Hressandi ganga niður súkkulaðibrekkuna og í veg fyrir strætó á Vesturlandsvegi setti roða í kinnar, súrefni í lungun og huggulegheitin orsökuðu hávært blístur allra bílstjóra sem fram hjá óku á leiðinni ... sem orsakaði enn meiri roða í kinnum ... Ásta þurfti að fara snemma heim á drossíunni og því var stefnt á strætóferð. Ekki reyndist unnt að taka leið 18 niður í Ártún þar sem sérlega hagkvæmar breytingar voru nýlega gerðar á leiðakerfinu. Ég gekk hratt þrátt fyrir hálkuna og dáðist að Reykjavíkurborg fyrir að hafa látið skafa gangstéttirnar. Leið 15 kom ekki sekúndu of seint og brosmildur, sætur en allt of ungur bílstjóri sat undir stýri. Ekki þó Haraldur.
Sólin skein skært og það var hreinlega hlýtt í Háholti, þar sem ég hef reyndar oft átt mínar mestu kuldastundir, norpandi í óþéttu strætóskýli í frosthörkum og roki. Undarlegt sviptivindabelti liggur stundum upp Háholtið en að öðru leyti er Mosfellsbær víst afar veðursæll staður.
Skúli sat undir stýri og var hress að vanda. Við hugguðum í sameiningu ungan og myndarlegan Borgnesing (eða venjulegan mann á leið til Borgarness) þar sem hann var klukkutíma á undan áætlun. Enginn Borgarnesvagn beið við göngin, ekki fyrr en eftir klukkutíma. Ég sagði honum að eitt besta kaffihús landsins væri á Skaganum, Skrúðgarðurinn, og þar gæti hann átt náðugar stundir yfir góðum kaffibolla, hnallþórum og dagblöðum eða bókum. Síðan tæki hann vagninn c.a. 12 mínútur fyrir fimm og hviss, bang, við göngin biði hans upphitaður kósí vagn sem færi með hann beinustu leið í hið fagra Borgarnes. Þvílík var sólin þegar við ókum út úr göngunum norðanmegin að Skúli íhugaði alvarlega að fá sér rafsuðugleraugu fyrir morgundaginn.
Farþegar voru því miður fáir. Þeim hefur fækkað mikið síðan um áramótin þegar fargjaldið hækkaði þrefalt (tvöfalt fyrir korthafa) og umferð hefur jafnframt aukist í Hvalfjarðargöngunum. Fáir virðast hafa sett samasemmerki við þetta, enda lítil samúð með okkur, flestir hafa nóg með sig greinilega í kreppunni (hugsa um rassgatið á sjálfum sér). Hehehe, Ég ætla samt ekki að vera sár og hefnigjörn út í særandi skort á samhug og vonast því auðvitað ekki til að gjaldið í Rvíkurstrætó hækki fimmfalt eða bensínverð fari upp úr öllu valdi. Ég er þroskaðri en það ... Vona bara að okkar annars ágæta bæjarstjórn endurskoði málið.
Taylor verður hreinlega ekki ólétt, hún er búin að reyna í marga, marga daga. Hún ætlar að finna eggjagjafa og Nick líst bara vel á það. Brooke ætlar að láta taka úr sér egg og geyma, eflaust til að geta fætt Nick barn þegar hann hættir þessu Taylor-rugli. Baker fulltrúi heimsækir Ridge, sem nýlega myrti (óvart) stalkerinn sem sat um dóttur hans, og kannar málið. Sími stalkersins hringir akkúrat á meðan lögginn er þarna og þegar Ridge ætlar að svara er eins og hann hafi séð draug. Lögginn fyllist grunsemdum. Tjaldið fellur. Játning: Það sem mér finnst einna mest æsandi við boldið er að karlarnir þar striplast miklu meira en konurnar.
Ég heimsótti Míu systur í gær og borðaði steiktan fisk hjá henni. Erindið var nú samt að kíkja á litla kettlinginn sem nýlega flutti á heimilið. Var svo heppin að Pálína, mamma kettlingsins, kom í heimsókn og siðaði dóttur sína svolítið til. Pálína hoppaði til skiptis malandi upp í fangið á okkur Míu og litla snúllan hermdi allt eftir múttu. Kettlingurinn er mjög fjörugur og þótt nálin á baðvigtinni hreyfist ekki þegar hún trítlar yfir hana er samt þungt í henni pundið. Þegar hún hleypur eftir parkettinu heyrist hófadynur! Kannski snjallt að láta hana heita Skjónu eða Jörp.
Nýjustu fréttir: Dóttir Pálínu heitir Gunnhildur, fékk nafn í dag. Pálína mætti með annan kettling áðan, gráan og mjög fallegan. Því miður er ekki pláss fyrir hann líka. Býst við að eigandi Pálínu eigi ekki í miklum vandræðum með að finna eigendur fyrir þessa kettlinga. Svona líka gáfuð móðir (greind erfist frá móður, segir mamma) og svo er Pálína að auki hreinræktaður skógarköttur.
Tvöfaldur þáttur af 24 á Stöð 2 í kvöld, fyrsti og annar þáttur í seríunni. Get ekki beðið! Verð oft hundleið á svona framhaldsþáttum en ekki 24! Gat t.d. bara horft á ríflega eina seríu af Survivior, Prison Break og Heroes, finnst alltaf verið að draga málin á langinn.
Blogg
Hófadynur á parketti og æsandi bold
18:25 › 5. febrúar 2009
ATHUGIÐ Ritstjórn DV áskilur sér rétt til að eyða ærumeiðandi ummælum.




















Ótti er sterk tilfinning, lamandi og óþægileg. Flestir sem finna fyrir ótta reyna að losna við tilfinninguna sem fyrst. Ótti hefur, eins og aðrar tilfinningar, áhrif á viðbrögð okkar, hegðun ... 
