Við Ásta reynum að setja nýtt vöknunarmet á hverjum morgni og í morgun var brottför frá himnaríki kl. 6.30. Allt gekk voða vel en þegar ég kom til vinnu í morgun áttaði ég mig á því að ég var enn í súpermannnáttfötunum. Skildi glottið á Ástu þegar ég sá óttasvipinn á manninum sem kom með Morgunblaðsbunkann í Hálsaskóg um svipað leyti og við komum þangað. Ákvað að breyta vörn í sókn og ætla að hlæja hæðnislega að öllum sem koma í venjulegum fötum. Nú þegar hef ég skellihlegið fjórum sinnum.Þessi fótaferðartími ætti að venjast, hafa ekki flugfreyjur og flugmenn þurft að gera þetta í gegnum aldirnar? Kvöldin eru þó orðin stórskrýtin og ég passa að hátta mig mjög snemma ef ég skyldi hníga niður úr syfju þar sem ég stend. Mánudagskvöld eru í uppáhaldi hjá mér þegar kemur að sjónvarpsdagskránni og þá sérstaklega danski lögguþátturinn Anna Pihl. Náði að halda mér vakandi yfir honum í gærkvöldi en blundaði yfir J.K.Rowling sem var á undan, garg! Annað er í móðu, minnir þó að Halldór frændi hafi hringt, jú, ég eldaði pastarétt um sjöleytið. Vá, hvað lífið hefur breyst eftir að ég hætti að taka strætó frá Akranesi kl. 7.40. Var komin í vinnuna 7.10 í morgun ...
Fyrsti skóladagurinn hjá erfðaprinsinum er í dag og danska í fyrsta tíma, stærðfræði í öðrum ... gaman, gaman. Ég kenndi honum góð og gild orð í gær, eins og spögelse, paraply og svona en hann skipti um skóla 11 ára og missti af grunni í dönskunni, alveg eins og gerðist með mig í ensku í gamla daga. Þegar ég flutti til Reykjavíkur 13 ára voru krakkarnir í mínum bekk farnir að læra þung orð í ensku, eins og ambulance og slíkt en ég þekkti það orð bara sem hjólavagn á sjúkrahúsi, vagn sem sjúklingar voru fluttir á áður en farið var að nota rúmin sjálf. Ég er sko hjúkkudóttir og veit allt um rapport, sjúrnal og önnur spennandi orð.
Ástkær bloggvinur minn, Jón Arnar, misskildi færslu mína í gær (nema ég misskilji komment hans ...) og vona ég að bloggvinir mínir lesi á milli línanna áður en þeir skamma mig t.d. fyrir stóriðjudýrkun! Ég þakka honum samt kærlega fyrir að kalla mig ekki öllum illum nöfnum þótt hann hafi verið ósammála því sem hann hélt að ég væri að meina. Sumir detta í persónulegar og oft ljótar árásir á Netinu ef þeir eru ekki sammála skrifum einhvers, svona eins og til að reyna að þagga niður í viðkomandi hvað sem það kostar. Mér finnst slíkt vera í gangi á vef Akranesbæjar í þessu tilfelli og minnir mig óneitanlega á ofsareiðu Skagakonuna sem hatar ketti og tókst að hræða bæjarstjórnina okkar til hlýðni með offorsi í bréfum sínum sem einhver hafa birst opinberlega. Hún gerði alla kattaeigendur á Skaganum frávita úr reiði með orðalagi sínu. Ja, ef hún hefði eitthvað á móti t.d. Sementsverksmiðjunni væri löngu búið að rífa kvikindið (verksmiðjuna) og flytja í bútum upp í Grundartanga. Það á að virkja svona fólk í baráttu fyrir "réttum" málstað. Megi dagurinn ykkar verða ótrúlega skemmtilegur.
Blogg
Rapport, sjúrnalar og ambúlansar, misskilningur bloggvinar og kattahatur
09:19 › 26. ágúst 2008
ATHUGIÐ Ritstjórn DV áskilur sér rétt til að eyða ærumeiðandi ummælum.




















Ótti er sterk tilfinning, lamandi og óþægileg. Flestir sem finna fyrir ótta reyna að losna við tilfinninguna sem fyrst. Ótti hefur, eins og aðrar tilfinningar, áhrif á viðbrögð okkar, hegðun ... 
