Allt er að verða vitlaust hérna á Írskum dögum. Ég vaknaði upp eldsnemma
um 11 leytið við lætin í sandkastalagerðinni hérna fyrir neðan. Það nísti
hreinlega í gegnum merg og bein þegar litlir puttar klöppuðu á sandbyggingarnar
... jamm, eða þannig. Svona í alvöru þá er mikið um að vera. Mjög margt í boði.
Mótokrossfólk keppir nú á sandinum, þyrla er á þyrlupallinum, held að það verði
boðið upp á útsýnisflug. Tívolítæki á sundlaugarplaninu, Hemmi Gunn í íþróttahúsinu
... og allt er þetta í innan við þriggja mínútna göngufæri við mig. Ætla samt
bara í laugardagsbaðið og skella mér svo í Borgarfjörðinn um fjögurleytið. Þar er
a.m.k. sól, já, og útskriftarveisla.
Náði 17.45 strætó heim í gær og hitti í fyrsta sinn á konuna sem
keyrir stundum strætó. Hún er bara frábær. Hin unga Krystina Cortes sat við
hlið mér og var á leið til pabba, afa og ömmu í helgarheimsókn. Endastöðin er
við pósthúsið þessa helgi og eftir að hafa kvatt Krystinu, sem bað kærlega að
heilsa í sumarbúðirnar, enda dvalið þar nokkrum sinnum alsæl, ákvað ég að
skella mér í Skrúðgarðinn. Ásgeir Páll stríddi Þorgeiri Ástvalds eitthvað í útvarpinu
skömmu áður en við komum með strætó á endastöð og hló bílstýran mikið að því. Ég
sagði henni að Þorgeir ætti ekkert gott skilið eftir að hann blekkti virðulega útvarpsþulu
einu sinni. Hún kom til hans og spurði hvernig ætti að
bera fram hljómsveitarnafnið
hjá honum Boy George, eða Culture Club. Þorgeir horfði einlægur á hana og
sagði: „Súltúr slúbb“. Þannig var lagið kynnt á Rás eitt við mikla ánægju
þeirra sem heyrðu og föttuðu. Þegar ég kom í Skrúðgarðinn var búið að loka en ég
fór upplýsingamiðstöðvarmegin inn og náði að kyssa Jóhannes tæknimann, minn
gamla tæknistjóra og snilling af Aðalstöðinni. Hann leitar nú grimmt að símanúmeri
Katrínar Snæhólm, svo ég komi því á framfæri, ég gleymdi að setja það í gemsann
minn og gat því ekki hjálpað honum. Fékk líka kossa frá Þorgeiri og Ásgeiri Páli,
enda gamlir og frábærir samstarfsmenn síðan ég var útvarpsstjarna á síðustu öld,
svo létu þeir sig hverfa til höfuðborgarinnar. María bjó til hressandi latte
handa mér þótt búið væri að loka og ég fékk far heim með Bylgjubílnum og gat vísað
Jóhannesi á íþróttahúsið þar sem hann þurfti að tengja fyrir Hemma Gunn-útsendinguna
sem fer fram í dag.
Þetta eru nú allt smámunir miðað við það sem gengur á í boldinu. Bridget
segir Nick að hún elski hann enn ... jafnvel þótt hann sé kvæntur móður hennar.
Hún ætlar úr landi til að nýta lækniskunnáttu sína til bjargar veikum börnum.
Svo er kominn nýr maður til sögunnar, grunsamlegur garðyrkjumaður, sem reyndist
vera dularfulli, ógnvekjandi maðurinn sem hræddi Phoebe svo hrikalega í
myrkrinu rétt áður en
Taylor, mamma hennar, kom henni til bjargar og keyrði óvart
á Dörlu og drap hana. Hann kom í þeim tilgangi að kúga fé út úr Taylor, vill
milljón dollara og þá mun hann þegja um það sem hann sá á slysstaðnum. Taylor
misskilur hann á krúttlegan hátt, hélt að hann hefði séð hana kyssa ekkilinn,
Thorne, og finnst svolítið fyndið að hann skuli segja að hann hafi „séð allt“. Áður
en hann getur leiðrétt þetta kemur hinn nýlega blindi Hector slökkviliðsmaður
og fær strax illan bifur á grunsamlega garðyrkjumanninum. Áður en sá síðastnefndi
getur gert fleiri kúgunartilraunir sker Phoebe óvart af honum hendina þegar hún
var að prófa garðyrkjuvélsög. Á sjúkrahúsinu lofar hún honum að sjá um hann,
hann eigi bara að flytja heim til hennar og alles. Handarlausi maðurinn virðist
glaður yfir boðinu ... þrátt fyrir allt.
Bridget svaf
þarna hjá Nick, stjúpa sínum og fyrrum eiginmanni, þegar mamma hennar kyssti
Ridge, fyrrum eiginmann til margra skipta, og nú þorir hún ekki að láta
bólusetja sig fyrir góðgerðalæknisferðina nema tékka á því hvort hún sé
mögulega ófrísk ...
Hvernig líst þér
að við eignumst saman barn? spyr Nick konu sína, Brooke. Konurnar í boldinu
eldast ekkert, eins og allir vita, það eru bara börnin sem verða gjafvaxta
ansi hratt og byrja að taka þátt í ástarþríhyrningum og svona, sbr. Brooke,
Bridget, Nick. Meira að segja Ridge, fyrri eiginmaður Brooke, var næstum
byrjaður með Bridget einu sinni en það var eftir að hann fattaði að hún var
ekki hálfsystir hans, enda Eric ekki blóðfaðir hans, heldur Massimo, faðir
Nicks. Jamm. Hvers vegna er ekki hægt að innleiða fjölkvæni og fjölveri í þáttunum?
Það myndi einfalda svo margt, Nick gæti verið kvæntur mæðgunum, Brooke gæti verið
gift Nick og Ridge sem gæti þá verið kvæntur henni Donnu líka, systur Brooke og
þegar Eric, pabbi (ekki blóðfaðir) Ridge, verður ástfanginn af Donnu, geta
feðgarnir verið kvæntir henni báðir. Svo í framtíðinni í boldinu fer Taylor að halda
við Rick, son Brooke og bróður Bridgetar, en áður á hún nú eftir að verða ófrísk
eftir Nick ... og ganga með barn Brooke eftir hroðaleg mistök sem dr. Bridget
gerir í eggjadeildinni. Ást Brooke til eggsins á síðan eftir að valda miklum flækjum ef marka má veraldarvefinn ... Rétt áður en ég ýtti á Vista og birta-takkann kom í ljós að BRIDGET ER ÓLÉTT EFTIR NICK, STJÚPFÖÐUR SINN OG FYRRUM EIGINMANN! Hálfsystir hennar, Felicia, kemur inn og heyrir: "Guð minn góður, ertu ófrísk?" Meira fljótlega! P.s. Ég var búin að gleyma því að mamma Bridgetar, hún Brooke, stal frá henni eiginmanninum Deacon og eignaðist Hope litlu með honum. Þetta er því hefnd við hæfi, ekki satt?




















Ótti er sterk tilfinning, lamandi og óþægileg. Flestir sem finna fyrir ótta reyna að losna við tilfinninguna sem fyrst. Ótti hefur, eins og aðrar tilfinningar, áhrif á viðbrögð okkar, hegðun ... 
