Mikið var skemmtilegt að fara í Skrúðgarðinn í dag. Við vorum líklega um átta talsins
sem lásum upp sögur eftir Ármann Reynisson, tvær hvert, og eftir þetta er ég
sannarlega komin í aðdáendaklúbbinn hans. Ég las upp sögurnar Súkkulaðimús og Brúðurin sem kom of seint. Í hléinu var boðið upp á klikkaðislega
flott tertuhlaðborð sem Jóna, saumaklúbbssystir Míu systur, dró fram úr
myndarlegri erminni. Ég smakkaði nokkra rétti og þeir voru hver öðrum betri. Það
voru meira að segja rjómapönnsur. Ætlaði að heilsa upp á Ástu, sem var þarna
með menningarlegum vinkonum sínum, en hún flúði víst út áður en ég byrjaði ...
tautaði eitthvað um að passa barnabarn. Sjúr.
Mikið hefði ég viljað vita af Jónu þegar ég leitaði að myndarlegu fólki til
að baka eitthvað fyrir kökublað Vikunnar sem kemur út seinna í þessum mánuði. Kúffullt
af æðislegum uppskriftum. Eini gallinn við að vinna hjá Vikunni er sá að ritstjórinn
heimtar að við starfsfólkið bökum og látum mynda það plús okkur og er þetta
mikil áþján fyrir manneskju jafnlítið athyglissjúka og ég er. Fyrir stuttu
smakkaði ég þó bestu köku ever á Skrúðgarðinum og nauðaði í Maríu þar til hún
gaf mér uppskriftina ... sú uppskrift verður í kökublaðinu.
Vona að kvöldið ykkur verði frábært ... minni svo á að það tekur nokkurn tíma fyrir athugasemdir að birtast, nokkrar mínútur held ég. Alltaf gaman þegar einhver skilur eftir komment. :)



















Tvær af mikilvægustu frumreglum vestrænna lýðræðisríkja eru frjáls skoðanaskipti og lýðræðislegar kosningar. Það vill svo til að fylgismenn og meðlimir ríkisstjórnarflokkanna hafa helst gagnrýnt Ólaf Ragnar Grímsson fyrir þetta tvennt; ... 
