Þetta var aldeilis stórkostlegur dagur.

Fjöldi
fólks lét sjá sig og skrifuðu um 80 manns sig í gestabókina sem er
dágóður afrakstur miðað við árstíma og búsetu. Ég fékk fjölmargar
dúndurgjafir þrátt fyrir (máttleysislegt) bann mitt um að það væri
bannað ... og í fyrsta sinn í áraraðir kom ekkert barn í afmælið. Fjóla
Æ og Mummi Guð, bloggvinir úr Keflavík, mættu í afmælið mér til
mikillar gleði, og mikil var undrun þeirra þegar þau hittu Þurí hjá mér
en hún og Mummi eru bræðrabörn. Lítill heimur.

Stór afmælisgrein kom í DV
í dag, næstum heilsíða og ég sagði fólki að ég hefði sofið hjá
ritstjóra DV til að fá svona drottningar-meðferð ... en það var bara
plat. Ég er of siðprúð fyrir slíkt en ótrúlegt hvað einn fimmtíukall
sem laumað er að ættfræðingi getur gert. Ég klippti afmælisgreinina út
og setti á ísskápinn. Halldór frændi las hana og sagði svo: „Reyndu að
gera sem minnst í viðbót í lífinu og þá er hægt að nota þetta sem
minningargrein.“

Bakarinn gerði hroðaleg mistök. Á stóru afmælistertunni átti að standa. Gurrí – 50 ára, 12. ágúst – Alþjóðlegur dagur unga fólksins.

Ég fór sjálf í bakaríið til að panta og hafði að orði að þetta væri minn dagur líka og haldið að bakarinn hafi ekki skrifað Alþjóðlegur dagur ÞUNGA fólksins.
Kvikindislegir afmælisgestir mínir orguðu úr hlátri en þar sem kakan
var svo bragðgóð ætla ég ekki að gera veður út af þessu. Orðið „þunga“
var þó ekki borðað fyrr en undir átta í kvöld. Arg ...

Síðustu gestirnir komu um hálfellefu
í kvöld og þá voru bara tveir gestir fyrir. Það er svolítið snjallt að
vera síðastur út, þá fær viðkomandi afganga með í poka.

Smá afgangur er
nú eftir af afmælistertunni fyrir þá sem koma á morgun og varla mikið
meira. Næst man ég að hafa heilan helling af brauðmeti, það hvarf allt
um kvöldmatarleytið. Sumir stórgræddu á því að þrjár brauðterturúllur
týndust inni í ísskáp í tvo tíma og allt fylltist í eldhúsinu þegar þær
voru bornar fram. Ég fékk fína aðstoð, Ásta mín reddaði mér góðri
stelpu sem hellti upp á, skar brauðrúllur og hvaðeina sem til féll og
stóð sig mjög vel.

Auðna, samstarfskona mín af Vikunni
og dóttir Borghildar vinkonu, og Andrés, maður hennar, eignuðust
stúlkubarn kl. 19.44 í kvöld ... þannig að það vantaði 10 mínútur upp á
að nákvæmlega 50 ár yrðu á milli mín og barnsins. Geri aðrir betur.

Ég
var komin á SMS-listann og náði að færa ömmunni fréttirnar. Hún varð
eirðarlaus upp úr því og á endanum dró hún Elfu vinkonu, sem kom alla
leið frá Ameríku í afmælið mitt (og jú, sonur hennar verður þrítugur
18. ágúst nk.), upp á fæðingardeild. Stúlkan var tæpar 15 merkur og 53
cm. Aldeilis gaman að fá heilt barn í afmælisgjöf, fyrir utan allt hitt
... sem nýtist mér án efa betur.