-
Verkfæri í höndum örlaganna ... djúsí þáttur
8. mars 2010
Ég ætla að taka upp nýjan þátt hér á blogginu ... Gurrí og fræga fólkið.
Ekki galið að deila reynslu sinni með tryggum lesendum og öðrum aðdáendum. :)
Ég geri þetta að sjálfsögðu ekki til að monta mig, slíkt hefur lífið barið niður í mér ... heldur til að segja djúsí sögur af fræga fólkinu á auðmjúku bloggi mínu. :)
Af því að þetta er fyrsti þátturinn þá afhjúpa ég hér kynni mín af frægum leikara - algjöru sellebrittí sem hefur leikið í Hollywood stórmyndum og allt!
Vona að lesendur hafi gaman af þessari nýjung þótt hún verði að mestu kynlífslaus.
Gurrí og fræga fólkið
Nýlega fór ég í gegnum myndir til að setja á Facebook og fann eina gamla þar sem ég var á spjalli við einhvern franskan leikara. Á þessum tíma vann ég hjá DV (82-89) sem skrifstofumær og var komin með blaðamanninn í magann þótt liðu rúm tíu ár þar til sá draumur yrði að veruleika. Einhverra hluta vegna var ég samt send fyrir hönd DV á staðinn. Myndin hér að ofan birtist í blaðinu og myndatextinn var eitthvað á þessa leið: „Guðríður Haraldsdóttir, bara skrifstofustúlka hjá DV, spjallar við ....“ og svo kom eflaust nafn leikarans. Mitt verk var síðan að segja alvörublaðamanni frá uppákomunni og viðkomandi setti það í læsilegt form. Ég man að þetta var uppákoma í franska sendiráðinu og mér fannst þetta vera rosalega spennandi.
Ég vissi að leikarinn væri þekktur í heimalandinu, svona álíka og Egill Ólafsson hér á landi ... annað vissi ég ekki um hann.
Eftir að ég skellti myndinni inn á Facebook komu viðbrögð ... Gummi Ben hélt því fram að hann hefði leikið í The Patriot með Mel Gibson ... og Magga vinkona kom með nafnið, sagði að hann héti Tchéky Karyo (sem sagði mér reyndar ekki neitt). Hann er fæddur 4. október 1954 og lék í fyrstu bíómynd sinni snemma á níunda áratugnum (1982) skv. Wikipediu og svo bara hverri á fætur annarri. Hann VAR kvæntur Isabelle Pasco, skv. sömu heimildum. Hefur líklegast aldrei getað gleymt fegurðardísinni á Íslandi og slíkt fer illa með hjónabönd, hugsa ég.http://images.allmoviephoto.com/2000_The_Patriot/tcheky_karyo_mel_gibson_the_patriot_001.jpg
(Það gengur eitthvað illa að setja inn nýlega mynd af gaurnum. Áhugasamir verða líklega að gúggla).
Magga vinkona dýrkar Mel Gibson og hefur gert til margra, margra ára og hefur nú komist nær því að tengjast honum en nokkru sinni fyrr ...
Sko ... ég kynntist Möggu árið 1989, ég spjallaði við Tcheky í kokteilboði í kringum 1987 og einhverjum árum síðar (2000) lék hann í bíómynd með Mel Gibson. Ég er með gæsahúð og veit að þetta er engin tilviljun. Við Tchéky vorum aðeins verkfæri í höndum örlagannna við að tengja saman Möggu og Mel Gibson.
Ég mun a.m.k. ekki gleyma því að horfa á afar athyglisverða heimildamynd á RÚV mán. 15. mars en hún hlýtur að skýra svona hluti út fyrir manni ...
Connected: The Power of Six Degrees
Í þessari heimildarmynd er sagt frá afar forvitnilegu fyrirbæri, sakleysislegri dægradvöl háskólanema sem varð með tímanum kveikjan að stórmerkilegum vísindum.
