Með latte í annarri og latte í hinni var svifið niður tröppur himnaríkis og beint inn í Ástubíl. Klukkan var 6.50 og spennan í algjöru lágmarki, enda röng útvarpsstöð í gangi. Eins gott, við hefðum keyrt út af ef við hefðum munað eftir leiknum. Báðar grútsyfjaðar en auðvitað huggulegar ... Það var frekar kalt í morgun, næstum vettlingaveður fyrir Ástu hina handköldu en með hita í sæti og volgan blástur í lofti, tala nú ekki um morgunsólina í andlitið varð fljótlega hlýtt og notalegt.

Ég er að lesa svo skemmtilega bók núna, Hjarta Voltairs, og hún hélt fyrir mér vöku fram yfir miðnætti. Hún er í tölvuskeytaformi og þótt hún sé ekki spennubók þá er hún svo spennandi að ég tími varla að sleppa af henni hendinni.

Megi dagurinn ykkar verða virkilega ævintýraríkur!

P.s. Dásamleg mynd hér að ofan sem segir allt ... takk, Vera.