Þegar ég gekk niður Súkkulaðibrekkuna skömmu fyrir fjögur var leið 15 að renna framhjá stoppistöðinni ögn neðar, eitthvað sein á leið í Mosó. Smá spæling en enn minni spæling þegar ég kom í Mosó korteri á eftir hinum, þar sem kom í ljós að leið 57 var 20-25 mínútum of sein. Vagninn lagði síðan af stað á Skagann á sama gamla tímanum 16.45 í stað 16.20. Þessu var búið að spá, ekki af völvu, heldur vönum farþegum, allt of knappur tími gefinn, engar pásur hjá aumingja bílstjórunum, bara keyrsla með sífellt meiri seinkun eftir sem leið á daginn.
Á www.skessuhorn.is mátti m.a. lesa þetta í dag:
“Þá er tímaáætlun okkar það knöpp að við höfum einfaldlega ekki tíma
til að senda bílana inn í Melahverfið né upp á planið við
Hvalfjarðargöngin. Það þarf því að fara í lagfæringar við gerð útskota,
bæði við afleggjarann að Melahverfi og við Hvalfjarðargöngin. Sú
framkvæmd er í höndum viðkomandi sveitarstjórnar. Strætó sér einungis
um að koma merkingum upp,” sagði Þórhallur.
Þessi svör Strætómanna komu Laufeyju Jóhannsdóttur sveitarstjóra
Hvalfjarðarsveitar nokkuð á óvart. “Við höfðum þá trú að skipulagning
og undirbúningur hefði verið í lagi og hefðum raunar aldrei skrifað
undir samning um Strætóferðir ef við hefðum ekki haft þá trú að allt
hefði verið í lagi með undirbúning framkvæmdarinnar til að áætlun gengi
hnökralaust fyrir sig strax 2. janúar,” sagði Laufey.
Hress eftirlitsmaður frá Strætó bs spjallaði við okkur í næstum hálftíma í strætóskýlinu og einnig á leiðinni og passaði vel upp á að við fengjum frítt í vagninn (til og með 11. janúar) þannig að ég reif í tætlur skiptimiðann minn sem ég fékk í leið 15. Eftirlitsmaðurinn mátti sitja undir heilmiklu nöldri frá okkur og líka skemmtilegheitum, enda eru Skagamenn ekki fýlugjarnir, við erum bara æðisleg en með ríka réttlætiskennd. Þrír eða fjórir Borgnesingar voru með frá Háholti, m.a. börn sem dvöldu hjá pabba um áramótin og voru á leið heim til mömmu sem hafði tekið saman við mann
í Borgarnesi sem hún hafði kynnst á jólahlaðborði. Já, maður fréttir nú
ýmislegt.
Ekki var hlustað á þá sem stungu upp á sérstökum vagni frá Borgarnesi sem myndi eiga stefnumót við strætó frá Akranesi við Hvalfjarðargöngin. Slíkt myndi leysa mörg vandamál og virðist samkvæmt þessu vera það einfaldasta í stöðunni.
Ég, rólegheitamanneskjan sjálf, setti arabaklútinn minn á mig í morgun, hann er vissulega sá hlýjasti í treflasafninu og með honum reyndi ég að gefa yfirlýsingu að ég væri til alls vís. Hættulegt að bögga mig með skemmdarverki á strætósamgöngum.
Ég spurði eftirlitsmanninn hvort Strætó bs myndi bregðast við á einhvern hátt ef/þegar farþegum frá Akranesi fækkaði umtalsvert sem allt stefnir í. Það var lítið um svör. Svo vill Strætó bs einhverra hluta vegna EKKI fá milljónirnar frá okkur farþegum vegna kortasölu, heldur fær bærinn peninginn. Til hvers var þá verið að breyta þessu? Ekki borgar bærinn meira en áður til Strætó bs. Hækkunin táknar sjálfkrafa fækkun farþega og drepur þetta kerfi niður hægt og rólega ... eða kannski hraðar en okkur grunar. Yfir 300 manns ferðast daglega bara frá Akranesi, af hverju fær bærinn peninginn? Hvers vegna er gjaldsvæði 2 inni í Hvalfjarðarbotni, miklu lengra frá Reykjavík en Akranes sem er í gjaldsvæði 3 (þrefalt gjald)? Við tilheyrum svo gott sem höfuðborgarsvæðinu þegar t.d. hagrætt er í heilbrigðiskerfinu, þá er sjúkrahúsið á Akranesi eins og við hlið Landspítalans. Mjög furðulegt.
Skyldu koma svör frá stjórn Strætó bs við bréfinu sem við Vera sendum fyrir hálfum mánuði? Hvers vegna þessi hraði í að koma þessu á? Að vísu sagði eftirlitsmaðurinn frá Strætó að bæjarstjórnirnar (Árborg, Borgarbyggð o.fl.) hefðu dregið lappirnar í marga mánuði í málinu (sem almenningur vissi ekkert um) og ekki viljað skrifa undir þetta. Mikið vildi ég vita hvers vegna. Kannski var þetta allt miklu dýrara fyrir fólkið en vonast hafði verið til. En hvernig þetta gekk í dag gefur ekki góða vísbendingu um framhaldið. Allar tímaáætlanir úr skorðum. Snjallt hefði verið að hafa farþega og bílstjóra með í ráðum áður en þetta var sett af stað og prentaðir fínir bæklingar þar sem skrifað er um þann sparnað sem nýja kerfið ber með sér. Þar sem ég fer ekki daglega með strætó verð ég að kaupa venjulega strætómiða og þarf að borga þrjá fyrir hverja ferð, lítill afsláttur þar. Ég gleðst þó yfir einu ... stoppistöðin mín við Garðabraut er enn inni skv. korti sem eftirlitsmaðurinn frá Strætó bs var með en heilt risastórt hverfi, Grundirnar, hefur enga stoppistöð lengur, þar er m.a. Dvalarheimilið Höfði ... og sjálf sætukarlastoppistöðin!
Hjón hér á Skaganum skrifuðu bréf í Skessuhorn og útskýra þar hvers vegna þau treysta sér ekki lengur til að taka strætó en þau vinna bæði í Reykjavík. Þau tala reyndar um 100% hækkun á fargjöldum, sú hækkun gildir bara hjá þeim Skagamönnum sem kaupa sérstök kort, allir aðrir fá á sig 200% hækkun. Hér er bréfið og þau tala sannarlega fyrir hönd ansi margra farþega þar:
http://www.skessuhorn.is/default.asp?sid_id=21464&tid=2&fre_id=81273&meira=1&Tre_Rod=001|011|&qsr





Saga íslenskra lífeyrissjóða einkennist af sukki andlitslausra manna sem hafa farið með fjármunina nánast eins og sína eigin. Í áranna rás hafa fjölmargir stjórnarmanna notið boðsferða frá hagsmunaöflum með tilheyrandi ... 