Samkvæmisleikurinn „Kevin Bacon og skrefin sex“ gengur út á það að alla leikara á plánetunni megi tengja Hollywood-stjörnunni í aðeins sex tengslaþrepum.Skrifa athugasemd
-
Tregi og söknuður - eða þannig
6. mars 2010
Undanfarin kvöld hef ég setið við tölvuna og lesið gamla Moggabloggið mitt, gurrihar.blog.is. Ég var reyndar að leita að uppskrift og fleira sem mér tókst einhverra hluta ekki að gúggla, enda minnið gloppótt ... kona á mínum aldri sko ... Þannig að ég fór bara afturábak þangað til ég fann þetta - en gleymdi mér alveg við lestur á „dagbókinni“ og viðbrögðunum. Það var þrælfyndið að lesa kommentin og ég kem út eins og fífl þegar ég svara fólki sem kommentaði en er búið að eyða "sér" af Moggablogginu - svarið stendur því eitt og sér, mér til eilífrar háðungar. Hehehe ... Mogginn skrökvar því að ég hafi læst blogginu mínu, ég sá það skrifað þegar ég ætlaði að kíkja á myndirnar mínar þar, m.a. úr afmælum og öðru skemmtilegu. Ég borgaði fyrir hluta af þessu myndaplássi og mun gera athugasemd við þetta.
Ég fylltist heilmiklum trega og söknuði eftir þessum tíma (2006 eða -7 til 2008) og því frábæra fólki sem „kíkti í heimsókn“ til mín á hverjum degi. Gallarnir við bloggið þarna voru vissulega þeir að maður varði allt of miklum tíma í það, ég bloggaði kannski örstutt við komu í vinnuna (k. 7.30), síðan við heimkomu og jafnvel aftur um kvöldið. Ég sakna t.d. grínarans Hrólfs alveg hryllilega, muna ekki allir eftir Hrólfi sem gerði allt vitlaust í bloggheimum?
Hvílíkar breytingar hafa orðið á öllu ... og mér líka (þroski?). Sumir bloggvinanna eru nú orðnir blogg-óvinir mínir (ókei, ein kona) og maður sem ég hélt alveg vatni yfir hér áður fyrr er nánast kominn á stall hjá mér núna. Þetta tvennt tengist meira að segja. Er afar lukkuleg með skiptin. Margir gömlu bloggvinanna eru á Eyjunni, DV eða láta bara ljós sitt skína á Facebook í fáum, gáfulegum og hnitmiðuðum setningum eins og: „Ég ætla að segja JÁ.“ „Við verðum að nýta kosningaréttinn.“ „Ætla á Þorrablót í kvöld.“ „Bíð spenntur eftir eldgosi.“ „Rosalega finnst mér þessi Gurrí sæt.“ Og svo framvegis.
Öppdeit:
- Tommi bílstjóri keyrir nú fyrir BYKO og samskiptin við systur hans, Möggu "mágkonu", fara nú helst fram á Facebook.
- Heimir og Kiddi keyra enn strætó, þessar elskur.
- Sigþóra vinnur ekki lengur í Reykjavík og er því ekki lengur samferða upp Súkkulaðibrekkuna á morgnana.
- Búið er að breyta leið 18 enn einu sinni og nú nýtist sá vagn aðeins íbúum Grafarvogs og Grafarholts. Farþegi kvartaði yfir því að þurfa að keyra í gegnum fokkings iðnaðarhverfi (Hálsaskóg) til að komast í vinnu og úr - og það nánast eyðilagði líf mitt og tveggja samstarfsmanna, jafnvel fleiri.
- Ásta vinnur heldur ekki lengur í Reykjavík þannig að kaggaferðirnar eru úr sögunni.
- Erfðaprinsinn kallast nú sonurinn þar sem hann erfir ekkert ef ég dey. Takk kærlega, kreppa og verðbætur.
- Ég er hætt að búa til bíómyndir um ævintýrin við Langasandinn, biðla mína og annað bull. Sakn.
- Ég er enn mjög ánægður strætófarþegi þótt hækkun á fargjöldum hafi aukið á eymd mína í kreppunni.
- Tommi og Kubbur eru enn sömu fjörkálfarnir þótt þeir hafi elst um nokkur ár.
- Ég líka.
- Jónas öskubuski, annar „sonurinn“, hefur verið aðgerðalaus í nokkra mánuði, hinn sonurinn var svo duglegur við að ryksuga (samkeppnin um hylli mína) og nú neitar Jónas (ryksuguróbót) að vinna.
- Það er alltaf jafngaman í vinnunni minni og nákvæmlega um þessar mundir á ég tíu ára starfsafmæli hjá Vikunni. Árin fljúga.
