Jæja, allt virðist vera að ganga upp. „Míns“ fékk reyndar of mörg baðhandklæði á
meðan önnur íbúð er alveg handklæðalaus og það fattaðist náttúrlega ekki fyrr
en búið var að þvo þau öll, þurrka og brjóta saman ... heheheh. Annars
sluppum við vel við þvottastand, elskan hann Þröstur bloggvinur, sem er með
þvottahúsið hérna á Skaganum, tók t.d. sængurfötin og þvoði fyrir þá sem vildu.
Ekki þarf fólkið því að sofa með brakandi ný rúmföt utan um sængurnar sem er
frekar óþægilegt. Vona að sæng og koddi fyrir litluna mína, þriggja ára, komi á
morgun. Þröstur tók reyndar líka öll tuskudýr og bangsa og hreinsaði fyrir
okkur. Eymundson á Akranesi gaf öllum krökkunum skólatöskur með smá skóladóti í,
frábær gjöf. Sýnist að við munum bara kíkja eftir ostaskerum og öðru smottiríi
sem við eigum auka í skúffunum hjá okkur sjálfum. Annars er þetta allt að
smella saman. Pólverjahópurinn hefur verið óþreytandi að flytja þunga dótið og stundum
lent í spælandi uppákomum, voru komnir með ísskáp upp á þriðju hæð og hann
reyndist of stór fyrir ísskápsgatið. Þeir bara brostu og báru hann niður og inn
í bíl aftur og fóru með í aðra íbúð, þessar elskur. Ekkert að stressa sig.

Haldin var fínasta pítsuveisla hjá Rauða krossinum í kvöld og þá var líka
úthlutun á ýmsu smottiríi, eins og uppþvottalegi, sápum og slíku. Einar í
Einarsbúð er líka að taka saman átta matarpakka sem innihalda brauð, ost,
kornflakes, ávexti og annað til ískáparnir verði ekki tómir aðra nótt og hægt sé
að fá sér morgunverð á þriðjudaginn.

Íbúðin „okkar“ er að verða skrambi fín og ekki mörg handtök eftir. Sigrún, mamma
Ingu „stuðnó“, tók sig til og þvoði upp allt leirtauið í dag. Nýlega kom þessi
líka fíni kassi úr Gunnubúð (IKEA) sem innihélt allt það bráðnauðsynlegasta á
heimili. Svo kemur eitthvað meira úr Habitat á morgun en það eru gjafir frá
versluninni til að gera huggulegt í íbúðunum.

Kjartan og Ella,
sem eru líka stuðningsfjölskylda með okkur Ingu, komu í dag, ásamt tveggja ára dóttur, og setti Kjartan stóra
IKEA-rúmið saman á mettíma, greinilega vanur, og herti líka betur skrúfurnar á
rúmum strákanna en við Inga höfðum engin verkfæri til þess um daginn. Þau eru
frábær hjón, viðtal við þau var í Fréttablaðinu á föstudaginn, minnir mig. Sú stutta hreifst mjög af brosandi bollastelli sem einhver hafði gefið og við Inga fundum í Arnardal á dögunum en Arnardalur var áður æskulýðsmiðstöð og þar áður elliheimili (eða þegar ég var lítil), þar sem punt og annað var geymt. Bollastellið settum við á hilluna fyrir ofan eldhúsborðið. Kona sem var að flytja úr „nýju blokkinni“ hafði samband og vildi gefa þetta fína eldhúsborð og stóla og það var þegið með þökkum.

Ég vanræki erfðaprinsinn og kettina án nokkurrar miskunnar þessa dagana en
kettirnir hafa víst bara sofið í dag og sonurinn lært dönsku og fleira. Hann tók
reyndar handklæðaþvottinn alfarið að sér og uppskar pítsu frá Rauða krossinum í
staðinn. Ég greip eina með heim, þar sem voru einhverjir afgangar.

Morgundagurinn verður annasamur líka, það þarf að búa um rúmin þegar Þröstur
kemur með sængurfötin, leggja allra síðustu hönd á íbúðina, jafnvel þurrka af
aftur og ryksuga, svo þarf að smyrja samlokur annað kvöld og hita kakó (súkkulaði)
til að bjóða fólkinu þegar það kemur aðra nótt. Handbók á arabísku mun bíða allra
með ýmsum nauðsynlegum upplýsingum. Við sýnum þeim það helsta um nóttina og látum
okkur svo hverfa sem fyrst, þau verða örugglega dauðþreytt eftir langt og
strangt ferðalag og þurfa að ná að sofna. Vá, það er bara alveg að koma að
þessu! Mikið hlakka ég til að hitta „ömmubörnin“ mín.