Benni samstarfsmaður kallaði úr bási Séð
og heyrt í gær: „Gurrí,
hélst þú einu sinni Biafra-skemmtun? Áttir þú heima á Arnarholti 3?“ Ég stökk á
fætur áður en honum tókst að ljóstra upp um fleiri ættarleyndarmál og í
tölvunni hans blasti við gömul opna úr Morgunblaðinu. Það rifjaðist upp fyrir
mér að við, nokkrar stelpur á ellefta árinu, fengum skátahúsið lánað og héldum
skemmtun. Það kostaði inn, popp var selt í hléinu og ágóðinn rann til svöngu
barnanna í Bíafra sem voru á þessum tíma óspart notuð til að pína viðbjóðslegum
mat ofan í íslensk börnin.

Hræringur kemur fyrst upp í hugann, ósykrað skyr, gamall hafragrautur og
dramatísk móðir sem benti okkur ælandi og skælandi börnum sínum á að svöngu
börnin í Bíafra myndu ekki fúlsa við svona góðmeti. Ekki dugði að bjóðast til
að gefa þeim hræringinn sinn, slíkt þótti refsiverð ósvífni.

Myndin sem fylgdi greininni í Mogganum var
af algjörlega ókunnugum stelpum. Bömmer sem ég var búin að gleyma. Minnir þó að
leiðrétting hafi birst einhverju síðar.   

Mbl. 25. febrúar 1969, bls. 7:

„Sjö litlar stúlkur á Akranesi sem allar
eru 10 ára og skátar, efndu til skemmtisamkomu í Skátahúsinu á Akranesi,
laugardaginn 15. febrúar s.l. í því skyni að gleðja hugruðu börnin í Biafra.
Skemmtiatriði önnuðust þær sjálfar, sem voru: 1) Setta gamla (leikþáttur), 2)
Tízkusýning, 3) Töfrabragð, 4) Einsöngur með gítarundirleik, 5) Samsöngur.

Stúlkurnar eru (í þeirri röð, sem þær
skrifuðu nöfnin sín á blað):

Guðríður Haraldsdóttir, Arnarholti 3,
Kristín B. Þorbjörnsdóttir, Suðurgötu 111, Margrét R. Pétursdóttir, Kirkjubraut
22, Jónína Dröfn Pálsdóttir, Vallholti 13, Sigríður Guðmundsdóttir, Suðurgötu
99, Drífa Heiðarsdóttir, Sunnubraut 9, Margrét Þ. Jónsdóttir, Vogabraut 3.

Þegar að lokinni skemmtisamkomunni, komu
þær í hóp glaðar í bragði með það, sem inn kom kr. 2500,00 – tvö þúsund og fimm
hundruð krónur – og báðu mig að koma því áleiðis í réttar hendur. – Sendi ég
hér með þessa upphæð, kr. 2500, til stjórnar Akranesdeildar Rauða krossins.
Framtak litlu stúlknanna sjö má vera mörgum til fyrirmyndar.

Akranesi, 16.2 1969

Jón M Guðjónsson

Sóknarprestur

Með þakklæti móttekið, Ingólfur Jónsson
(gjaldkeri Rauða krossins á Akranesi)

Svona var ég nú gjörsamlega yndislegur
krakki ... Ég sýndi töfrabragðið, fékk lánuð þrjú græn plastmjólkurglös hjá
mömmu, rispaði yfirborð eins þeirra örlítið sem hlutur var undir, lét einhvern
rugla öllu og sýndi stórhrifnum áhorfendum (mömmu, ömmu og skyldmennum hinna
stelpnanna líka) hvað ég var klár að finna alltaf hlutinn. Ég söng lög úr Sound
of Music og spilaði undir á gítar, kunni tvö grip. Man ekkert eftir leikritinu
um Settu gömlu en held að samsöngurinn hafi verið Ging gang gúllí og Þýtur í
laufi bálið brennur ... Held að 2.500 kall hafi verið nokkuð góð upphæð í þá
daga. Ís í brauðformi kostaði 10 krónur og með dýfu 12 krónur. Svona var nú
lífið fyrir bráðum 40 árum, börnin mín, og ekki var veðrið minna spennandi.