- Svalirnar mínar (ljótu) skyggja enn á útsýnið en myndin hér að ofan sýnir himnaríki - fyrir svalir.
Facebook getur verið skemmtileg bók og er ekki sami tímaþjófurinn og hitt, en þar eru rúmlega 1.100 allra nánustu vinir mínir saman í einni klessu. Eftir að ég gat blokkerað blóma- og brosandi engla- og kettlingasendingarnar sem þöktu síðuna mína stundum lagaðist fésumhverfið heilmikið.
Það var gaman að rifja eftirfarandi upp af Moggablogginu, ég var búin að steingleyma þessari sögu af pabba heitnum:
Sviðið: Bíll, þrjú systkini og móðir þeirra á leið úr stúdentsveislu bróðurdótturinnar/ömmubarnsins:„Á heimleiðinni sagði ég Gumma að ég hefði
bloggað aðeins um pabba og húmorinn hans. Fékk þá sögu sem ég hafði
ekki heyrt áður. Gummi var einu sinni með mikið hár og afar
skeggprúður, hafði eflaust verið að leika í einhverri víkingamynd eftir
Hrafn ...Pabbi (hlýlega og með aðdáun): „Mikið held ég að þú værir góður í að leika Jesú í bíómynd!“
Hér er svo önnur bloggfærsla af Moggablogginu ... þegar ég ætlaði að vera voða fyndin og stæla undarlegan mann sem bloggaði í þessum stíl og vakti, ásamt þáverandi kærustu sinni, mikla athygli í bloggheimum ... EN ég fékk krúttleg samúðarsvör frá bloggvinum mínum sem tóku mig alvarlega og vöruðu mig m.a. við hnetum. Það var hræðilegt en ég átti það svo sem skilið.
Gummi: (klökkur) „Ohhh, takk, pabbi minn.“
Pabbi: „Ég hefði svo einstaklega gaman af því að sjá þig krossfestan!“
Við Hilda skellihlógum en ekki mamma, enda bara 40 ár liðin síðan þau pabbi skildu.“Jibbí jei
Þegar ég vagnaði fékk ég mér fjórar ristaðar brauðsneiðar með hnetusmjöri. Úf, ég gleymi altaf að ég er með oðnæmi fyrir hnetum
og lækniranir á heilsugæsluni voru rosalega pirraðir útí mig í dag
aþí ég kom líka
í gær útaf þessu og miðvikudag og mánudag. Enn ég gleymi líka altaf að henda krukkuni með hnetusmjörinu. Svaka rugluð hahahaha 
Svo þurti ég ekki að klæða mig aþí ég svaf í fötunum, það er tær snild
og geri það eiginlega altaf. Mikið hefur sumarfrýið verið gott. Ég hef
hort á OC útí eitt og fleiri æðislega þætti sem ég hef aldrei séð áður.
Hafiði æðislegann dag, elskurnar mínar og ekki brjóta heilan það tekur því ekki. Hhahahahahaha!
Skrifa athugasemd
-
Trylltur læknir og nunnur í felum
16. febrúar 2010
„Þú tekur svo bara úr þér saumana sjálf eftir viku,“ kallaði læknirinn vingjarnlega en ákveðið á eftir mér í morgun þegar ég staulaðist út frá honum. Mér finnst áberandi hversu vel sjúklingum er treyst til að gera ýmislegt eftir að bankahrunið varð, eins og að þurfa að sprauta sjálfa sig með blóðþynningarlyfi í magann daginn fyrir aðgerð. A.m.k. tíðkast það grimmdarlega á Kvennadeild LHS.
