Við Ásta vorum einstaklega menningarlegar á heimleiðinni með óperuna La Traviata í græjunum ... eða þar til Ásta uppgötvaði að hún var ekki ein ... ég hef hana grunaða um að syngja hástöfum með aríunum sem hún segist bara getað hlustað á í einrúmi. Ég fékk Smokie í eyrun í staðinn ... sem reyndist svo vera Nazareth, fattaði það þegar Love Hurts byrjaði, það snilldarlag!
Smá viðkoma í Zik Zak í Grafarvogi þar sem Ásta kíkti á skó. Hún ber alltaf hag minn fyrir brjósti og gargaði á mig: „Komdu, hér er flott mussa handa þér, þú þarft large, er það ekki?“ Ég hljóp hratt til hennar og sagði: „Uss, þú ert útivistardeildinni, þetta er tjald.“ Eða hefði gert það ef mér hefði dottið það í hug þá. Well, þetta var reyndar hin snotrasta kvenrembumussa, ekta fyrir mig. Ætli ég láti ekki tötralegar spjarir mínar duga út veturinn ... það er kreppa (sjá mynd), eða kaupi bara í heimabyggð að vanda. Það eru æðislegar útsölur á Skaganum núna! Ásta keypti sér flottar gallabuxur nýlega hjá Nínu á 6.500 og þær voru ekki einu sinni á útsölunni, gefur vísbendingu um að „gömlu“ vörurnar séu enn ódýrari. Gaman að kíkja þangað og í Ozone og fleiri búðir. Það verður ókeypis í Skagastrætó til og með sunnudeginum, bara svo þið vitið það!
Erfðaprinsinn er byrjaður í skólanum og er hæstánægður með að f**** jólafríið sé búið. Miðað við að hér í himnaríki eru til þúsundir bóka þá fundum við ekki Grafarþögn, sem hann á að nota í íslensku, þannig að hann keypti hana bara í dag á 990 kall, sem skiptibók. Í dönskunni verður hann með (held ég) bókina Lesið í snjóinn, en á dönsku auðvitað ... um hana Smillu og morðið á grænlenska stráknum, ef ég man þetta rétt.
Annars las ég dágóðan slatta í nýju John Grisham-bókinni í gærkvöldi og finnst hún ferlega skemmtileg, hef alltaf gaman af lögfræðingakrimmum. Þessi bók hans er frekar róleg, svona miðað við Fyrirtækið og Pelikanaskjalið. Hlakka til að klára hana í kvöld.
Undanfarið hefur boldið voða mikið snúist um Ástralíuferð Forresteranna og opnun verslana þar (held ég). Lævísin í kvikindinu henni Donnu (systur Brooke) hefur virkað vel á Phoebe litlu (18) sem ætlar sko að vera með Rick, tilvonandi bróður sínum (ekki blóðskyldum þó) og syni Brooke. Pabbi hennar (Ridge sem er að fara að kvænast Brooke) ræður sko engu! Ridge og Brooke eru í smárusli vegna þess að Nick (hálfbróðir Ridge og fyrrum eiginmaður Brooke) og Taylor, geðþekki geðlæknirinn með varirnar og fyrrum eiginkona Ridge) eru trúlofuð og hafa fullan hug á að eignast saman barn! Í framtíðinni á Taylor eftir að halla sér að flöskunni og Rick, ástmanni dóttur sinnar (Phoebe litlu), en það er eftir að barnið fæðist og reynist vera af eggi ... ja, seinni tíma saga sem ég hef þó blaðrað um áður.
Stefanía hringir í son sinn, Ridge, og vekur hann, enda tímamismunur, spyr hvort hann (sem er trúlofaður Brooke) sætti sig við að fyrrverandi eiginkonan ætli að giftast Nick. Svo spyr hún um Phoebe og Rick og ósofinn Ridge svarar einhverju í pirringi ... „Gætir þú snúið son minn úr hálsliðnum?“ spyr Brooke sár, hún var ekki jafnsofandi og Ridge hélt þegar síminn hringdi. Mamma Stefaníu er í heimsókn og þar ríkir líka ógurlegur pirringur, Eric vill að sú gamla sé áfram en Stefanía vill hana í burtu. Pam, yngri systir Stefaníu, reynir að miðla málum án árangurs. Svaka rifrildi hjá Eric og Stefaníu, Eric segir frúnni að hún sé búllí, stjórni öllu með frekju ... Ridge, sonur hennar, sé að verða eins gagnvart Rick og það er að eyðileggja samband Ridge og mömmu Ricks, Brooke. Það er einmitt ætlunin hjá Donnu og Jackie, mömmu Nicks, sem vill meina að Nick elski bara Brooke sem hann er nýskilinn við.
Phoebe talar í síma við lævísu Donnu, tilvonandi stjúpmóðursystur sína og trúnaðarvin, hrósar m.a. hótelinu ... Donna platar hana þá til að panta brúðarsvítuna á hótelinu svo að þau Rick geti átt rómantískar stundir saman, auðvitað algjörlega án kynlífs. Phoebe hringir síðan í Rick, segir honum að þau geti loksins verið ein í friði og daginn eftir geti þau verið saman í brúðarsvítunni. Donna er greinilega með smá samviskubit yfir þessu ...
Blogg
Menning, útsölur, bold og bækur
17:57 › 7. janúar 2009
ATHUGIÐ Ritstjórn DV áskilur sér rétt til að eyða ærumeiðandi ummælum.




















Ótti er sterk tilfinning, lamandi og óþægileg. Flestir sem finna fyrir ótta reyna að losna við tilfinninguna sem fyrst. Ótti hefur, eins og aðrar tilfinningar, áhrif á viðbrögð okkar, hegðun ... 
