Allt er lok, lok og læs í Einarsbúð um helgar. Það venst ... og það lækkar líka
vöruverðið þar alveg helling. Við erfðaprins skruppum því í lágvöruverslun í
dag og ákváðum að kaupa eitthvað létt í kvöldmatinn.

Hinn íslenski
neytandi hefur breyst ákaflega mikið að undanförnu (takk, doktor Gunni) og það
þykir loks orðið hallærislegt að leika „greifa“ sem borgar allt á okurverði
möglunarlaust svo að fólk haldi ekki að það sé blankt! Ég hef breyst líka og hika
ekki við að leiðrétta mismun upp á eina krónu ... eða myndi gera ef ég lenti í
því.

Það voru girnilegar Frísettapítsur á tilboði í búðinni, eða ein
sæmilega stór á 298 krónur. Borða helst ekki pítsur en lét þetta eftir erfðaprinsinum og setti tvær í innkaupakörfuna. Minntist á það við hann að ég ætlaði að
vera vel vakandi við kassann og það var eins gott, stúlkan stimplaði inn 369 krónur!
Ég benti kurteislega á þetta, yfirmaður kom, gerði eitthvað þegjandi og hvarf
... og á strimlinum sá ég að ég hafði fengið aðra pítsuna ókeypis, borgaði 369 krónur fyrir hina. Fékk sem sagt skaðabætur og að auki ósköp sætt bros frá kassadömunni. Ég
snarhætti við að snarhætta að fara framar í þessa búð (þegar Einarsbúð er
lokuð) en ætla svo sannarlega að fylgjast vel með alls staðar. Ég stundaði þó þögul mótmæli
í búðinni og keypti ekkert sem var óverðmerkt, jafnvel þótt mig vantaði það. Ég
er orðin svo þreytt á því hvað farið er illa með almenning á Íslandi. Það er
okrað hryllilega á okkur víðast hvar, lánin okkar eru verðtryggð og siðleysi og
klíkuskapur viðgengst víða. Eins og mér þykir vænt um
landið mitt.

Einu sinni ákvað ég að flytja aldrei úr landi, sérstaklega út af pöddumálum en pöddur
verða reyndar sífellt fyrirferðarmeiri hérna, sbr. geitunga og býflugur sem námu
hér endanlega land um miðjan áttunda áratug síðustu aldar. Ég gæti því alveg
flutt úr landi skordýralega séð!

Vinkona mín býr í einbýlishúsi hér á
Skaganum. Gróinn garður er umhverfis húsið hennar en ekki mikið af blómum þar. Hún
er ekki sérlega pödduhrædd en er að sturlast yfir kóngulóm sem ofsækja hana í tugatali, hún bar hátt í 50 kóngulær
út úr húsinu í gær. Hún er með tuskuæði en samt ná kvikindin að vefa stóra
vefi í íbúðinni hennar, alla vega á meðan hún sefur. Þetta er ekki eðlilegt og
hún ætlar að flytja að heiman í viku og láta eitra allt húsið á meðan. Hún
hefur verið að vinna í garðinum og helluleggja. Hún þurfti að færa nokkrar
hellur daginn eftir og þvílíkt pödduríki sem var komið strax undir nýlagðar
hellurnar. Fiskiflugur eru líka í tonnatali í íbúðinni hennar og núna veit ég hvers
vegna þær hafa ekki sést í himnaríki þetta sumarið, þetta fljúgandi, gómsæta
sushi fyrir kettina mína er greinilega flutt til kattarlausu vinkonu minnar. (Fékk svo mikið sjokk þegar ég setti inn spider á google að ég ákvað að stela frekar mynd þar af kóngulóarmanninum).