Saumaúrtaka er að vísu ekkert miðað við það, bara klippa, draga og kveinka sér kannski pínulítið. Ég brosti bara og samþykkti, enda íslensk valkyrja. (ATH. Fyrirsögn færslunnar tengist áðurnefndum lækni ekkert, heldur öðru hér aðeins neðar)
Það kemur svo bara í ljós eftir næsta þriðjudag hvort ég verði lögsótt fyrir að fara inn á lögverndað starfsvið annarra. Ég slapp fyrir nokkrum árum með sprautunina (þar sem ég neitaði að gera þetta sjálf sökum sprautuhræðslu og prinsipps) en verð kannski ekki jafnheppin núna. Síðast þegar ég vissi máttu ekki einu sinni sjúkraliðar sprauta fólk og þeir hafa aldeilis meiri menntun til þess en sauðsvartur almúginn. Best að lesa til öryggis Do it yourself - í læknisfræði áður en sparnaðaráformin ganga enn lengra. (Ho ho ho)http://www.amazon.com/yourself-brain-surgery-other-skills/dp/0891042644
Það hefur reyndar alltaf blundað í mér að það gæti verið gaman að vinna á sjúkrahúsi. Það má segja að ég hafi alist upp á Sjúkrahúsi Akraness. Mamma var yfirhjúkka þar í æsku minni og ég var nánast daglegur gestur á spítalanum, spjallaði við sjúklinga, heimsótti Guðbjörgu matráðskonu í eldhúsið og reyndi líka ákaft að kíkja inn á skurðstofuna þegar uppskurðir voru í gangi. Ég hef saknað spítalaandrúmsloftsins og stundum séð eftir því að hafa ekki lagt eitthvað fyrir mig (annað en að veikjast auðvitað) sem kæmi mér um borð í heilbrigðisskipið. Finnst spítalar æðislegir og lít á starfsfólkið sem guði, ekki bara læknana. Samt hef ég bara legið tvisvar á sjúkrahúsi sem ég man eftir, annað skiptið var það bara vesæl hálskirtlataka. Ég var of ung þegar ég lærbrotnaði (13 mánaða) til að muna eftir því þótt nunnurnar í Stykkishólmi hefðu gert sitt af hverju til að gera það eftirminnilegt. Þær létu mig víst liggja heila nótt grátandi á stofu með heyrnarlausri konu (sem vaknaði samt en þorði ekki að hringja bjöllunni) af því að þær vildu ekki vekja lækninn, hvað þá hugga mig. Strekkurinn sem hélt fætinum uppi hafði losnað og fóturinn dottið niður. Mamma hafði hæversklega bent á þetta í kvöldheimsóknartímanum en fengið bágt fyrir afskiptasemina. Læknirinn trylltist yfir þessu næsta morgun en gat engan skammað þar sem nunnurnar hlupu í felur. Hef ekki tekið nunnur í sátt eftir þetta, frekar en rúsínur sem ég á líka steingleymda en áminnta minningu um.
Í gærkvöldi kíkti ég á bloggsíðu sem vísaði á fáránlegan vef ofsatrúaðra Kana og þar var verið að rakka niður elsku Latabæ á mjög svo viðbjóðslegan hátt. Mér ofbauð algjörlega.Trúði auðvitað hverju orði en létti óstjórnlega þegar ég sá í dag að þetta væri grínvefur, það hefði verið hræðilegt ef ég hefði bloggað um þetta dæmi - sem var samt trúlegt ... a.m.k. trúarlegt (ho ho ho):Us? Perverts?!!!
How can you say
that when you all voted for a lesbian, Jóhanna Sigurðardóttir, to be your Queen?
Oh, yes, we can believe in a
country that says it does not produce pedophile TV shows and then elects a
rug-muncher!
As for your being a Christian,
that is unbelievable – it is well known that Lutherans only appoint homosexuals
for their priests.
Disgusting! No wonder God made
you live on a little island miles from anywhere!
BOLD: Storm er dáinn en ekki til einskis þar sem hjarta hans passaði algjörlega fyrir Katie, systur hans, sem var næstum því dáin eftir slysaskotið þar sem þau systkinin slógust fyrir misskilning um byssu sem átti ekki að vera hlaðin. Allir eru í rusli, sérstaklega ég þar sem ég vonaði að Bridget, systurdóttir Katie, fengi að framkvæma hjartaaðgerðina, hún virðist vera aðallæknirinn á þessu sjúkrahúsi þótt hún hafi aldrei litið í bók í þessum þáttum, heldur verið upptekin við að láta mömmu sína ræna af sér eiginmönnum og slíkt. Gott ef hún og Ridge (núverandi tilvonandi stjúpfaðir hennar í tíunda skiptið) döðruðu ekki eitthvað hvort við annað þegar í ljós kom að þau voru ekki líffræðileg hálfsystkini.
