Þegar Sigurður Mikael, blm á DV,
gekk inn í strætó af Sætukarlastoppistöðinni á Skaganum spurði hann mig
hvort ég hefði séð DV í dag. Hann var fölur og skömmustulegur þegar
þegar hann tjáði mér að flennistór mynd væri af mér við viðtal við
Sigþóru um Skaðræðisbrekkuna rétt við Súkkulaðibrekkuna. „Hva, af
hverju voru þeir að birta mynd af mér?“ spurði ég sár, enda fann ég á
mér að DV-menn myndu velja mynd af mér þar sem ég líkist
vélsagarmorðingja (sjá debit- og kredidkort mín). Sigþóra, sem hefur
rúllað oftar en tárum tekur niður Skaðræðisbrekkuna, vegkantinn háa hjá
stoppistöðinni á Vesturlandsveginum, var á Spáni þegar viðtalið var
tekið við hana og því ekki hægt að mynda hana. SM tjáði mér að myndin
af mér næði yfir næstum því heila síðu og þá áttaði ég mig á því að ég
myndi örugglega virka ógeðslega feit. Ég fölnaði af bræði ... eða hefði
gert ef ég hefði ekki haldið í þá veiku von að myndin væri kannski í
lagi eða fótósjoppuð vegna skilnings DV-manna. Nei, þetta var fótóSJOKK
... Og svo hef ég ekki kvartað margoft við Strætó bs yfir
Skaðræðisbrekkunni ... bara hérna á blogginu. Var kannski ekki nógu
skýr í svörum.

Erfið byrjun á degi eftir viðburðaríkan
aðalfund húsfélagsins í gærkvöldi ... nótt ... Ég skrifaði undir
trúðaðarloforðsþagnareið vegna fundarins og get því miður ekki sagt frá
öllu því dásemdarsvínaríi sem viðgekkst þar. Ostur, vínber, Pólverji og
súkkulaði kemur við sögu ...  Við ákváðum að halda svona fund eigi
sjaldnar en einu sinni í viku héðan í frá. Önnur mál voru ekki á
dagskrá. Ég get ómögulega munað hvort ég var kosin formaður,
gjaldkeri, húsvörður eða ræstitæknir sameignarinnar eftir að hafa boðið
mig aftur fram sem ritari.

Fljótlega eftir komu í vinnuna sagði Ragga
hjá Séð og heyrt að ég væri greinilega í mikilli þörf fyrir líkamlegt
samneyti ... (hvernig hefði hún svo sem átt að vita að ég var á
húsfundi í gær), ég hváði, hló hæðnislega og hélt nú ekki, en þá sagði
hún að þar sem ég væri í rauðum bol undir svarta
jakkanum ... væri það raunin. Svo trítlaði hún yfir sætið sitt,
svartklædd og gelluleg og það small í gólfinu undan rauðu hælaskónum hennar. Tobba er líka í þörf, hún er með rautt belti, allt hitt svart. Þá veit maður það.

Kaffibaunirnar kláruðust um níuleytið
í morgun og Ragga djöfull stal ómerktum kaffibaunapakka einhvers staðar
frammi og nú drekkum við einhvern hryllingsviðbjóð sem hefur ekki þótt
nógu gott í vegkantafyllingar í Brasilíu. Hef reyndar ekki þorað að
smakka það sá bara að Eiríkur Jónsson hneig niður við kaffivélina.
Hinstu orð hans voru: „Veit hún Gurrí af þessu?“ Ég er búin að hringja
í Selecta og biðja um neyðarkaffisendingu á vanalega kaffinu okkar (frá
Kaffitári) og nú er klukkan farin að ganga 12, ekkert kaffi komið enn.
Veit fólk ekki hvað alvöruneyð er?

Vona að elsku Skúli bílstjóri á Skagastrætó fyrirgefi mér
fyrir að hafa gleymt tómu kaffipappamáli í sætinu mínu í morgun, ég
náði ekki að klára the latte on the stoppistöð og lauk við síðustu
dropana inni í vagninum ... Tommi hefði drepið mig fyrir þetta, eða þá
Gummi!