Í gærmorgun var ég vopnuð myndavél í strætó og náði mynd af einni flottustu
stoppistöð landsins, Sætukarlastoppistöðinni, þegar Skúli bílstjóri stoppaði og
til að hleypa inn sætukörlunum af báðum kynjum. Tók líka mynd í leið 18 sem var
stútfull af fólki, enda lítill kálfur notaður að þessu sinni til að koma okkur
í Hálsaskóg.Hér við himnaríki er frekar hvasst. Í pollinum á svölunum er meira að segja heilmikið brim. Kvarta ekki yfir sjónum núna, eða í morgun, sannarlega ekki, en það virtist
samt miklu flottara í gærkvöldi í myrkrinu. Vegna ljósa sem lýstu upp höfnina í gærkvöldi,
sá ég öldurnar frussast yfir stóru brygguna. Ekkert slíkt í morgun í sólinni þrátt
fyrir rokið.

Tók tvær myndir með nokkurra sekúndna
millibili áðan, aðra í áttina til Reykjavíkur (t.v.) og hina af höfninni á Skaganum. Hér hefur
nefnilega ríkt skrýtið veður, dimmt yfir en samt sól. Afsakið seltuna á gluggum himnaríkis.

Og talandi um ljós ... sterka ljósið við
sundlaugina er farið að bora sér inn í augun á mér á kvöldin, hefði haldið að nóg
væri að láta kastarann beinast að sundlauginni sjálfri, ekki himnaríki og mér í leisígörl.
Ég flúði á Skagann undan ofsóknum ljósastaurs á Hringbrautinni og hafði þá
beðið þolinmóð í 18 ár eftir úrbótum. Hringdi a.m.k. einu sinni í Orkuveituna
og var sagt að endurnýjun ljósastaura þar stæði til. Ég gat heldur ekki kvartað þar sem ljósastaurinn var hinum megin við götuna, í kjördæmi Hagaskóla, og skáhallt á móti, hefði þetta verið minn eigin staur hefði ég haft bæði tillögurétt og málfrelsi. Þegar ég var búin að loka
umheiminn (fokkings staurinn) frá á kvöldin með þykkum gluggatjöldum og
koma mér vel fyrir í sófanum brást ekki að annar kötturinn stökk upp í glugga,
tróð hausnum inn á milli og kíkti á mig ... og sjá ... skerandi ljós beint í
augun. Hvít, gegnsæ gluggatjöld eru það eina sem passar í himnaríki þannig að ég
er líklega bara skák og mát. Á myndinni má sjá sökudólginn en sakleysislegan í dagsbirtunni.

Fór í Kringluna eftir vinnu í gær og endaði ferðina á því að kaupa latte í
Kaffitári áður en haldið var á Skagann með vinkonu. Ungur, erlendur maður var
við afgreiðslu og ég sagði brosandi (en kúl) við hann í einhverju samhengi,
mögulega tengdu hitastigi mjólkur: „Annars þyrfti ég að drepa þig.“ Ungi
maðurinn svaraði grafalvarlegur að stefna fyrirtækisins væri sú að gera allt
fyrir viðskiptavinina og ef ég borgaði aðeins 40 krónur í viðbót gæti ég fengið
vopn til verksins. Við vinkonurnar þökkuðum fyrir okkur og flissuðum hálfa
leiðina upp á Skaga. Kaffið reyndist vera einstaklega gott hjá þessum húmorista.

Í hádegisfréttum Stöðvar 2 var frétt um slæma þjónustu Póstsins úti á landi. Hef ekki orðið vör
við það hér á Skaganum ... nema nú er útibúið á Skaganum næstum flutt upp í
sveit og staðsett í nýbyggingu rétt hjá Bónus, alveg í útjaðri bæjarins. Innanbæjarstrætó
gengur ekki einu sinni nálægt þeim stað. Um daginn fékk ég stórt bréf sem ekki
komst í póstkassann minn. Miði var skilinn eftir og sagt að ég yrði að koma á pósthúsið
til að sækja það. Klukkuna vantaði tvær mínútur í lokun þegar ég hringdi í “heddoffis”
Póstsins í Reykjavík, ég var nýkomin heim úr vinnunni. Ég lýsti mig fúsa til að
borga fyrir að fá þetta heimsent en á meðan ég var að tala við símastúlkuna
leið tíminn og aðeins hálf mínúta var í lokun. Ég bað hana að gefa mér samband
við Skagann en hún harðneitaði því, búið var að loka, sagði hún. Klukkan hennar
var á sekúndunni, bætti hún við. Daginn eftir fékk ég skutl í pósthúsið og
kvartaði aðeins við yndislega konu sem var þar við afgreiðslu. Hún skrifaði
niður númerið hjá Póstinum á Skagnum og sagði mér að hringja bara beint næst. Hún
var svo mikið krútt að ég gat ekki einu sinni nöldrað yfir því að pósthús næstum
7.000 manns (já, okkur fjölgar alveg rosalega hratt) væri á svona slæmum stað. Talaði
um þetta við Ástu daginn eftir og hún sagðist ekki þurfa að kvarta vegna sjálfrar
sín, hún væri á bíl, en hafði mikla samúð með eldri bæjarbúum sem kæmust ekki
með góðu móti í pósthúsið núna. Kannski þurfum við bara annan innanbæjarstrætó
því að þessi sem gengur núna næði ekki að aka um bæinn á hálftíma fresti ef
hringur hans yrði stækkaður. Það er vissulega auðvelt að sitja við tölvuna og ákveða
hvernig bærinn eigi að ráðstafa fé ... hehehehe. Og ef ég mætti halda því áfram
vildi ég gjarnan að strætó gengi líka um helgar ... og að Langisandur yrði upplýstur
svo ég gæti séð brimið á kvöldin en þá færi eflaust fólkið í Keflavík að nöldra
yfir ofsóknum ljóskastaranna. Mér skilst að það standi til að setja upp aðra
vefmyndavél á Skaganum og mikið væri gaman ef hún sýndi höfnina, ekki bara skip
og smábáta í kyrrstöðu, heldur líka hér yfir sandinn, ekkert smáflott á sumrin
að sjá lífið hér. Býð hér með suðursvalirnar mínar fram til að hýsa vélina.