Það fór heldur betur að hvessa í gærkvöldi og í morgun, eftir að hafa klæðst smekklegum vinnufatnaði að vanda kíkti ég á heimasíðu Vegagerðarinnar til öryggis. Ja, hérna ... 38 m/sek sagði mælirinn. Of hvasst fyrir strætó og föstudagur í dag ... annasamasti dagurinn.

Í stað þess að sofa í klukkutíma í viðbót og vona að það lægði fyrir næstu ferð í bæinn mótaðist lymskuleg áætlun í huga mínum á meðan ég klappaði köttunum, burstaði tennur og þetta venjulega. Einn nágranni minn á Garðabrautinni keyrir alltaf fram hjá mér á einkabíl á leið til vinnu í borginni þar sem ég stend skjálfandi í strætóskýlinu (af æsingi, það er aldrei kalt á Skaganum). Skyldi ég geta fengið far með honum, hugsaði ég, ... svo skellti ég líka inn neyðarkalli á Facebook en Facebook-vinir mínir vakna fæstir um miðja nótt, eins og ég (kl. 6.15 í morgun) svo það var hæpin von.
 
Svo gerðist kraftaverk. Samkvæmt Skakka turninum gerast kraftaverk (skemmtilegar tilviljanir) u.þ.b. á mánaðarfresti hjá okkur án þess jafnvel að við áttum okkur á því ... ég kíkti aftur á Netið og rífressaði síðu Vegagerðarinnar. Það hafði orðið heldur betur vindhviðuhrap á tíu mínútum, eða þeim tíma sem tekur mig í mesta lagi til að gera mig sætari á morgnana. Hviður á Kjalarnesi voru komnar úr 38 niður í 29 m/sek og geri aðrir betur!

Aukastrætó var þéttsetinn, enda hófust einhverjir skólar í Rvík í morgun, og það voru þakklátir farþegar sem brunuðu áleiðis í bæinn með Heimi bílstjóra. Heimir hættir strætókeyrslu í október og munum við sakna hans mjög mikið, hann er reyndur, traustur og skapgóður bílstjóri og algjör synd að hafa hann ekki áfram. Við erum sammála um það farþegarnir hans (og aðdáendur).
Rétt áður en við skriðum niður í Kollafjörðinn sáum við tætlurnar af fellihýsi ... ég hélt að einhver hefði fleygt rusli þarna þar til ég áttaði mig á því hvað ekkasog karlanna í strætó táknuðu í raun.

Svo fréttum við af því að bílstjórinn á leið 6 sem tekur við okkur í Mosó og ekur alla leið niður í bæ, hann Andri Backmann, er líka að hætta og fara á aðra strætóleið. Algjör synd, hann er svo ljúfur og skemmtilegur. Þeir Skagamenn og Borgfirðingar sem mæta glaðir og kátir til vinnu sinnar í Reykjavík eru einmitt farþegar Andra, hann er svo kátur alltaf. Ekki að forverar hans í þessu hafi verið neinir fýlupúkar, Andri er bara sérstakur. Strætó nr. 6 frá Mosó er sérstrætó fyrir okkur og breytist svo í venjulegan strætó þegar hann er kominn í bæinn. Oft sjáum við furðusvip á Reykvíkingum sem koma inn í vagninn við Ártún. Við Skagamenn og Borgfirðingar sitjum og spjöllum um landsins gagn og nauðsynjar og hlæjum og skemmtum okkur. Þetta er óvenjulegt í strætó og sumir hafa spurt hvaðan þessi vagn komi eiginlega ... Alltaf stuð hjá okkur í sexunni en meira er um dorm og slíkt í Skagastrætó. Ég fór út í Ártúni til að ná leið 18 hinum megin við götuna og tókst ekki að kveðja Andra. Bilaður fjöldi ungmenna (skólakrakka) streymdi inn í vagninn og leit stoppistöðin í Ártúni út eins og sena úr bíómyndinni The Wall (Pink Floyd). Já, skólarnir eru greinilega byrjaðir.

Í vikunni var haldinn Skagastrætófundur með bæjarstjórn (bæjarstjóra?). Til stendur að fella niður allar ferðir á sunnudögum og einnig fyrri kvöldferðina (a.m.k. virka daga) sem fer frá Háholti kl. 20.45. Síðasta ferðin er kl. 22.45 og hún heldur sér. Það verður að draga saman seglin í öllu, þetta er nauðsynleg sparnaðarleið, leitt fyrir þá sem þurfa að fara á milli á sunnudögum en þeir voru greinilega of fáir. Ekki bjuggust fundarmenn (samfarþegar mínir daginn eftir) við frekari hækkunum á fargjaldi, né að þessi frábæri ferðamáti yrði lagður niður, strætó er kominn til að vera, kom fram á fundinum.

Elskan hún Anna Kristjáns hringdi í mig á slæmum tíma í dag þegar ég hamaðist við að klára að lesa blaðið yfir fyrir prentsmiðjuskil og stefndi að því að ná 16.45-strætó frá Mosó. Ég hafði ekki tíma til að spjalla þannig að Anna sagðist bara verða fyrir utan hjá mér kl. 16.30. Það stóð hún við og svo lögðum við af stað í Mosó, nema hún brunaði bara framhjá Háholtinu ... lét sig ekki muna um að skutlast alla leið á Skagann ... fyrst hún var lögð af stað á annað borð. Alltaf gaman að spjalla við Önnu ... og þreytan eftir vinnuvikuna minnkaði jafnt og þétt. Ég reyni alltaf að skilja hana eftir á höfuðborgarsvæðinu.

Nú í kvöld, eftir Popppunkt, verður kíkt í nýjastu Henning Mankell-bókina sem er víst gjörsamlega frábær. Eins gott að það er helgi og að ekki þurfi að gera hlé á lestrinum. Myndi taka bókina með í Reykjavíkurmaraþonið á morgun og lesa á leiðinni ef ég væri ekki svo skynsöm að hafa ekki skráð mig.

Verð að bolda fljótlega eftir kíkk á endursýningu þáttanna á morgun, ef ég verð búin með Mankell. Eina sem ég hef séð er að Stefanía fór til Brooke til að biðja hana afsökunar. Þótt Brooke hafi argað og gargað þá hypjaði Steffí sig ekki út, heldur spjallaði við hana og viti menn ... þetta varð eins og besta áfallahjálp fyrir Brooke. Dugði þó líklega ekki til að Eric héldist sem eiginmaður Stefaníu, svo skotinn er hann í Donnu, litlu systur Brooke. Við erum að tala um alla vega 30 ára aldursmun hérna!
Nick sýnir Brooke undarlegan áhuga þótt hann sé nýkvæntur Taylor en það gæti verið vegna þess að Brooke reyndist fyrir mistök sjúkrahússins vera blóðmóðir nýfædds barns þeirra Nicks og Taylor ...
Ridge er búinn að segja ilmvatnskonunni Ashley upp fyrir Brooke og Ashley fer þá væntanlega í faðm sonar Brooke og hálfbróður Ridge (ekki blóðskyldir þó), hans Ricks sem er bálskotinn í henni eftir að Phoebe litla Ridgedóttir vildi hann ekki lengur ... einmitt vegna áhuga hans á Ashley.