Kíkti aðeins í Skrúðgarðinn eftir sjúkraþjálfun og sá að starfsfólkið þar var í stökustu vandræðum með lítinn kettling í óskilum, þrílitan og algjöra kelirófu. Ekki nema um tveggja til þriggja mánaða og rataði greinilega ekki heim. Hann er með ól og bjöllu en ekkert nafnspjald. Ef einhver Skagamaður situr nú í öngum sínum og finnur ekki kettlinginn sinn, læðu eða högna, þá er lag að skreppa niður í Skrúðgarð og ná í dúllurúsínuna. Of mikil bílaumferð er á Kirkjubrautinni til að óhætt sé að sleppa honum lausum og skiptast gestir og gangandi á að halda á honum. Ég tók hjartkæran innanbæjarstrætó heim og bílstjórinn, sem er gjörkunnugur öllu og öllum, lofaði að fylgjast með fólki í kettlingsleit. Ef enginn eigandi gefur sig fram í dag mun kettlingurinn mögulega koma hingað í himnaríki ... og gera allt vitlaust þar til eigandinn finnst. Held að það yrði aldeilis upplit á Tomma og Kubbi!
Blogg
Kettlingskrútt í Skrúðgarðinum
15:03 › 19. ágúst 2008
ATHUGIÐ Ritstjórn DV áskilur sér rétt til að eyða ærumeiðandi ummælum.




















Ótti er sterk tilfinning, lamandi og óþægileg. Flestir sem finna fyrir ótta reyna að losna við tilfinninguna sem fyrst. Ótti hefur, eins og aðrar tilfinningar, áhrif á viðbrögð okkar, hegðun ... 
