Vinnudeginum lauk kl. 16.45 í gær, akkúrat á sama tíma og strætó á Skagann lagði af stað frá Háholti í Mosó og klukkutímabið í næsta. En ... ekki datt mér í hug að gráta það, enda hjarta mitt barmafullt af gleði vegna komandi bolludagshelgar. Sú kærkomna hátið hjálpar okkur Íslendingum að lifa af langa bið á milli jólagjafa og páskaeggja, ekki satt? Svo kemur 17. júní, síðan verslunarmannahelgin og þá er í raun orðið stutt til jóla.
Á fimmtudaginn fékk ég í hendur nýja spennubók eftir James Patterson OG Lizu Marklund. Póstkortamorðin. Hún fjallar þó ekki um morð á póstkortum, eins og Halldór frændi hélt. Sænsk blaðakona og bandarískur lögreglumaður, faðir eins fórnarlambs póstkortamorðanna. Spennandi bók þar sem greinilega mátti finna einkenni beggja höfunda. Hvernig ætli þeim hafi dottið í hug að skrifa saman bók?
Mikið svakalega var mikið grátið í boldinu í dag. Ég missti náttúrlega af tveimur þáttum, fimmtudags og föstudags, blessuð endurtekningin í dag bjargaði öllu.
Allir fá náttúrlega taugaáfall yfir þessum hryllingi, systkinin Katie og Storm berjast um byssu og skot hleypur af. Ekki beint í hjartað en næstum því. Doktor Bridget, systurdóttir Katie, hringir í alla líffærabanka en enginn á hjarta á lausu þannig að sorgin eykst bara. Ridge og Nick eru brjálaðir út í Storm og Ridge hringir í lögreglumanninn í LA, Baker fulltrúa og segir Brooke sinni að Storm eigi eftir að sitja lengi inni. Storm lokar sig inni á sjúklingslausri sjúkrastofu og horfir á gamlar ljósmyndir af systrum sínum, Katie, Brooke og Donnu. Á meðan kveðja systurnar og Nick Katie og tárin leka stanslaust. Það eru sekúndur í að vélarnar verði aftengdar þegar skot ríður af. Brooke hleypur í ofboði fram á gang og ryður sér leið að sjúkrastofunni. Þar finnur hún bróður sinn á gólfinu með byssu sér við hlið og áttar sig strax á því hvað er í gangi - Storm hefur fórnað lífi sínu til að gefa Katie hjarta!
Blogg
Hjartasorgir og kærkomin hátíð
14:44 › 13. febrúar 2010
ATHUGIÐ Ritstjórn DV áskilur sér rétt til að eyða ærumeiðandi ummælum.





Saga íslenskra lífeyrissjóða einkennist af sukki andlitslausra manna sem hafa farið með fjármunina nánast eins og sína eigin. Í áranna rás hafa fjölmargir stjórnarmanna notið boðsferða frá hagsmunaöflum með tilheyrandi ... 