Handritshöfundar boldsins verða nú að taka ábyrgð á þessu því ekki er hægt að lífga Storm við, nema nota Dallas-Bobby í sturtu-dæmið. Þegar Felicia dó á sínum tíma var hún lífguð við þannig að mamma hennar stal "líkinu" og flutti það á einkaklíník þar sem kraftaverkalæknir og fullt af peningum gerðu hana heilbrigða. Með því að taka hjartað úr Storm eru litlar líkur á slíku ... og þó.
Myndin hér að ofan var tekin á hlaðinu hjá mér um sólarlag í gær í vonda veðrinu þegar hviður á Kjalarnesi fóru upp í 42 m/sek og ófært var á Skagann með strætó eftir hádegi.Skrifa athugasemd
-
Hjartasorgir og kærkomin hátíð
13. febrúar 2010
Vinnudeginum lauk kl. 16.45 í gær, akkúrat á sama tíma og strætó á Skagann lagði af stað frá Háholti í Mosó og klukkutímabið í næsta. En ... ekki datt mér í hug að gráta það, enda hjarta mitt barmafullt af gleði vegna komandi bolludagshelgar. Sú kærkomna hátið hjálpar okkur Íslendingum að lifa af langa bið á milli jólagjafa og páskaeggja, ekki satt? Svo kemur 17. júní, síðan verslunarmannahelgin og þá er í raun orðið stutt til jóla.
Á fimmtudaginn fékk ég í hendur nýja spennubók eftir James Patterson OG Lizu Marklund. Póstkortamorðin. Hún fjallar þó ekki um morð á póstkortum, eins og Halldór frændi hélt. Sænsk blaðakona og bandarískur lögreglumaður, faðir eins fórnarlambs póstkortamorðanna. Spennandi bók þar sem greinilega mátti finna einkenni beggja höfunda. Hvernig ætli þeim hafi dottið í hug að skrifa saman bók?
Mikið svakalega var mikið grátið í boldinu í dag. Ég missti náttúrlega af tveimur þáttum, fimmtudags og föstudags, blessuð endurtekningin í dag bjargaði öllu.
Allir fá náttúrlega taugaáfall yfir þessum hryllingi, systkinin Katie og Storm berjast um byssu og skot hleypur af. Ekki beint í hjartað en næstum því. Doktor Bridget, systurdóttir Katie, hringir í alla líffærabanka en enginn á hjarta á lausu þannig að sorgin eykst bara. Ridge og Nick eru brjálaðir út í Storm og Ridge hringir í lögreglumanninn í LA, Baker fulltrúa og segir Brooke sinni að Storm eigi eftir að sitja lengi inni. Storm lokar sig inni á sjúklingslausri sjúkrastofu og horfir á gamlar ljósmyndir af systrum sínum, Katie, Brooke og Donnu. Á meðan kveðja systurnar og Nick Katie og tárin leka stanslaust. Það eru sekúndur í að vélarnar verði aftengdar þegar skot ríður af. Brooke hleypur í ofboði fram á gang og ryður sér leið að sjúkrastofunni. Þar finnur hún bróður sinn á gólfinu með byssu sér við hlið og áttar sig strax á því hvað er í gangi - Storm hefur fórnað lífi sínu til að gefa Katie hjarta!Skrifa athugasemd
-
Óhugnaður í útvarpi og vindleysingar
10. febrúar 2010
Óhugnanleg reynsla
Sumarfríið leið brjálæðislega hratt og á sunnudagskvöldið var allt tilbúið fyrirhversdagslífið. Nýböðuð, hrein samanbrotin föt á stól við fótagaflinn, kaffikannan tilbúin og íbúðin í góðu ástandi eftir fríið, Upp í rúm var haldið kl. 22 með Tvíhöfða í útvarpinu og um leið og þættinum lauk steinsofnaði ég, tókst ekki einu sinni að slökkva á útvarpinu. Vaknaði tíu mínútum síðar við röddina í sjálfri mér og það tók mig smátíma að átta mig á því að Kaninn endurtók þarna gamlan þátt af Heyrt og séð Eiríks Jónssonar þar sem við Eíríkur áttum gott spjall m.a. um sumarfrí í janúar og það á Akranesi. Að vera vakin af sjálfri sér var furðuleg upplifun og ég veit að veiklyndari manneskja en ég hefði farið yfir um við svona óhugnað. Þetta kostaði það að ég þurfti að lesa spennubók í klukkutíma til að ná mér niður. Fokkings útvarp.
