (ókei, ein kona) og maður sem ég hélt alveg vatni yfir hér áður fyrr er nánast kominn á stall hjá mér núna. Þetta tvennt tengist meira að segja. Er afar lukkuleg með skiptin. Margir gömlu bloggvinanna eru á Eyjunni, DV eða láta bara ljós sitt skína á Facebook í fáum, gáfulegum og hnitmiðuðum setningum eins og: „Ég ætla að segja JÁ.“ „Við verðum að nýta kosningaréttinn.“ „Ætla á Þorrablót í kvöld.“ „Bíð spenntur eftir eldgosi.“ „Rosalega finnst mér þessi Gurrí sæt.“ Og svo framvegis.

Öppdeit:
- Tommi bílstjóri keyrir nú fyrir BYKO og samskiptin við systur hans, Möggu "mágkonu", fara nú helst fram á Facebook.
- Heimir og Kiddi keyra enn strætó, þessar elskur.
- Sigþóra vinnur ekki lengur í Reykjavík og er því ekki lengur samferða upp Súkkulaðibrekkuna á morgnana.
- Búið er að breyta leið 18 enn einu sinni og nú nýtist sá vagn aðeins íbúum Grafarvogs og Grafarholts. Farþegi kvartaði yfir því að þurfa að keyra í gegnum fokkings iðnaðarhverfi (Hálsaskóg) til að komast í vinnu og úr - og það nánast eyðilagði líf mitt og tveggja samstarfsmanna, jafnvel fleiri.
- Ásta vinnur heldur ekki lengur í Reykjavík þannig að kaggaferðirnar eru úr sögunni.
- Erfðaprinsinn kallast nú sonurinn þar sem hann erfir ekkert ef ég dey. Takk kærlega, kreppa og verðbætur.
- Ég er hætt að búa til bíómyndir um ævintýrin við Langasandinn, biðla mína og annað bull. Sakn.
- Ég er enn mjög ánægður strætófarþegi þótt hækkun á fargjöldum hafi aukið á eymd mína í kreppunni.
- Tommi og Kubbur eru enn sömu fjörkálfarnir þótt þeir hafi elst um nokkur ár.
- Ég líka.
- Jónas öskubuski, annar „sonurinn“, hefur verið aðgerðalaus í nokkra mánuði, hinn sonurinn var svo duglegur við að ryksuga (samkeppnin um hylli mína) og nú neitar Jónas (ryksuguróbót) að vinna.
- Það er alltaf jafngaman í vinnunni minni og nákvæmlega um þessar mundir á ég tíu ára starfsafmæli hjá Vikunni. Árin fljúga.
- Svalirnar mínar (ljótu) skyggja enn á útsýnið en myndin hér að ofan sýnir himnaríki - fyrir svalir.

Facebook getur verið skemmtileg bók og er ekki sami tímaþjófurinn og hitt, en þar eru rúmlega 1.100 allra nánustu vinir mínir saman í einni klessu. Eftir að ég gat blokkerað blóma- og brosandi engla- og kettlingasendingarnar sem þöktu síðuna mína stundum lagaðist fésumhverfið heilmikið.

Það var gaman að rifja eftirfarandi upp af Moggablogginu, ég var búin að steingleyma þessari sögu af pabba heitnum:

Sviðið: Bíll, þrjú systkini og móðir þeirra á leið úr stúdentsveislu bróðurdótturinnar/ömmubarnsins:

„Á heimleiðinni sagði ég Gumma að ég hefði
bloggað aðeins um pabba og húmorinn hans. Fékk þá sögu sem ég hafði
ekki heyrt áður. Gummi var einu sinni með mikið hár og afar
skeggprúður, hafði eflaust verið að leika í einhverri víkingamynd eftir
Hrafn ...

Pabbi (hlýlega og með aðdáun): „Mikið held ég að þú værir góður í að leika Jesú í bíómynd!“
Gummi: (klökkur) „Ohhh, takk, pabbi minn.“
Pabbi: „Ég hefði svo einstaklega gaman af því að sjá þig krossfestan!“
Við Hilda skellihlógum en ekki mamma, enda bara 40 ár liðin síðan þau pabbi skildu.“

Hér er svo önnur bloggfærsla af Moggablogginu ... þegar ég ætlaði að vera voða fyndin og stæla undarlegan mann sem bloggaði í þessum stíl og vakti, ásamt þáverandi kærustu sinni, mikla athygli í bloggheimum ... EN ég fékk krúttleg samúðarsvör frá bloggvinum mínum sem tóku mig alvarlega og vöruðu mig m.a. við hnetum. Það var hræðilegt en ég átti það svo sem skilið.

Jibbí jei

Þegar ég vagnaði fékk ég mér fjórar ristaðar brauðsneiðar með hnetusmjöri. Úf, ég gleymi altaf að ég er með oðnæmi fyrir hnetum og lækniranir á heilsugæsluni voru rosalega pirraðir útí mig í dag aþí ég kom líka í gær útaf þessu og miðvikudag og mánudag. Enn ég gleymi líka altaf að henda krukkuni með hnetusmjörinu. Svaka rugluð hahahaha Svo þurti ég ekki að klæða mig aþí ég svaf í fötunum, það er tær snild
og geri það eiginlega altaf. Mikið hefur sumarfrýið verið gott. Ég hef
hort á OC útí eitt og fleiri æðislega þætti sem ég hef aldrei séð áður.

 

Hafiði æðislegann dag, elskurnar mínar og ekki brjóta heilan það tekur því ekki. Hhahahahahaha!