Ekki var erfitt að sofna vel og rótt eftir sjónvarpsveislu gærkvöldsins. Svartir
englar lofar mjög góðu ... ég var svo óheppin að fá símtal í
miðjum þætti og datt svolítið út, ætla að horfa á endursýninguna á
fimmtudagskvöldið. Ævar Örn er einn af uppáhaldsrithöfundunum mínum
og fyrst þættirnir eru byggðir á bókum hans ... jamm, bara
gæðastimpill. Í mörgum íslenskum þáttum er það oft leikurinn sem er
veiki hlekkurinn, skýrmæltir sviðsleikarar sem gera hlutina
ótrúverðuga en ég sá ekki hvort  slíkt var í gangi í gær. Eitthvað sem
góðir gribbuleikstjórar ættu að geta lagað. Dagvaktin var bráðfyndin og
lokaatriðið alveg brilljant. Það er búið að auglýsa hana svo mikið
undanfarnar vikur að ég ætlaði varla að nenna að horfa en sé ekki eftir
því að hafa gert það.

Ung kona á stoppistöðinni við Garðabraut
var með lopavettlinga í morgun brrrrrr ... og mér kólnaði skyndilega
við þá sýn, nú kafa ég í skápa og skúffur og finn gammósíur, fleiri
trefla og hlýja peysu. Sagði við eina berhálsaða: „Nú er aldeilis
tveggja trefla veður.“ Var samt ekkert að meina
það til hennar, minn eini trefill var nefnilega aðeins of lítið skjól
gegn kulda að þessu sinni. Konan flissaði glaðlega og hagræddi kraganum
á úlpunni. Öryggisbeltið í sætinu mínu passaði ekki utan um mig (enga
offitubrandara, takk) og skellti mér aðeins framar, eða í
aðstoðarmannssæti bílstjórans, og þar passaði beltið. Ég aðstoðaði
bílstjórann alla leiðina með hugarorkunni einni saman, steinþegjandi,
og við komumst heilu og höldnu í Mosó. Mjög, mjög, MJÖG margir farþegar
voru í Skagastrætó og ekki næstum allir komnir yfir götuna á
stoppistöðina (til Rvk) þegar leið 15 kom brunandi. Við vorum svo mörg
að við ríflega fylltum leið 15 þannig að elsku Mosóbúar fengu ekki sæti
alla þessa leið til Reykjavíkur. Í Ártúni hitti ég einn Indverjann minn
og hann sagði: „You have blogsite.“ Ég játti því og frétti þá að
íslensk samstarfskona hópsins hafði rekist á skrifin um þá og blaðrað
.... hehehehe. Ég sagði honum frá troðfullum Mosó-strætó sem ég var að
koma úr og hann sagði að indverskir strætisvagnar væru ekki fullir -
heldur TROÐNIR ... Ansi margt fólk var einmitt lika í leið 18. Veit
ekki hvað gerðist í dag, kannski allir orðnir leiðir á því að láta ....
uuuu, ..vera með vaselín á bensínstöðvunum .... (var þetta ekki bara
fínlega gróft hjá mér?)

Samstarfskonur mínar voru í miklu stuði við komu kl. 9 og fóru að rifja upp ýmis mistök í íslensku ..., bæði sem þær hafa gert eða heyrt hjá öðrum. Dæmi: „stott stupp, spakk og hakettí ... Maður fórnar nú ekki höndum fyrir smá mat ... Hann kom eins og þjófur úr heiðskírri nóttu.