Eitt gleymdist
Í strætó kl. 6.43 um morguninn áttaði ég mig á því að ég hafði gleymt að kaupa strætókort. Það vildi svo heppilega til að ég átti þúsundkall í veskinu og gat keypt fjóra miða af elsku strætókarlinum (eitt far: þrír miðar). Kortin fást því miður ekki lengur í Skrúðgarðinum, heldur íþróttamiðstöðinni. Kem oftar við í Skrúðgarðinum ... ætti kannski að vera öfugt. Hmmm. Gaman var að hitta elsku samfarþegana aftur.
Vindleysingar
Halldór frændi hringdi í mig í vinnuna í dag og hafði ekki fagra sögu að segja. Hann fór á Íslenska barinn í gærkvöldi og borðaði yfir sig af einhverju góðgæti. Hann fékk í magann og fann að hann þurfti nauðsynlega að leysa vind. Tónlistin var hátt stillt og alltaf þegar mestu lætin komu í viðlaginu lét hann gossa. Þetta tók c.a. tvö lög og Halldór söng viðlagið fyrir mig í símann svo að ég áttaði mig á því hvar tækifærin komu til að leysa vindinn. Honum fór smám saman að líða betur og ákvað að drífa sig heim. Hann leit í kringum sig þegar hann fór í jakkann og sá að fólkið í kringum hann horfði mjög undarlega á hann, var hneykslað á svipinn. Þá áttaði hann sig á því að hann var með i-Podinn og tónlistin sem hann prumpaði undir var bara í eyrunum á honum.
Ég bilaðist úr hlátri. Samstarfsfólkið starði. Ég sagði frænda að ég yrði að fá að segja frá þessu ... en þá viðurkenndi kvikindið að hann hefði rétt í þessu rekist á brandara á engilsaxnesku og ákveðið að nota hann til að láta mig líta illa út í vinnunni.
Boldið - sumir geta hætt að lesa hér
Taylor fékk forræðið yfir Jack litla aftur og Brooke er í rusli yfir því. Nick segir að börn þarfnist móður og þar sem Taylor er hætt að drekka og sorgin horfin yfir því að Brooke hafi eyðilagt hjónaband hennar enn einu sinni. Rick, sonur Brooke, (eini maðurinn sem Brooke getur ekki tælt frá Taylor) biður hennar formlega og vill gefa henni hring. Taylor vill hinkra, ræða við fjölskylduna og þá sérstaklega dótturina Phoebe sem heldur að hún sé á föstu með Rick ...
Stefanía vill stíga út af sviðinu, selja manni sínum, Eric, húsið svo hann geti flutt inn með brúði sinni, Donnu. Hún segir að húsið sé of fullt af minningum til að henni geti liðið vel þar einni en vill að húsið verði áfram samkomustaður, ættarsetur Forresteranna. Börn hennar taka fremur illa í þetta og Eric heldur að þetta sé nýtt bragð til að tæla hann frá Donnu.
Ridge er búinn að hræða líftóruna úr Ashley ilmvatnskonu sem var byrjuð að deita Storm (bróður Brooke, Donnu og Katie). Hann sagði henni nefnilega að Storm hefði skotið Stefaníu (mömmu Ridge) en hún fyrirgefið honum og losað sig við lögguna. Ashley er mjög sexí, nýkomin úr heita pottinum þegar Storm laumar sér inn um svalirnar. Hún fer næstum að skæla af hræðslu og biður hann um að fara. Hann veit að hún veit en segir henni sína hlið á málinu og viðurkennir fyrir henni að hann sé orðinn mjög ástfanginn af henni eftir þessi tvö deit. Til að skýra mál sitt betur tók hann byssu með sér. Ashley tryllist en Storm tekst að róa hana. Katie, systir Storm, hefur einhverjar áhyggjur af þessu öllu saman og gægist inn um gluggann hjá Ashley. Hún sér byssuna, verður hrædd, æðir inn og berst um byssuna við bróður sinn. Skot hleypur af og Katie dettur í gólfið með skotsár í hjartastað, sýndist mér.
P.s. Myndina hér að ofan fann ég hérna:Skrifa athugasemd
