Fór með erfðaprinsinum í Einarsbúð
í dag og kyssti kaupmanninn fyrir afmælisgjöfina sem hinn kaupmaðurinn,
eða frúin, færði mér þegar hún mætti í veisluna. Vildi að kossinn hefði
greitt matarreikninginn líka en þá hefði ég líklega þurft að senda
mömmu. (Hún mamma kemur í bæinn bráðum og borgar skuldina mína
... tra la la) Það var ansi gott að komast aðeins út á meðal fólks en
ég hef bara hitt krakkann og kettina síðan í sjúkraþjálfuninni í gær og
erfðaprinsinn er alltaf í skólanum. Í Einarsbúð hitti ég gamla
skólasystur (50) sem ég reyndi mikið að fá til að mæta í reunion sem
verður 4. október nk. fyrir árganginn okkar. Hún sagðist vera lítill
djammari og ég sagðist vera lítið skárri, eða fjarskalítið drykkfelld,
en maður mætir nú til að hitta þessar elskur úr barnaskóla. Þó ekki
væri nema bara til að vita hverjir eru fráskildir, fjárglæpamenn,
forstjórar eða fúsir (til í tuskið) ... Þetta síðasta er nú bara grín.
Ég held að ég sé alvarlega smituð af þessu geni sem er eignað
karlmönnum (Pétri pan) og fer hátt í fréttum núna. Hitti Þröst Unnar
bloggvin og gat aðdáunarlega stillt mig um að biðja hans þrátt fyrir að
hann brosti ógurlega sætt til mín.

Vinnufundur verður hjá Rauða krossinum
í kvöld. Við Inga Ó., kona úr Rvík og hjón af Skaganum sem ég hitti í
kvöld, verðum stuðningsfjölskylda þriggja barna móður sem á 10 ára og 8
ára stráka og 3ja ára stelpu. Við Inga fórum í íbúð „okkar konu“ á
laugardaginn og gerðum hana ógurlega kósí með lömpum og ýmsu punti sem
Skagamenn og fleiri hafa gefið. Eldhúsklukka komin upp á vegg, nokkrar
tupperware-dollur inn í skáp, punt í hillusamstæðuna, gardínur fyrir
rimlagardínulausa gluggann og fleira. Ég fann líka nýlegar og gamlar
barnabækur í himnaríki, m.a. myndskreyttar orðabækur, eina síðan
erfðaprinsinn var lítill, og slíkar bækur eru víst algjör fjársjóður
þegar læra á íslensku eða til að hafa samskipti.

Þetta verður bara gaman en
stuðningurinn á að vera fólginn í því að vera til staðar, kíkja í
heimsókn, hjálpa til við innkaup, kenna á staðinn og slíkt. Mikið
verður frábært fyrir konurnar að sleppa úr þessum lífshættulegu
flóttamannabúðum en Ísland er fyrsta landið sem býðst til að taka fólk
þaðan. Fólkið í búðunum er alls ekki velkomið til heimalandsins
Palestínu eða nágrannalandana. Vonandi fylgja fleiri lönd fordæmi
Íslendinga og bjóða fólkinu heimili.

Verst
að konurnar fluttu ekki hingað í vor og upplifðu yndislega sumarið
okkar svona áður en skammdegið skellur á af fullum þunga. Þótt ég elski
skammdegið og líka vond veður er ekki þar með sagt að aðrir geri það.

Vinkona
mín í Reykjavík, sem hefur fúnkerað sem „eiginmaðurinn“ í lífi mínu
síðan 1983, er afar handlagin og er búin að bjóðast til að skipta um
klær á rafmagnstækjum (lömpum o.fl.) þar sem svokallað ammrískt rafmagn
er í íbúðinni. Það er alla vega ódýrara en kaupa mörg millistykki.

Ætlaði að hlusta á Miðjuna,
þátt Sverris Stormsker, í dag en annað hvort er hann hættur á Útvarpi
Sögu eða á tónleikaferð um heiminn. Þurfti að afplána óhljóðin í
Halldóri frænda í staðinn. Hann sér líka stundum um símatíma
stöðvarinnar kl. 11-12 ... við óvinsældir einhverra í morgun.