ÁskriftFréttaskot | Auglýsingar | Fyrir farsíma Reykjavík: 0.9° 0m/s Calm
Gurrí

Gurrí

Gurrí er aðstoðarritstjóri Vikunnar og annáluð fyrir smekk sinn fyrir ljúffengu eðalkaffi. Hún hefur komið víða við í fjölmiðlum á löngum ferli og lætur sér fátt óviðkomandi. Gurrí er í hópi vinsælustu bloggara landsins.

Skítakuldi, kenning Kalla sænska og Alkasamfélag Orra

11:23 › 27. október 2008

Það var ekki kalt á stoppistöðinni í morgun, það var SKÍTKALT. Við tölum um grenjandi rigningu, fljúgandi hálku ... og skítakulda. Tvennt af þessu var í gangi í morgun en ... ekki svo margir dagar eru í það fyrstnefnda eða blessaða rigninguna.  Mikið hlakka ég til að geta farið í regnstuttbuxunum mínum í vinnuna aftur. Skúli kom okkur á hárréttum tíma í Háholt, leið 15 var akkúrat að renna inn á stoppistöðina og við hlupum eins og við ættum lífið að leysa úr leið 27 yfir götuna til hans Haraldar. Ef móðirin með barnið hefði verið nær mér hefði ég staðið upp fyrir henni, ég óttaðist mest af öllu að einhver myndi stela sætinu ef ég stæði upp og næði í hana. Það hefði nefnilega verið gaman að standa í strætó og þykjast detta á sæta menn í "hreppstjórabeygjum" Haraldar bílstjóra ... eða hringtorgunum.

Kalli, hinn sænski samstarfsmaður minn, er voða hrifinn af hrifningu minni á Stieg Larsson (Karlar sem hata konur). Hann vill meina að höfundur bókanna þriggja sé í raun að skrifa um fullorðin Kalla Blómkvist og Línu Langsokk ... (Mikael Blomkvist og Lisbeth Salander). Kalli sagðist geta lánað mér hinar tvær bækurnar ... á sænsku. Er séns að einhver hér í bloggheimum geti kennt mér sænsku á mettíma?


Annars las ég Alkasamfélag Orra Harðarsonar í gær og fannst hún skrambi góð. Orri lítur á AA-samtökin sem sértrúarsöfnuð og er ekki hrifinn. Ég fór reyndar á frábært S.Á.Á. fjölskyldunámskeið 1987 en eftir það prófaði ég nokkra Al Anon-fundi (aðstandendadæmi AA) en fann mig aldrei þar, einhverra hluta vegna. Kannski út af trúardæminu. Samkvæmt bókinni er ég á hnefanum og næ aldrei bata ... því er nefnilega líka haldið fram að aðstandendur VERÐI að sækja fundi til að hrapa ekki ofan í gryfjur meðvirkni og vanlíðanar ... og fell þá kannski næst þegar ég sé gamla, blinda konu reyna að komast yfir götu og býð fram aðstoð. Þannig myndi meðvirkni mín tefja konuna frá því að læra að bjarga sér ... sumir rugla algjörlega saman hjálpsemi og meðvirkni. Annars hafa AA-samtökin hjálpað mörgum, þekki nokkra afar ánægða þar sem hafa náð góðum árangri, EN það sama hentar bara ekki öllum, við erum svo ólík og ein leið getur því aldrei verið sú eina rétta.



ATHUGIÐ Ritstjórn DV áskilur sér rétt til að eyða ærumeiðandi ummælum.

DV

Upplýsingar

Auglýsingar

Áskrift

© 2012 DV ehf. - Allur réttur áskilinn. Notkun á efni blaðsins er óheimil án samþykkis.

Gleymt lykilorð?