Þrátt fyrir að hafa ekkert getað SOFIÐ ÚT þessa helgi þá var hún samt æðisleg. Þökk sé Selfossi!
Fyrsti strætó á laugardögum fer kl. 11.39 frá Skaganum sem smellpassaði svona líka vel.
Við fórum með rútu til Selfoss eftir hádegið og skráðum okkur inn á hótelið. Fékk herbergi á fjórðu hæð, með svölum, síma, sjónvarpi og allt!
Vantaði nokkra hluti úr kaupfélaginu og dreif mig út, eru konur ekki búðasjúkar? Kaupfélagið heitir núna Krónan og allt sem mig vanhagaði um fékkst þar! Meira að segja leiðbeiningar við að finna kaffihús. „Kaffi Krús er hérna við hliðina,“ sagði ung og hress stelpa. Þangað fór ég og fékk æðislega góðan latte í götumáli. Treindi mér hann eins lengi og hægt var.
Margt er hægt að segja Selfossi til hróss og þá sérstaklega lipurð í umferðinni. Ég hélt að ég væri svona sérstaklega kynþokkafull þar sem allir bílstjórar stoppuðu fyrir mér þegar ég þurfti að fara yfir götu - eða fyrsti bíll í öllum tilfellum. Svo komst ég að því að samstarfsmenn mínir fengu líka þessa framkomu. Þetta er vissulega algengt á besta stað í heimi, Akranesi, en þarna fyrir austan Fjall er þetta fólki greinilega í blóð borið. Takk, Selfyssingar.
Maturinn á árshátíðinni var frábær en mér þótti nokkuð mikið að borga heilan 900 kall fyrir eitt rauðvínsglas! Frétti að bjórflaskan væri á 1000 kall. Þetta er nú hótel og verðið eftir því en svo er líka ógurlega langt síðan ég hef djammað - heilt góðæristímabil og svo kreppan.
Árshátíð er ekki bara djamm, heldur á maður að njóta þess að gista á hóteli. Ég náði að horfa á sjónvarpið og klára nýju bókina hans Mikka Torfa fyrir matinn og var mjög ánægð með hana. Byrjaði á annarri bók um miðnætti en sofnaði yfir stafsetningarvillunum.
Líklega var of mikið að taka þrjár bækur með í töskunni, man það næst.
Enginn varð sér til skammar á árshátíðinni nema þá helst Vikan með svo djúphugsuðu skemmtiatriði að enginn sem var búinn að fá sér einn bjórsopa fattaði það.
Þetta var spurningakeppni þar sem hraðblöðin Vikan, Séð og heyrt og DV kepptu um að vera flottasta blaðið (hraðblað=kemur út vikulega eða oftar). Vikan var með þrjá keppendur, hinir tvo. Keppendur S&h og DV gátu ekki svarað neinu en Vikan vissi að hoblófóbía væri hræðsla við slökkviliðsbíla, fullt nafn Barbie-ar væri Barbara Millicent Roberts, orðið Volvo þýddi "Ég snýst" á latínu og fleira og fleira. Það fauk eitt augnablik í Eirík Jónsson þar sem honum fannst einhver klíkuskapur í gangi en ég sannfærði hann lymskulega um hið gagnstæða. Til að enginn fattaði neitt lét ég stelpurnar á Vikunni ekki geta svarað léttu spurningunum sem Vikan átti að svara, eins og t.d. Hvað heitir eiginmaður Bryndísar Schram? Jamm, heiðarlegur starfsmaður Gestgjafans var stigavörður og ég vonaði heitt og innilega að hún gæfi sínu blaði sigurinn ... en við vorum svo sem ekkert búnar að undirbúa þetta, hér á ritstjórninni ríkti bæði flensa og svínaflensa. Þetta var svona svínaredding.
Nú veit ég að maður býður samstarfsfólki sínu ekki upp á djúp og meiningarfull skemmtiatriði um spillingu í þjóðfélaginu á árshátíð ... Ég þakka samt Binna, Eiríki, Baldri og Röggu fyrir að afbera þetta. Ástæðan fyrir skemmtiatriðinu byggðist á misskilningi. Ég hélt að ALLIR með skemmtiatriði fengju verðlaun ... (t.d. Vikan: gáfulegasta skemmtiatriðið eða meðvitaðasta þjóðfélagslega ...) svo voru það bara ljósmyndararnir og Nýtt líf sem hirtu til sín verðlaunahrúgurnar fyrir Haffa Haff dansatriði ... en Haffi var fjarri góðu gamni, þessi elska.
Ég var leynivinur Haffa í síðustu viku og gaf honum Pez-karl, gulrótarköku úr Kaffitári og ýmis dularfull ástarbréf ... Linda var leynivinur minn og sýndi mér mikla góðvild í gjafavali (súkkulaði, servíettur, sulta og allt sem byrjaði á S-i)
Halldór fjandi keyrði mig svo heim á Skagann um miðjan dag í gær, þessi elska, þar sem Skagastrætó gengur ekki á sunnudögum, m.a. helgarmömmum og -pöbbum til mikils ama, en ekki fyrr en hann var búinn að leyfa mér að prófa nuddstólinn sinn, gefa mér að borða á Íslenska barnum, drekka með mér latte á Kaffi Haiti ... í öfugri röð.
Svo beið mín spennandi húsfélagsfundur á sunnudegi þar sem heitar pönnukökur voru bornar fram með rabarbarasultu og rjóma.
Getur lífið orðið betra?
P.s. Myndin er af kaufffélæinu og fyrir miðju, aðeins til hægri, er kaffihúsið góða, Kaffi Krús í gömlu húsi við hlið Krónunnar. Einnig má sjá frábæru bílstjórana á Selfossi.
Blogg
Þökk sé Selfossi ...
13:54 › 26. október 2009
ATHUGIÐ Ritstjórn DV áskilur sér rétt til að eyða ærumeiðandi ummælum.





Saga íslenskra lífeyrissjóða einkennist af sukki andlitslausra manna sem hafa farið með fjármunina nánast eins og sína eigin. Í áranna rás hafa fjölmargir stjórnarmanna notið boðsferða frá hagsmunaöflum með tilheyrandi ... 
