Tvær konur sem ég þekki prófuðu nýlega að fara í 5 daga detox í „Öræfasveitina“. Þær létu afar vel af dvölinni, hótelið æðislegt, „gufu“-böðin frábær og allt eftir því. Báðar léttust um fjögur kíló og segjast vera svífandi glaðar og tilbúnar í allt, sérstaklega skipta um mataræði og fara að hreyfa sig meira.
Önnur þeirra fékk þá ráðleggingu frá yfirkonunni að drífa sig í „trésmíði!“ Kannski af því að hún hefur lítillega „ekkismíðað“ svona tvisvar í viku og bara með mat.
Á þessu detox-hóteli (og líka hinu í útlandinu) er boðið upp á reglulega fundi hjá „Trésmíðafélaginu“. Þar er fólki m.a. sagt að það þurfi alls ekki að trúa á eða tilbiðja tré, það megi alveg hafa það trjágrein ... eða jafnvel laufblað, kannski ræturnar af trénu ef því líst best á þær. Bara eins og hver og einn vill hafa það ... Fram kemur hjá sumum í Trésmíðafélaginu að aðeins þeir sem eru virkir þar geti haldið sig við smíðarnar. Hinir, þeir sem kjósa aðrar aðferðir eða önnur félög, muni FALLA ... í „ekkismíðar“. Þessi málflutningur hefur pirrað suma (og aðstandendur þeirra) sem standa sig þrælvel við smíðar í lífinu og halda sig algjörlega frá ekkismíðum án nokkurrar hjálpar Trésmíðafélagsins.
Ég furðaði mig á því að Trésmíðafélagið hefði sérstaklega verið valið úr til að hafa með þessarri detoxmeðferð, sá ekki tenginguna þar sem detoxprógrammið á ekki sérstaklega að höfða til „ekkitrésmiða“, heldur allra þeirra sem vilja taka upp nýjan lífsstíl með öllu sem í því felst ... trésmiða, þjóðdansara, harmonikkuleikara o.fl.
Fólk í kringum mig bilaðist og sumir hreinlega hundskömmuðu mig fyrir fordóma gagnvart Trésmíðafélaginu sem hefði bjargað fólki í stórum stíl frá „ekkismíðum“, það væri lífsnauðsynlegt að geta farið á fund til að hjálpa sér við að halda sér smíðandi.
Ég reyndi að segja að furða mín yfir þessu tengdist ALLS EKKI „Trésmíðafélaginu“ og starfsemi þess, heldur hvað það væri að gera í sveitinni með detox-meðferð. Ég hefði haldið að heilsumeðferð í vernduðu umhverfi kveikti ekki svo tryllta löngun til „ekkismíða“ að það þyrfti að bjóða upp á fundi. Fannst þetta hálfgerðir fordómar gagnvart smiðum.
Passaði svo ekki betur við slíka meðferð að hafa jafnvel fundi og fræðslu frá Gigtarfélagi Íslands en ýmir halda því fram að tengsl séu milli mataræðis og gigtarverkja? GÍ heldur því reyndar ekki fram að félagsmenn þess séu einir verkjalausir.
Enginn er píndur til að fara á fundi Trésmíðafélagsins á detox-hótelinu í sveitinni en þegar ég viðraði furðu mína „Hva, akurru er Trésmíðafélagið með fundi þarna?“ átti ég ekki von á svona hörðum viðbrögðum. Ekki skánaði það þegar ég spurði hvort væri ekki alveg eins hægt að hafa messu á sunnudögum fyrir þá sem væru vanir að fara í kirkju ...
Ég gæti mögulega þurft að læra betur að orða hlutina og valda þar með minni usla í sálarlífi fólks þegar ég hugsa upphátt ... hehehe. En á meðan þessi áhersla er í gangi í sveitinni langar mig ekkert sérstaklega mikið þangað þótt ég hefði gott af því, eins og eflaust flestir.
ATH. Öllum nöfnum hefur verið breytt til að forðast málsóknir og svekkelsi. Trésmiðir eru sérlega beðnir velvirðingar á notkuninni ... Þeir sem ekki skilja færsluna er bent á að vinda sér strax í setninguna hér fyrir neðan:
Vona svo að þið hafið það stórkostlegt í dag og að hysterískir aðdáendur ykkar komi með heitar vöfflur með súkkulaðiglassúr og rjóma og færi ykkur í kaffitímanum.
Blogg
Detox og sálarlífsusli
11:46 › 5. febrúar 2009
ATHUGIÐ Ritstjórn DV áskilur sér rétt til að eyða ærumeiðandi ummælum.




















Ótti er sterk tilfinning, lamandi og óþægileg. Flestir sem finna fyrir ótta reyna að losna við tilfinninguna sem fyrst. Ótti hefur, eins og aðrar tilfinningar, áhrif á viðbrögð okkar, hegðun ... 
