Það er ekkert um „stóra strætómálið“ á vef Strætó bs og heldur ekki á vefnum www.akranes.is. Sá þó beinagrind af fundargerð þar sem kom fram að VSÓ ráðgjafar skiluðu af sér kostnaðarmati og -skiptingu á akstri núna 1. des. sl. Taka á málið fyrir 15. des. nk. og stefnt að því að samþykkja það. Hvers vegna þessi hraði? Hvers vegna þessi leynd yfir svona mikilvægu máli sem kemur illa við svo marga bæjarbúa? Svo á þetta að taka gildi um áramótin, eða eftir aðeins hálfan mánuð. Það eru bæjarritari (Jón Pálmi) og formaður bæjarráðs (?) sem eiga að ganga til samninga um málið, skv. samþykkt bæjarráðs á fundi 3. des. sl.
Ég frétti frá Borgnesingi í dag að sumir þar væri mjög svekktir yfir þessu, núverandi sérleyfishafi á Vesturlandi hefur víst verið frábær og nú kvíða margir þeim óþægindum sem hefjast um áramót þegar Teitur tekur við leyfinu. Nú er það ekki t.d. Hyrnan - BSÍ, hviss bang, heldur munu ferðirnar taka miklu lengri tíma, viðkoma á Akranesi, skipt um vagn í Mosó og jafnvel aftur í Ártúni og fyrir ekki meiri lækkun en þetta.
Það er allt í lagi að taka upp svæðaskiptingar í almenningssamgöngum en strætófargjöld í Reykjavík eru há og því afar ósanngjarnt að nota þau sem viðmið/grunn og margfalda þau til að fá verð fyrir okkur sem búum fjær. Ef grunngjaldið væri um helmingi minna, t.d. 150 krónur, horfði málið allt öðruvísi við. Yfirleitt er það efnaminna fólk sem tekur strætó, er það rétti hópurinn til að demba hækkunum á?
Strætóverkefnið á Skaganum, sem hefur staðið í þrjú ár nú um áramót, er afar vel heppnað, tókst framar öllum vonum og fjöldi farþega varð víst miklu meiri en búist hafði verið við. Það er hreinlega vanhugsað að eyðileggja þetta með fækkun stoppistöðva og 300% hækkun á fargjaldi, ekki 200% eins og stendur á www.skessuhorn.is. Ég spái því að ef af þessu verður, muni farþegum fækka svo mikið að fljótlega taki því ekki að
hafa níu ferðir á dag, eins og er núna, og smám saman lognist þetta út af í núverandi mynd. Það verði hálftómir vagnar á þriggja tíma fresti í mikilli einkabílaumferð. Slysum fjölgar, slit á Vesturlandsvegi eykst og það verður lítið fé eftir til að eyða í Einarsbúð, Nínu, Módel og fl.
Það verður ljótur minnisvarði um þessa annars ágætu bæjarstjórn ef þetta gengur eftir.
Mér skilst núna að stoppistöðin mín við Garðabraut detti ekki út, „BARA“ Skrúðgarðsstoppistöðin, sú sem hefur þjónað fólkinu á neðri Skaga og sú á Stillholtshorninu við umferðarljósin. Þetta þýðir langt labb fyrir marga, eflaust helming farþega, alveg upp í hálftíma í öllum veðrum og það er óásættanlegt. Það þarf að halda tímaáætlun, segir bæjarritari á www.skessuhorn.is. Það ætti að vera hægt að breyta tímaáætlunum þannig að þær henti farþegum!
Ég vildi að bæjarstjórnendur hér settu sig í spor okkar farþega og reyndu að skilja hvað þessar breytingar hafa mikla, úps, enn meiri skerðingu á lífsgæðum í för með sér en orðið hefur í kreppunni.
Ef þetta verður að veruleika, sem allt bendir til, mun ég íhuga alvarlega að flytja héðan þótt það sé alveg frábært að búa hér, mig munar mjög mikið um alla hækkun. Það munar auðvitað ekki um eina manneskju sem flytur héðan en ég yrði sannarlega ekki sú eina. Ég hefði aldrei flutt hingað 2006 nema bara vegna tilkomu strætó og nú líður mér eins og ég sé að lenda í gildru.
