STRESS
Ég hlakkaði mikið til þess að fara í brúðkaup í dag, laugardag. Veislan átti að vera úti á Álftanesi í kvöld og það var smástress í gangi hvort ég næði örugglega síðasta strætó heim frá Mosó kl. 22.45. Ekki þýddi að ætla að fá gistingu einhvers staðar um nóttina og taka svo strætó heim daginn eftir. Eins og alþjóð veit gengur strætó ekki á Skagann á sunnudögum. Brúðguminn hafði eitthvað talað um að redda mér fari heim en hann hlaut að hafa eitthvað mikilvægara um að hugsa, fannst mér, eins og eitt stykki brúðkaup! En ...

SJOKK
Um þrjúleytið í gær kíkti ég á Facebook til að spyrja brúðgumann að því hvort ég væri algjör dóni ef ég færi snemma úr veislunni til að ná síðasta strætó heim. Mér fannst fésbókarsíðan hans undarleg, hann sagði á "status" hjá sér að stóri dagurinn væri runninn upp og hann væri svífandi um af hamingju. Þetta var skrýtið. Átti að halda brúðkaupið degi of snemma, kannski bara til að losna við nærveru mína, hrmpf?
Ég hringdi í hvelli í háæruverðugan son minn og fékk hjá honum dagsetninguna á boðskortinu. Jú, 2. okt, var það heillin, kl. 17 í Laugarneskirkju. Ég hefði getað verið farin heim úr vinnunni því næsta snilldarblað af Vikunni var þá yfirlesið og farið frá okkur. Ég hafði verið að ganga frá og undirbúa næsta blað, einnig hinkrað eftir nýrri bók eftir Viktor Arnar Ingólfsson (sem kom síðan ekki, garg).
Ég var sem betur fer sæmilega snyrtilega til fara, svartklædd eins og gothari en bara með örlítinn maskara á augnhárunum. Bleikur varalitur á lostafullar varirnar leyndist þó í töskunni og sem betur fer var ég með huggulegan trefil og flotta nælu (bleiku slaufuna) á kápunni. Það hefði getað verið verra - ég hefði getað verið í appelsínugula vinnusamfestingnum mínum. Ég hringdi á leigubíl sem kom mér heilu og höldnu í kirkjuna á réttum tíma.

ATHÖFN
Athöfnin var yndisleg og þegar brúðhjónin gerðu sig líkleg til að ganga út úr kirkjunni skall óvænt á æsileg danstónlist ... Kiddi og Árdís dönsuðu eins og brjálæðingar frá altarinu og út. Hrikalega fyndið og algjörlega óvænt.

VEISLA
Ein systir brúðgumans (af nokkrum) leyfði mér að sitja í út á Álftanes og þar beið okkar kjötsúpa og grænmetissúpa með heimabökuðum bollum og síðan rjómaterta í eftirmat. Þvílík snilld. Gestirnir að springa úr hamingju og hrifningu. Kiddi eldaði súpurnar sjálfur og systir hans bakaði terturnar.
Við komu í veisluna fengu allir gestir armband, litskrúðuga steina á teygju, skrambi flott bara. Veislustjórar tilkynntu síðan ástæðuna ... jú, nú áttu allir að tala við alla, líka önnur fjöll (sjá útskýringu neðar) og hver sá sem sagði orðin: brúðkaup, Kiddi, nei eða súpa yrði að láta armband sitt af hendi. Falleg og sakleysisleg kona sat gegnt mér við borðið og á meðan ég melti þessi bannorð spurði hún mig hvort ég vissi hvað yrði í matinn í brúðkaupinu. „Mér sýnist að það verði SÚPA,“ sagði ég greindarlega, algjörlega grunlaus. „Réttu mér armbandið þitt,“ sagði konan án nokkurrar miskunnar. Á sautján sekúndum hafði hún náð að blekkja mig og hafa af mér flotta armbandið. Eftir þetta naut ég þess að segja bannorðin fjögur ... aftur og aftur. Þeir sem enn áttu armbönd reyndu að þegja ... og hlusta eftir bannorðum. Börnin hans Kidda brúðguma gengu á milli gesta og fyrr en varði voru þau komin með milljónir armbanda ... allir treysta saklausum börnum ... en ekki ég, ekki eftir þetta.
Báðar súpurnar brögðuðust frábærlega vel en Kiddi hafði eldað þær sjálfur og systir hans bakað terturnar skildist mér.
Ég sat við borð sem hét „Akrafjall“ (aðferð til að segja að ég sé feit?) ... og viti menn, þar voru nokkrir Skagamenn, maður sá það nú bara á gáfulegu fasi og hugglegheitum. Og hluti þessa fólks var búinn að fá þá beiðni frá brúðhjónunum að keyra mig alla leið heim sem það gerði.

ÖRBOLD
Taylor tengist ekki litla barninu sínu vegna þess að Brooke, erkióvinur hennar, var óvart eggjagjafinn, eins og alþjóð veit. Hún gefur sig lítið að barninu, finnst hún ekki eiga það þótt hún hafi gengið með það í tæpa níu mánuði.
Bobby í Dallas, eða Stephen, pabbi Brooke, Storm og Donnu, situr í fangelsi grunaður um að hafa reynt að drepa Stefaníu, mömmu Ridge, Thorne og fleiri. Brooke heldur að Storm, bróðir hennar, hafi gert þetta, sá mynd af honum með hring sem pabbi hennar átti og skjótarinn var með slíkan hring ...
Stefanía reynir ákaft að fá mann sinn, Eric, til sín aftur en hann er bálskotinn í Donnu.
Eftir að Brooke náði Ridge frá ilmvatnskonunni Ashley virðist sem hún sé orðin skotin aftur í Nick, henni finnst gera þau nánari að eiga barn saman, óbeint þó, hún sýnir a.m.k. barninu hennar Taylor meiri áhuga en móðirin sjálf.