Þegar ég var lítil komst fyndin saga á kreik á Skaganum, ekki langlíf þó. Mamma tók niður gardínurnar einn morguninn til að þvo þær eða fara með þær í hreinsun. Seinna sama dag var önnur systir mín stoppuð á götu og henni tilkynnt að við fjölskyldan værum að flytja til Reykjavíkur af því að mamma væri að fara að giftast Einari lækni. Þetta lá svo beint við, tómir gluggar, einhleyp yfirhjúkka og læknir á lausu (hann var reyndar trúlofaður annarri þótt það færi ekki hátt). Við höfum hlegið mikið að þessari sögu í gegnum tíðina, enda bara saklaus og sæt, svona þannig. Ég tek það fram að Skaginn er alls ekkert kjaftabæli, þetta var bara lítill staður þar sem allir þekktu alla.

Í gær benti sonur mér á bloggfærslu um konu (múslima) sem var líflátin vegna framhjáhalds og innan um rifrildið um trúmál ("þessa múslima" sem vilja ekki aðlagast) í kommentakerfinu komu sögur af Palestínufólkinu hér á Skaganum. M.a. sagði bloggarinn í kommentakerfinu: „Hann sagði mér þar, að amk einn af flóttamönnunum hafi verið sendur
heim, því hann var óalandi og óferjandi, stærði sig af því af því að
hafa drepið fólk, og var með ógnanir, eins og sumir aðrir líka, við
innfædda, t.d. við konur fyrir óíslamskan klæðaburð, ef ég hef skilið
þetta rétt.“

Sonur minn reyndi að leiðrétta þetta en án árangurs. Honum sagt að upplýsingarnar um þetta kæmu m.a. frá einhverjum honum
nákomnum!!!

Aðeins ein manneskja kemur í rauninni til greina ... en ég þekki þennan bloggara ekkert, hvað þá að ég haldi honum uppi á ósönnum sögum. Því miður var búið að loka fyrir athugasemdir svo ég gat ekki leiðrétt þetta.

Vissulega má alltaf búast við að allt gangi ekki eins og smurt í svona stóru og viðamiklu verkefni sem mér finnst vera Rauða krossinum og Akraneskaupstað til mikils sóma. Þarna var 28 manns bjargað frá skelfilegu hlutskipti í eyðimörkinni, fólkið gat ekkert farið og heldur ekki verið, sumt eflaust haldið áfallastreituröskun. Sumir hafa meira að segja talað um að flóttafólkið taki brauðið frá hungruðum Skagabörnum og hafi það fáránlega gott miðað við aðra sem er nú bara fyndið. Annars langar mig ógurlega mikið að plata Línu til að taka mig á námskeið í innkaupum og eldamennsku. Hún kann að búa til rosagóðan mat úr svo litlu. Ekki veitti af í kreppunni.

Enginn flóttamannanna hefur verið sendur heim vegna hótana í garð annarra, einn sá elsti úr krakkahópnum, líklega 16-17 ára, vinnur nokkra daga í viku í Reykjavík ef misskilningurinn hefur komið upp vegna þess ...(rekinn til Reykjavíkur ... eða þannig). Ég hitti hann stundum í strætó á leið á Skagann og við spjöllum alltaf saman. Hann er afar elskulegur drengur og talar orðið fínustu íslensku. Ánægður í vinnunni og ánægður á Akranesi.

Ég fór í barnaafmæli heim til Línu sl. sunnudag og skemmti mér konunglega. Afmælissöngurinn sunginn á íslensku, Nadeen blés á afmæliskertið á stóru súkkulaðikökunni og fékk fullt af afmælisgjöfum. Aulabrandarinn minn um að "það væri líf eftir barnaafmæli" féll í góðan jarðveg. Við Lína skildum hvor aðra algjörlega!
Myndin er af afmælisbarninu.

P.s. Svo vona ég að sem flestir horfi á Útsvar í kvöld og æpi "Áfram Akranes!"
Í áhorfendahópnum verður m.a. að finna nokkra ógurlega spennta Skagamenn ættaða frá Palestínu.