Hárið á mér er ekki enn komið á það stig (úr sér vaxið) að það sé flottast þegar ég sofna með það blautt svo ég fékk hálfgert áfall í morgun þegar ég leit í spegilinn. Ég var með bylgjur og ekkert neinar smá. Dass af vatni kippti öllu í lag, ekki vildi ég gera samfarþega mína óttaslegna þótt í raun væri útlit mitt mjög listrænt. Svona gjörningur!
Þegar ég kom út á hlað, rétt rúmlega 6.30, sá ég að strætó var að renna frá stoppistöðinni minni við Garðabraut. Heimir snillingur hefur augun alls staðar ... stoppaði samúðarfullur og beið eftir mér. Ég tók á stökk (minni á að ég er komin á virðulegan aldur) og viti menn, mér tókst að hlaupa alla leið án þess að blása úr nös, þakka það sjö mílna Skechers-skónum sem ég keypti í Nínu sl. haust og Ásta sagði að væru bara fyrir unglinga. Hélt að ég væri of gömul til að hlaupa en svo var aldeilis ekki, mæli með að kjéddlingar verði á svona skóm ef þær langar til að hlaupa, t.d. á eftir strætó.
Tveir karlar aftar í vagninum, það aftarlega að ég sá ekki hvort þeir væru sætir, sögðu eitthvað sem mér heyrðist vera ... að ég hlypi eins og konurnar í Baywatch (Strandvörðum). Ég hváði (til að heyra hrósið aftur) og þá sögðu karlhelvítin: „Mikið færðu góða þjónustu hjá Strætó!“ Held samt að þeir hafi sagt allt annað fyrst.
Heimir, hinn hugumstóri bílstjóri aukabílsins, kom okkur örugglega í Háholtið Á UNDAN aðalbílnum. Jessssss!!! Enginn kappakstur samt, þetta eru virðulegar almenningssamgöngur, öruggar og dásamlegar ... nema í verði. Á mánudögum er orðið ógurlega fátt í strætó miðað við aðra daga, held að niðurskurður í þjóðfélaginu valdi því að margir fái „frí“ á mánudögum eða föstudögum á móti lækkun launanna.
Tveir samstarfsmenn mínir (á Séð og heyrt-borðinu) urruðu geðillskulega við komu kl. 9 sharp. Einhver ógurlega fyndinn var búinn að teipa allt skrifstofudót Tobbu við tölvuna hennar ... og búið var að pakka tölvunni, músinni, lyklaborðinu og skjánum hans Benna inn í gjafapappír. Mesta annríkið hjá S&H er á mánudögum (föstudagar eru aftur á móti stressdagar hjá okkur á Vikunni) þannig að þessi ofsafyndni hrekkur féll ekki í góðan jarðveg. Húmorslausa lið ... Held að ákveðinn maður liggi undir grun og sá fær að heyra það þegar hann kemur.
Þetta er svipað og þegar sölumannsdúllurnar sitja hér að kvöldin og dunda sér við að festa saman bréfaklemmurnar mínar, aflaga skrifborðsstólinn, snúa upp á símasnúruna og slíkt. Ó, hvað það er gaman að koma þannig að borðinu mínu.
Hádegismaturinn var frekar undarlegur. Á matseðli stóð: Bakaður steinbítur með brúnni sósu ... en pöntunin var ekki rétt afgreidd og fokkings saltfiskur kom í stað steinbíts og fékk sömu meðhöndlun og væri hann steinbítur. Fólk var fullt viðbjóðs yfir steinbítnum, hvað hann væri saltur og svona en þegar fólk vissi að þetta væri saltfiskur skánaði bragðið til muna. Ég fékk mér þessa líka fínu gulrótarsúpu og salat með.
Svo þarf ég að fara að fylgjast betur með boldinu. Ridge er búinn að komast að því að Ashley hélt við Rick um tíma þegar Rick átti í raun að vera með Phoebe og er voða sár. Stefanía, mamma Ridge, fyrirgaf henni þetta ... Donna, systir Brooke, er full heiftar fyrir hönd systur sinnar sem hefur misst forræðið tímabundið yfir börnum sínum vegna afskipta Stefaníu. Úúúúú ...
Blogg
Hrekkir, furðumatur og fleira
15:51 › 25. maí 2009
ATHUGIÐ Ritstjórn DV áskilur sér rétt til að eyða ærumeiðandi ummælum.



















Ótti er sterk tilfinning, lamandi og óþægileg. Flestir sem finna fyrir ótta reyna að losna við tilfinninguna sem fyrst. Ótti hefur, eins og aðrar tilfinningar, áhrif á viðbrögð okkar, hegðun ... 
