Óhugnanleg reynsla
Sumarfríið leið brjálæðislega hratt og á sunnudagskvöldið var allt tilbúið fyrirhversdagslífið. Nýböðuð, hrein samanbrotin föt á stól við fótagaflinn, kaffikannan tilbúin og íbúðin í góðu ástandi eftir fríið, Upp í rúm var haldið kl. 22 með Tvíhöfða í útvarpinu og um leið og þættinum lauk steinsofnaði ég, tókst ekki einu sinni að slökkva á útvarpinu. Vaknaði tíu mínútum síðar við röddina í sjálfri mér og það tók mig smátíma að átta mig á því að Kaninn endurtók þarna gamlan þátt af Heyrt og séð Eiríks Jónssonar þar sem við Eíríkur áttum gott spjall m.a. um sumarfrí í janúar og það á Akranesi. Að vera vakin af sjálfri sér var furðuleg upplifun og ég veit að veiklyndari manneskja en ég hefði farið yfir um við svona óhugnað. Þetta kostaði það að ég þurfti að lesa spennubók í klukkutíma til að ná mér niður. Fokkings útvarp.
Eitt gleymdist
Í strætó kl. 6.43 um morguninn áttaði ég mig á því að ég hafði gleymt að kaupa strætókort. Það vildi svo heppilega til að ég átti þúsundkall í veskinu og gat keypt fjóra miða af elsku strætókarlinum (eitt far: þrír miðar). Kortin fást því miður ekki lengur í Skrúðgarðinum, heldur íþróttamiðstöðinni. Kem oftar við í Skrúðgarðinum ... ætti kannski að vera öfugt. Hmmm. Gaman var að hitta elsku samfarþegana aftur.
Vindleysingar
Halldór frændi hringdi í mig í vinnuna í dag og hafði ekki fagra sögu að segja. Hann fór á Íslenska barinn í gærkvöldi og borðaði yfir sig af einhverju góðgæti. Hann fékk í magann og fann að hann þurfti nauðsynlega að leysa vind. Tónlistin var hátt stillt og alltaf þegar mestu lætin komu í viðlaginu lét hann gossa. Þetta tók c.a. tvö lög og Halldór söng viðlagið fyrir mig í símann svo að ég áttaði mig á því hvar tækifærin komu til að leysa vindinn. Honum fór smám saman að líða betur og ákvað að drífa sig heim. Hann leit í kringum sig þegar hann fór í jakkann og sá að fólkið í kringum hann horfði mjög undarlega á hann, var hneykslað á svipinn. Þá áttaði hann sig á því að hann var með i-Podinn og tónlistin sem hann prumpaði undir var bara í eyrunum á honum.
Ég bilaðist úr hlátri. Samstarfsfólkið starði. Ég sagði frænda að ég yrði að fá að segja frá þessu ... en þá viðurkenndi kvikindið að hann hefði rétt í þessu rekist á brandara á engilsaxnesku og ákveðið að nota hann til að láta mig líta illa út í vinnunni.
Boldið - sumir geta hætt að lesa hér
Taylor fékk forræðið yfir Jack litla aftur og Brooke er í rusli yfir því. Nick segir að börn þarfnist móður og þar sem Taylor er hætt að drekka og sorgin horfin yfir því að Brooke hafi eyðilagt hjónaband hennar enn einu sinni. Rick, sonur Brooke, (eini maðurinn sem Brooke getur ekki tælt frá Taylor) biður hennar formlega og vill gefa henni hring. Taylor vill hinkra, ræða við fjölskylduna og þá sérstaklega dótturina Phoebe sem heldur að hún sé á föstu með Rick ...
Stefanía vill stíga út af sviðinu, selja manni sínum, Eric, húsið svo hann geti flutt inn með brúði sinni, Donnu. Hún segir að húsið sé of fullt af minningum til að henni geti liðið vel þar einni en vill að húsið verði áfram samkomustaður, ættarsetur Forresteranna. Börn hennar taka fremur illa í þetta og Eric heldur að þetta sé nýtt bragð til að tæla hann frá Donnu.
Ridge er búinn að hræða líftóruna úr Ashley ilmvatnskonu sem var byrjuð að deita Storm (bróður Brooke, Donnu og Katie). Hann sagði henni nefnilega að Storm hefði skotið Stefaníu (mömmu Ridge) en hún fyrirgefið honum og losað sig við lögguna. Ashley er mjög sexí, nýkomin úr heita pottinum þegar Storm laumar sér inn um svalirnar. Hún fer næstum að skæla af hræðslu og biður hann um að fara. Hann veit að hún veit en segir henni sína hlið á málinu og viðurkennir fyrir henni að hann sé orðinn mjög ástfanginn af henni eftir þessi tvö deit. Til að skýra mál sitt betur tók hann byssu með sér. Ashley tryllist en Storm tekst að róa hana. Katie, systir Storm, hefur einhverjar áhyggjur af þessu öllu saman og gægist inn um gluggann hjá Ashley. Hún sér byssuna, verður hrædd, æðir inn og berst um byssuna við bróður sinn. Skot hleypur af og Katie dettur í gólfið með skotsár í hjartastað, sýndist mér.
P.s. Myndina hér að ofan fann ég hérna:
Blogg
Óhugnaður í útvarpi og vindleysingar
19:04 › 10. febrúar 2010
ATHUGIÐ Ritstjórn DV áskilur sér rétt til að eyða ærumeiðandi ummælum.





Saga íslenskra lífeyrissjóða einkennist af sukki andlitslausra manna sem hafa farið með fjármunina nánast eins og sína eigin. Í áranna rás hafa fjölmargir stjórnarmanna notið boðsferða frá hagsmunaöflum með tilheyrandi ... 
