Í hádeginu ákvað ég að standa
með þjóð minni og borða saltkjöt og baunir í matsalnum. Getur það verið
þjóðlegra? Ég var búin að fussa og sveia yfir þessum matseðli dagsins
(pasta sem “grænmetis”réttur). Þegar samstarfsfólk mitt, hið sama
kannski og úðaði í sig reyktu ýsunni um daginn, kom úr matsalnum með
gleðiglampa í augum og strjúkandi vömbina ákvað ég að hætta þessu
mótmælasvelti og sá ekki eftir því.

Lenti í spjalli að vanda
eftir matinn og heyrðist á mönnum að þjóðfélagið myndi skjótt snúast
við. Nú létu menn sér ekki nægja að þiggja smávinninga í peningakössum
Háspennu, heldur tækju þeir bara kassann. Nokkrir ungir menn gerðu sér
víst lítið fyrir í gær og reyndu að ræna einn spilakassavinningshafa
þegar hann kom út af sódómugómorrustaðnum þar sem hann hafði grætt
eitthvað smá. Skelltu poka yfir hausinn á honum og bjuggu sig undir að
ræna hann. Vinningshafinn reif pokann af hausnum og kýldi gaurana, enda
hraustur Ísfirðingur.

Svo voru einhverjir sem pældu
í því hvort sáttmálar fyrri alda væru ekki enn í gildi og við gætum þá
t.d. gert kröfu í olíulindir Norðmanna ... Lengi lifi konungurinn!

Við heimkomu setti ég sem
snöggvast á Sky News. Aðalfréttin var ömurlegt attitjút Íslendinga,
öllu heldur ráðamanna. Ég er mjög hrifin af Bretum og skil alveg að
þeir séu grútspældir út í suma auðmennina okkar og viðbrögð ráðamanna
okkar. Er ekki þannig í heiminum núna að hver hugsar um sig, líka
Evrópusambandsþjóðirnar? Spennandi að vita hvernig þetta fer.
Ábyggilega kalt stríð eitthvað áfram.

Ég ætlaði eldsnemma í rúmið
en nýtt og spennandi verkefni bættist óvænt við ... og hef setið við
tölvuna og unnið í allt kvöld, horft m.a. á Prison Break með öðru, en
nú er það bað og síðan bólið. Eins og ég er með girnilegar bækur til að
lesa verð ég að geyma þær til helgarinnar.