Tryggvi vinnufélagi minn tók stundum leið 18 í vinnuna og daginn sem vetraráætlunin tók gildi var hann of syfjaður til að lesa auglýsinguna um breytinguna (óskiljanlegu) sem hékk uppi í strætó. Hann vaknaði þó upp við vondan draum á Vesturlandsveginum þegar leið 18 brunaði áleiðis upp í sveit. Tryggvi er mikil hetja en þarna rann honum kalt vatn milli skinns og hörunds þegar erlendur bílstjórinn sagði bara: "Bauhaus, Bauhaus!" þegar Tryggi og þrír útlendingar öskruðu hræðslulega þegar brugðið var út af "réttri leið" og ekki farið í Hálsaskóg. House and híbýls-ritstjórinn hann Tinni góði aumkaði sig yfir Tryggva sem hringdi frá draugaþorpinu Bauhaus og bað hann um að sækja sig. Engum sögum fer af afdrifum útlendinganna þriggja. Þetta er þriðja breytingin á leið 18 frá því ég byrjaði að nota þá leið og loks heppnaðist að losna endanlega við pakkið úr Hálsaskógi. Hrmpf ... hehehe ...

Ég er hætt að taka sexuna úr Mosó nema þegar ég á stefnumót í Bankastræti. Já, og ég sakna líka Andra Backman, frábæra bílstjórans sem myndi örugglega keyra okkur öll upp að dyrum í vinnunni ef hann gæti það og mætti. Tek nú leið 15 og hossast í gegnum Mosó sem er alls ekki leiðinlegt. Falleg hús, mikill gróður og margbreytilegur mannskapur. Rosamargir farþegar koma þar inn á leiðinni en vagninn er gjörsamlega stappfullur á leiðinni í Ártún. Svo hoppa ég niður milljóntröppurnar þar, fer undir brúna EN slepp við lúmsku brekkuna þar sem leið 19 stoppar næstum undir brúnni. Biðin er aldrei nema 4-5 mínútur en mun lengri ef ég tæki sexuna. Eftir að ég fór að taka leið 19 hef ég kynnst stöðum í Reykjavík sem ég hef aldrei séð áður, dularfullt en þónokkuð fallegt hverfi leyndist bak við Select og þar fyllist alltaf vagninn af unglingum á leið í Árbæjarskóla. Ég hef komist að því að ég er orðin of mikil kjéddlíng til að unglingarnir treysti sér til að setjast hjá mér.
Skagakona kvartaði við mig á leið í bæinn yfir forsjárhyggju, eins og hún orðar það, en hún má ekki kaupa sér 9 mánaða strætókort nema það sé sérmerkt henni með mynd og alles. Þetta er svo dýrt kort og hún fær það bara bætt (ef hún týnir því) ef það er sérmerkt henni. Hún sparar mest, segir hún, með því að kaupa 9 mánaða kortið en þegar það er sérmerkt getur enginn annar á heimilinu notað það.
Frétti að þetta hafi verið gert vegna svindls, fólk í Hveragerði gat beðið vin á Akranesi um að kaupa níu mánaða kort niðurgreitt af Akranesbæ en notað það leiðina Hveragerði-Rvík. Alltaf þurfa einhverjir að svindla og skemma fyrir hinum!

Sl. föstudagskvöld var ég einstaklega þreytt eftir vinnuvikuna, var líka illt í bakinu og ákvað að hafa það náðugt í leisíboj sonarins. Sofnaði þar yfir sjónvarpinu og ofan á hitapoka, svona rafmagnspoka sem slekkur ekki á sér eftir X-langan tíma. Vaknaði tíu tímum síðar en fann ekki fyrir neinu. Síðar sömu helgi kom í ljós annars stigs bruni á bakinu ... Ég hef ekki nennt til læknis þótt ég elski læknana hér á Skaganum, sparaði mér alla vega 1.000 kall með því og truflaði þá ekki. Er líka vön kona eftir andlitsbrunann í fyrrasumar. Hef bara klínt á mig græðandi Móu-kremi í lítravís eins og þá. Sonurinn, ein vinkona og prófarkalesari í vinnunni hafa reynst afar hjálpleg með grilláhöldin; krem, grisjur og sárabindi. Fátt er þó svo með öllu illt ... bakverkurinn lagaðist.

Ein vinkona mín hætti með Stöð 2 á dögunum eftir rúmlega 20 ára áskrift án þess að taka hlé. Hún var mikið í útlöndum í sumar og sagði áskriftinni upp á meðan, eða í tvo mánuði. Henni fannst svo fáránlegt að þurfa að borga hátt í 2.000 kr. á mánuði fyrir ekkert að hún varð fúl og bara sagði öllu heila klabbinu upp. Borgaði í kringum 16.000 á mánuði fyrir allan pakkann, minnir mig að hún hafi sagt.
Það er stuttur þráðurinn hjá fólki núna. Ég var t.d. að hugsa um (fljótlega eftir hrunið) að láta frysta húsnæðislánið mitt í smátíma til að borga hratt niður yfirdráttinn minn en bankinn tekur 5.000 kall fyrir að skrifa eitt bréf til Íbúðalánasjóðs og óvíst með að frysting fengist þannig að ég hætti við alveg grautfúl. Hefði þurft að sjá um alla aðdrætti sjálf, skattaskýrslur, launaseðla og allt vesenið nema staðlaða bréfið. Jamm, maður gerir ýmislegt til að spara vaselínið ...

Svo lofa ég að bolda um helgina. Bobby í Dallas, pabbi Brooke og Donnu, er kominn til sögunnar... aftur, meira veit ég ekki fyrr en eftir endursýningarnar á laugardaginn.