Þetta var aldeilis stórkostlegur dagur.

Fjöldi fólks lét sjá sig og skrifuðu um 80 manns sig í gestabókina sem er dágóður afrakstur miðað við árstíma og búsetu. Ég fékk fjölmargar dúndurgjafir þrátt fyrir (máttleysislegt) bann mitt um að það væri bannað ... og í fyrsta sinn í áraraðir kom ekkert barn í afmælið. Fjóla Æ og Mummi Guð, bloggvinir úr Keflavík, mættu í afmælið mér til mikillar gleði, og mikil var undrun þeirra þegar þau hittu Þurí hjá mér en hún og Mummi eru bræðrabörn. Lítill heimur.

Stór afmælisgrein kom í DV í dag, næstum heilsíða og ég sagði fólki að ég hefði sofið hjá ritstjóra DV til að fá svona drottningarmeðferð ... en það var bara plat. Ég er of siðprúð fyrir slíkt en ótrúlegt hvað einn fimmtíukall sem laumað er að ættfræðingi getur gert.

Ég klippti afmælisgreinina út og setti á ísskápinn. Halldór frændi las hana og sagði svo: „Reyndu að gera sem minnst í viðbót í lífinu og þá er hægt að nota þetta sem minningargrein.“

Bakarinn gerði hroðaleg mistök. Á stóru afmælistertunni átti að standa. Gurrí – 50 ára, 12. ágúst – Alþjóðlegur dagur unga fólksins. Ég fór sjálf í bakaríið til að panta og hafði að orði að þetta væri minn dagur líka og haldið að bakarinn hafi ekki skrifað Alþjóðlegur dagur ÞUNGA fólksins.

Kvikindislegir afmælisgestir mínir orguðu úr hlátri en þar sem kakan var svo bragðgóð ætla ég ekki að gera veður út af þessu. Orðið „þunga“ var þó ekki borðað fyrr en undir átta í kvöld. Arg ...

Síðustu gestirnir komu um hálfellefu í kvöld og þá voru bara tveir gestir fyrir. Það er svolítið snjallt að vera síðastur út, þá fær viðkomandi afganga með í poka.

Smá afgangur er nú eftir af afmælistertunni fyrir þá sem koma á morgun og varla mikið meira. Næst man ég að hafa heilan helling af brauðmeti, það hvarf allt um kvöldmatarleytið. Sumir stórgræddu á því að þrjár brauðterturúllur týndust inni í ísskáp í tvo tíma og allt fylltist í eldhúsinu þegar þær voru bornar fram. Ég fékk fína aðstoð, Ásta mín reddaði mér góðri stelpu sem hellti upp á, skar brauðrúllur og hvaðeina sem til féll og stóð sig mjög vel.

Auðna, samstarfskona mín af Vikunni og dóttir Borghildar vinkonu, og Andrés, maður hennar, eignuðust stúlkubarn kl. 19.44 í kvöld ... þannig að það vantaði 10 mínútur upp á að nákvæmlega 50 ár yrðu á milli mín og barnsins. Geri aðrir betur. Ég var komin á SMS-listann og náði að færa ömmunni fréttirnar. Hún varð eirðarlaus upp úr því og á endanum dró hún Elfu vinkonu, sem kom alla leið frá Ameríku í afmælið mitt (og jú, sonur hennar verður þrítugur 18. ágúst nk.), upp á fæðingardeild. Stúlkan var tæpar 15 merkur og 53 cm. Aldeilis gaman að fá heilt barn í afmælisgjöf, fyrir utan allt hitt ... sem nýtist mér án efa betur.

P.s. Leiðrétti aldursmuninn á okkur barninu eftir gáfulegt komment, takk fyrir það. Meinloka hjá mér eða greindarskortur eða þreyta ...