Hér í himnaríki var glæsileg pítsuveisla í boði erfðaprinsins um kvöldmatarleytið. Ekki aðkeypt pítsa, heldur heimatilbúin, næstum gerð frá grunni. Held að deigið hafi komið úr Toro-pakka og þarfnast vatns en sonurinn ræktaði að eigin sögn laukinn, sveppina, aukaostinn, gráðaostinn, rjómaostinn og pítsusósuna.

Ég komst með herkjum og á síðustu stundu í bíó í dag á Skaganum, það var ókeypis inn og allt. Sýnd var hin frábæra heimildamynd Alive in Limbo eftir þrjár kvikmyndagerðarkonur, tvær bandarískar (önnur gyðingur) og eina íslenska, sem fóru á einhverra ára fresti og töluðu við landflótta Palestínumenn í Líbanon. Talað var við fólk af annarri og þriðju kynslóð Palestínumanna í flóttamannabúðum þar og allt þráði það að komast heim til Palestínu. Flott mynd og skemmtilegir bíógestir, ég þekkti heilan helling af fólki þarna! Íslenska kvikmyndagerðarkonan var viðstödd sýninguna og það urðu nokkrar umræður á eftir. Lína og nokkrar af snúllunum okkar frá Palestínu mættu og ekki bara með sjálfar sig, heldur líka arabiskan mat til að leyfa okkur að smakka fyrir sýninguna.
Ég treysti mér hreinlega ekki til að labba bæinn á enda í leiðinlegu veðri til að komast í bíó og elskan hún Ellý skutlaði mér, tók sér pásu frá ritgerðasmíð til þess. Inga, sem er líka í stuðningshópi Línu, skutlaði mér svo heim en hún ætlar til Írans á morgun í ferð með Jóhönnu Kristjónsdóttur. Ég er ekkert öfundsjúk, ímynda mér bara að þar hljóti að vera kóngulær á stærð við máva þar, þá hverfur öll ferðalöngun. Hef samt heyrt að þessar ferðir Jóhönnu séu frábærar.
Mikið vildi ég að RÚV sýndi þessa heimildamynd aftur, hún var sýnd þar sl. sumar seint að kvöldi og ég gat ekki horft vegna svívirðilegs fótaferðatíma næsta morgun. Held líka að margir sem voru í sumarfríi hljóti að hafa misst af henni.

Ég áttaði mig á því nýlega að ég er orðin mjög svo kaldlynd og tortryggin persóna, mögulega eftir kvikindisleg aprílgöbb núna í vikunni. Rætt var við útlending (Norðmann?) í einhverjum fréttatíma sem sagði að íslenska ríkið væri helst til of gráðugt í væntanlegri skattheimtu af mögulegum tilvonandi olíugróða okkar í framtíðinni. Þessi maður sagði að enginn hefði áhuga á því að gera tilboð í að fá að vinna olíuna og eitthvað svoleiðis. Ég argaði á sjónvarpið: „Hey, hættu að reyna að tala verðið niður, karlugla! VIð sjáum í gegnum þetta bull sem er allt of gegnsætt hjá þér.“ Nú finnst mér allir reyna að svindla á okkur, svíkja okkur og pretta á allan hátt. Fyrst voru það reyndar nokkrir gráðugir Íslendingar sem gerðu það í alvörunni en nú hef ég alla útlendinga grunaða um að reyna að níðast á okkur, eða sparka í hræið, hafa af okkur auðlindir, höggva í okkur á meðan við erum svona veik ... og allt í þeim dúr. Samt tel ég mig vera bjartsýna manneskju sem er í góðri vinnu og getur enn borgað síhækkandi húsnæðislánið. Ef ég dey í dag þá erfir sonur minn ekkert eftir mig. Heimilið, sem hefur kostað blóð, svita og tár síðustu áratugi, fyrst Hringbrautin, síðan himnaríki hér á Skaganum, lækkar sífellt í verði á meðan lánið hækkar og hækkar.

Svakalega var Gettu betur spennandi í kvöld. Eva María frábær sem spyrjandi, fannst hún tala aðeins of hægt í fyrsta þættinum en hún hefur heldur betur bætt úr því og varð eins og hríðskotabyssa ... en mjög skýrmælt hríðskotabyssa.

Jæja, ég er farin að lesa Rauðbrysting, nýjustu norrænu, þykku spennusöguna frá Uppheimum. Djö, hvað hann Kristján er flottur á því svona fyrir páskana. Ég gat ekki lesið mikið í henni í gær, afmælisveisla hjá Davíð frænka eftir vinnu en hann fékk væna kreppugjöf frá mér. Ég gekk um fyrirtækið og safnaði. Fékk m.a. Skakka turninn (tímarit), Séð og heyrt-vatnsbrúsa, Símahrekki Simma og Jóa (geisladiskur), brúnkuklút og sleikjóa sem ég pakkaði svo inn í rykfallinn jólapappír sem fannst ofan á hillu. Ragga á Séð og heyrt reddaði mér jólakorti, þessi elska, og ég gat strikað yfir Gleðileg jól og þá stóð eftir: Til hamingju með afmælið og farsælt komandi ár. Davíð er góður leikari eða hann var í raun og veru ánægður með þessa gjöf.

Páska-Vikan er ógurlega djúsí og skemmtileg, hnausþykk og flott, eins og Rauðbrystingur lítur út fyrir að vera. Nýjar og gamlar lífsreynslusögur fylgja með henni, átta stykki, takk fyrir ... Frábært líka viðtal þar við mann sem dó á föstudaginn langa í fyrra og reis upp frá dauðum á þriðja degi og stríddi lækni sínum kvikindislega með jesúbröndurum þegar hann vaknaði. Sem minnir mig á að Rás 1 verður með stórkostlega tónlistardagskrá yfir páskana. Held ég reyni að vakna snemma suma dagana og maula páskaegg með morgun-latte-inu mínu. Já, sem minnir mig líka á ... ég er orðin fimmtug og fæ enn páskaegg frá mömmu! Þetta er stórkostlegur siður hjá henni. Svona eiga hefðir að vera.