Einn besti bílstjóri sem ég þekki hringdi í mig kl. 6.15 í morgun. „Ég er að hugsa um að leggja í hann í hálkunni og rokinu,“ sagði hann (Ásta) „láttu þér samt ekkert bregða þótt ég snúi við ef mér líst ekki á blikuna!“ Ég féllst á þessa afarkosti og bjó til óvenjuljúffenga latte-drykki sem ég lagði alla alúð í til að efla hetjulund Ástu. Það virkaði. Sjöfréttir hófust þegar við vorum á móts við KFC í Mosó en í venjulegri færð erum við komnar næstum alla leið til Reykjavíkur á þeim tíma. Við skemmtum okkur konunglega yfir Heimi og Kollu á Bylgjunni en réttlætiskennd Heimis er mikil og hávær þessa dagana. Honum ofbýður t.d. að fólki í vanskilum sé ekki hjálpað af bönkunum, heldur fá þeir einir hjálp sem standa í skilum ... óháð því hvort "vanskilafólkið" hafi jafnvel verið atvinnulaust, glímt við veikindi eða annað. Voðalega er ég sammála honum. Áfram Heimir! Hann ætlar að halda áfram á milljón að vera reiður!

Það var skafrenningur á Kjalarnesi en við fundum lítið fyrir hálku, enda á nýjum vetrardekkjum. Þegar við keyrðum að Hálsaskógi var reyndar komin stórhríð, ég taldi alveg milljón snjókorn á sekúndu,  skaflar byrjaðir að myndast og læti. Frekar óvænt, er það ekki? Mig minnti að veðurfræðingurinn minn hefði sagt í gær að vonda veðrið kæmi ekki fyrr en seinnipartinn á morgun. Hmmmm.

MILLJÓNASTA flettingin á Moggablogginu mínu verður í dag nema það skelli á bilun og vonandi láta allir mig vita sem komast nálægt því að ná þeirri tölu. Sá sem kemst næst henni fær verðlaun! Jafnvel skútuferð um heiminn, Rolex-úr, Louis Vuitton-ferðatöskusett eða annað sem þolinmóðir lesendur bloggsins eiga skilið. 

Nú eru MILLJÓN spólandi bílar í Lynghálsinum, allt stíflað, enginn kemst upp brekkuna nema fuglinn fljúgandi! Alla vega fimm bílar stífla þessa stundina, eða upp úr hálfníu!

Óska ykkur yndislegs dags í þessu hvíta þarna, og þá er ég auðvitað að tala um snjóinn.