Einhvern veginn var þetta það síðasta sem mér datt í hug að myndi gerast. Húsnæðislánið mitt er á leið í hæstu hæðir, matarverð er klikkað og mun hækka enn meira en þó hægt að stjórna því hvað maður kaupir, pasta í stað kjúklinga og slíkt. Í sambandi við fargjaldahækkunina er ekkert hægt að gera ... heyrði reyndar konu segja í strætó í dag að hún yrði mjög líklega að hætta að vinna í bænum ef þetta verður að veruleika og fara á atvinnuleysisbætur, það kæmi svipað út fjárhagslega fyrir hana og hún gæti þá verið meira með börnunum sínum. Hún sagðist efast um að hún fengi yfirdráttarheimild til að kaupa 9 mánaða kort á rúmlega 60.000 krónur sem er hagstæðast. Síðan borga heimildina niður og um leið reyna að safna fyrir næsta korti. Held að þeir sem stjórna málum geri sér ekki alveg grein, frekar en Pétur Blöndal, fyrir því hvað láglaunafólk hefur lítið fé á milli handanna þótt það lifi spart. Það er dýrt að vera fátækur, eins og flestir vita, geta aldrei gert góð kaup á t.d. kjötútsölu, tekið slátur og slíkt af því að ekki er til peningur fyrir frystikistu. Ég lifði í sárustu fátækt í mörg ár og veit hvað ég er að tala um.
Ætla að mæta á fundinn í Skrúðgarðinum á morgun, laugardag kl. 15. Ég vona að sem flestir farþegar komi og að við fáum almennileg svör frá þeim bæjarfulltrúum sem mæta. Trúi ekki að þeir séu búnir að gleyma því að þeir voru kjörnir til að standa vörð um hag okkar.
Hér er hlekkur í Skessuhorn:
http://www.skessuhorn.is/Default.asp?sid_id=24845&tId=99&Tre_Rod=001|002|&fre_id=80662&meira=1
Viðbót: Hér er athyglisvert komment frá konu sem hún skrifaði við færslu hér neðar fyrr í kvöld:
Dísa B
Þegar ég flutt
hingað á Skagann, var mér sagt að Vesturgatan væri ein af lengstu íbúagötum á
landinu. En að ég þyrfti að gang rúmlega þá leið á morgnana til að komast í
strætó datt mér aldrei til hugar. Hvað tekur það eiginlega langan tíma að ganga
hana á enda? Mér verður nú bara hugsað til nætursvefnsins, hvað þarf ég að
stytta hann mikið til að komast í tæka tíð í strætó? Kannski ætti ég að bjóða
honum Jóni Pálma með mér í göngutúr á hverjum morgni svo hann gæti útskýrt
fyrir hvað máli það skipti mig, hvort stoppistövarnar séu 4 eða 6. Hann þarf
örugglega að ganga með mér marga morgna og taka á móti mér þegar ég kem úr
bænum seinni partinn, til að sannfæra mig um hvernig þetta tengist því „EFLA
GAGNKVÆMA ÞJÓNUSTU“. Nei takk, ég mun hætt að taka strætó um áramótin.
Peningarnir sem sparast að taka strætó eru ekki þess virð. Ég borða frekar
pasta nokkra daga í viku. Erum við Íslendingar ekki frábærir, við státum af því
að vera með frábært land, hreint og fagurt. Hve lengi verður það þegar ríkis-
og sveitastjórnir hafa eigan skilning á ágæti almenningssamgangna. Hve miki
eykst útblástur bifreiða og hve mikið eyskt slysahættan þegar flestir þeir sem
nota sér þessa þjónustu fara að keyra til Reykjavíkur. JÁ ÉG ER LÍKA BRJÁLUÐ!!!





Saga íslenskra lífeyrissjóða einkennist af sukki andlitslausra manna sem hafa farið með fjármunina nánast eins og sína eigin. Í áranna rás hafa fjölmargir stjórnarmanna notið boðsferða frá hagsmunaöflum með tilheyrandi ... 
