Þá er lokið árlegri njósnaferð á skattstofuna fyrir skattablað Mannlífs. Njósnað var um aðila á borð við sýslumenn, lækna, presta og útgerðarmenn/-konur.

Mikið
var gaman að sitja á skattstofunni í morgun, starfsfólkið þar er
gjörsamlega frábært! Ég hef reyndar líka góða reynslu af fólkinu hjá
skattstofunni í Reykjavík, held að það skipti máli hvort maður kemur á
opinberar stofnanir kurteis í fasi ... eða í brjáluðu skapi og með
attitjúd því maður búist við slæmri afgreiðslu.

Ungir Sjálfstæðismenn, sem hata þessar njósnir,
ættu að vera ánægðir með hvað þetta er gert erfitt fyrir okkur
njósnarana, þetta er engin bók sem hægt er að fletta venjulega, heldur
götuð blöð í möppu og nöfnin á vinstri síðu snúa öfugt við nöfnin á
þeirra hægri, það þarf að snúa möppunni fram og til baka með
tilheyrandi bakverkjum og vöðvabólgu. Mjög leiðinlegt er t.d. að skoða
myndaalbúm sem þannig er raðað í.

Keppinautur minn frá hinu skattablaðinu
sat á móti mér við lítið sófaborð og skráði laumulega úr hinni
skattaskránni sem lá frammi. Við reyndum að láta hatrið ekki fara úr
böndunum, enda erfitt að bresta í slagsmál og vera með kjaft þar sem
við erum gamlir skólafélagar. Þótt við séum fædd sama ár er hann orðinn
fimmtugur og hálfu ári betur ... og maður á að vera góður við gamalt
fólk.