Þrátt fyrir klikkaða syfju ákvað ég að vaka eftir Jon Stewart en
fyrsti þátturinn hans var á Stöð 2 í kvöld, seint. Hefði eflaust notið hans
betur ef ég hefði náð blundi í dag en fannst samt gaman. Fékk líka skemmtilega
heimsókn fyrr í kvöld ... en Katrín Snæhólm og Zordís kíktu í himnaríki, sú síðarnefnda
í fyrsta sinn. Þær komu með gulrótarköku úr Björnsbakaríi og fengu guðdómlegt
kaffi. Zordís færði mér frábært verk eftir sig, það fer beint á vegg í eldhúsinu
sem hefur beðið eftir flottri mynd frá upphafi. Ég var farin að geispa eins og
algjör dóni ... enda bara fimm tíma svefn sl. nótt. Það verður gott að sofa út í fyrramálið.

Eftir sjúkraþjálfun, súpu og salat á Skrúðgarðinum var orðið stutt í hittinginn
við flóttakonurnar en hann var haldinn í Þorpinu, flottu unglingamiðstöðinni á
Skaganum. Mjög gott var að hafa túlk en annars gengur okkur Línu bara vel að
skilja hvor aðra. Leiklistarferill minn í Heilsubælinu í gamla daga (ég var bláa
öxlin sem sást stundum í) hefur greinilega skipt sköpum. Við fengum ensk-arabískar
orðabækur í dag, litlar og handhægar, og þær eiga eftir að koma sér vel þrátt
fyrir leikhæfileikana.

Börnin léku á als oddi, búin að hvílast eftir ferðalagið langa, og
unglingarnir litu ekki upp úr tölvunum. Eitthvað kannast maður við það ...

Litlan
mín steinsvaf allan tímann í sófa í salnum þar sem við hittumst og rumskaði
ekki þrátt fyrir hávaða í hinum börnunum. Yngsta barnið í hópnum, lítill krúttmoli,
bræddi mannskapinn en hún var virkilega fjörug og athafnasöm, var uppi í
fanginu á öllum, teiknaði á næstum allt sem hún náði í og prófaði snóker við
litlar vinsældir strákanna minna sem voru í miðjum leik. Konunum fannst einstakt
að heyra að innanbæjarstrætó hefði flaggað í tilefni af komu þeirra í bæinn og
við Lína ætlum einmitt saman í strætóferð á föstudaginn með krakkana. Besti
samgöngumátinn og krakkar elska að vera í strætó.

Virkilega fínn og
skemmtilegur dagur. Væri reyndar alveg til í að „endurtaka“ heimsókn Katrínar
og Zordísar og vera þá ögn meira á lífi ... Vonandi koma þær aftur áður en Zordís
flýgur heim til Spánar. Henni virðist hafa gengið hreint ágætlega að aðlagast menningunni
ytra, mataræðinu, tungumálinu og fleira ... lætur bara vel af búsetu sinni á suðlægum
slóðum þótt hún geti reyndar ekki nálgast þorramat þar.