Í hádeginu ákvað ég að standa með þjóð minni og borða saltkjöt og
baunir í matsalnum. Getur það verið þjóðlegra? Ég var búin að fussa og sveia
yfir þessum matseðli dagsins (pasta sem “grænmetis”réttur). Þegar samstarfsfólk
mitt, hið sama kannski og úðaði í sig reyktu ýsunni um daginn, kom úr matsalnum
með gleðiglampa í augum og strjúkandi vömbina ákvað ég að hætta þessu mótmælasvelti
og sá ekki eftir því.

Lenti í spjalli að vanda eftir matinn og heyrðist á mönnum að þjóðfélagið
myndi skjótt snúast við. Nú létu menn sér ekki nægja að þiggja smávinninga í
peningakössum Háspennu, heldur tækju þeir bara kassann. Nokkrir ungir menn
gerðu sér víst lítið fyrir í gær og reyndu að ræna einn spilakassavinningshafa
þegar hann kom út af sódómugómorrustaðnum þar sem hann hafði grætt eitthvað smá.
Skelltu poka yfir hausinn á honum og bjuggu sig undir að ræna hann.
Vinningshafinn reif pokann af hausnum og kýldi gaurana, enda hraustur Ísfirðingur.

Svo voru einhverjir sem pældu í því hvort sáttmálar fyrri alda væru
ekki enn í gildi og við gætum þá t.d. gert kröfu í olíulindir Norðmanna ...
Lengi lifi konungurinn!

Við heimkomu setti ég sem snöggvast á Sky News. Aðalfréttin var ömurlegt
attitjút Íslendinga, öllu heldur ráðamanna. Ég er mjög hrifin af Bretum og skil
alveg að þeir séu grútspældir út í suma auðmennina okkar og viðbrögð ráðamanna
okkar. Er ekki þannig í heiminum núna að hver hugsar um sig, líka Evrópusambandsþjóðirnar?
Spennandi að vita hvernig þetta fer. Ábyggilega kalt stríð eitthvað áfram.

Ég ætlaði eldsnemma í rúmið en nýtt og spennandi verkefni bættist óvænt
við ... og hef setið við tölvuna og unnið í allt kvöld, horft m.a. á Prison
Break með öðru, en nú er það bað og síðan bólið. Eins og ég er með girnilegar
bækur til að lesa verð ég að geyma þær til helgarinnar.