ÁskriftFréttaskot | Auglýsingar | Fyrir farsíma Reykjavík: 0.9° 0m/s Calm
Gurrí

Gurrí

Gurrí er aðstoðarritstjóri Vikunnar og annáluð fyrir smekk sinn fyrir ljúffengu eðalkaffi. Hún hefur komið víða við í fjölmiðlum á löngum ferli og lætur sér fátt óviðkomandi. Gurrí er í hópi vinsælustu bloggara landsins.

Fræðingar og fegurðardísir í strætó

10:42 › 15. október 2008

Skúli kom okkur af miklu öryggi í Mosó þar sem Haraldur brosmildi tók við okkur og ók af engu minna öryggi til Reykjavíkur. Og það í hálku. Ég hafði skemmtilegan sessunaut í strætó, lögfræðinginn hressa sem ég hef bloggað um áður, og ræddum við um bækur og fleira skemmtilegt alla leið frá Skaganum. Hann er að lesa Bíbí núna og ég var að enda við hina bráðskemmtilegu Doktor Proktor og prumpuduftið. Fyrir aftan okkur sat virðulegi guðfræðineminn Jóhanna sem var í öngum sínum af því að hún gleymdi gemsanum heima. Ég lánaði henni minn í smástund, enda á maður víst að vera góður við guðfræðinga til að lenda ekki í helvíti. Líka lögfræðinga ef maður myndi nú fyrir mistök lenda í helvíti .... múahahaha. Við lögfræðingurinn skiptumst á afmælisdögum, hann er fæddur í júní en samt ágætur og árið eigum við reyndar sameiginlegt og ekki með  ómerkilegra fólki en Madonnu, Viggo Mortensen og Guðmundi í Byrginu. Hann á einn kött, ég á tvo en ég held að hann eigi fleiri börn en ég.

Ætlaði svo að vera ógurlega fyndin þegar ég fór upp í leið 18 í Ártúni með tvöfaldan skiptimiða sem ég fékk óvart í Skagastrætó og sagði einlæglega við bílstjórann þegar ég afhenti honum allt of langan miðann: „Ég borga auðvitað tvöfalt af því að ég er svo feit!“ Bílstjórinn horfði blíðlega á mig og sagði: „Kaj pravite, krava?“


Ógreiddi maðurinn var í leið 18, þessi seinni ógreiddi sko, og mig grunar að hann sé, eins og allt skrýtna fólkið í vagninum, í Kvikmyndaskólanum með Davíð frænda. Þýðandinn lenti á "kvennafari" eða einhver, sæmilega sæt skvísa, hlammaði sér hjá honum og hann fékk ekki við neitt ráðið. Man hvernig kvíðinn nagaði mann í strætó í eldgamla daga yfir því að einhver ljótur settist hjá manni. Svo hefur örugglega ljóta fólkið á Íslandi dáið út á undanförnum árum eða gleraugun mín dofnað því að þetta hræðir mig ekki lengur. Set samt alltaf upp undarlegan svip, svona eins og ég sé til alls vís, jafnvel hættuleg, þegar einhver asnalegur gerir sig líklegan til að setjast hjá mér. Það virkar ekki oft, því miður. Aðeins þrír Indverjar voru í vagninum að þessu sinni.


Jæja, farin að vinna. Óska ykkur yndislegs dags.



ATHUGIÐ Ritstjórn DV áskilur sér rétt til að eyða ærumeiðandi ummælum.

DV

Upplýsingar

Auglýsingar

Áskrift

© 2012 DV ehf. - Allur réttur áskilinn. Notkun á efni blaðsins er óheimil án samþykkis.

Gleymt lykilorð?