Guðmundur Hörður

Guðmundur Hörður

Guðmundur Hörður skrifar um umhverfismál og eitt og annað sem honum er efst í huga þá stundina. Hann er formaður Landverndar, situr í stjórn Félags umhverfisfræðinga á Íslandi og í nefnd Neytendasamtakanna um matvæli, umhverfismál og siðræna neyslu. Hann er menntaður umhverfisfræðingur og sagnfræðingur og hefur meðal annars starfað sem lögreglumaður, blaða- og fréttamaður, stundakennari við Háskóla Íslands, upplýsingafulltrúi og vefstjóri.

Blogg

Forsetinn og ríkisstjórnin

1. júlí 2012 › 15:42

Þá höfum við ákveðið hver verður forsetinn okkar næstu fjögur árin og það er rétt að óska þjóðinni til hamingju með það. Eitt og annað má lesa út úr niðurstöðu gærdagsins.


Það er ríkur vilji til þess hjá almenningi að hann fái að kjósa um stærri mál. Ólafur Ragnar þótti líklegri en Þóra til að verða við slíkum óskum.  Ríkisstjórnin hefur staðið sig illa í að koma á lýðræðisumbótum og þess vegna neyðist almenningur til að leggja traust sitt á forsetann. Ríkisstjórnin hefði fyrir löngu getað verið búin að hafa það tromp af forsetanum með því að setja lög um að almenningur gæti krafist þjóðaratkvæðagreiðslu. Ríkisstjórninni eru svo mislagðar hendur í lýðræðismálum að henni hefur meira að segja mistekist að lagfæra upplýsingalögin með sómasamlegum hætti. Krafan um aukið og beint lýðræði er sterk og henni hefur ríkisstjórnin ekki svarað.


Aðilda að Evrópusambandinu nýtur lítils stuðnings. Ég heyrði marga tala um að þeir gætu ekki hugsað sér að kjósa Þóru vegna andstöðu þeirra við Evrópusambandið. Þeim furðulegu hugrenningatengslum réð ódrengileg kosningabarátta Ólafs Ragnars. Honum tóks að fá fólk til að tengja þetta tvennt og það réð miklu. Andstaðan við aðild skrifast ekki síst á reikning Samfylkingarinnar. Ráðherrar flokksins hafa verið andlausir í þessum efnum og ekki tekist að sannfæra þjóðina um að Ísland eigi að ganga í Evrópusambandið. Samfylkingarfólk þarf að gera það upp við sig hvort að flokkurinn haldi áfram stuðningi við aðildina og gangast svo hiklaust við eigin stefnu.


Ríkisstjórnarflokkarnir eru í miklum vanda. Ólafi Ragnari tókst að tengja Þóru við þá í huga fjölda fólks, sér í lagi Samfylkinguna. Auðvitað var það ósanngjarnt, ekki síst vegna þess að hún naut stuðnings fólks innan Sjálfstæðisflokksins sem ég held að hafi fælt marga vinstrimenn frá henni. Niðurstaðan í gær var gula spjaldið fyrir ríkisstjórnina. Hún þarf að spýta í lófana til að fá ekki rauða spjaldið að ári.


Að lokum óska ég forsetanum velfarnaðar í starfi. Hann getur gert margt á þessu kjörtímabili til að auka virðingu þjóðarinnar fyrir embættinu og honum sjálfum. Hann gæti til dæmis gert upp útrásina með sannfærandi hætti og sett embættinu siðareglur. Hann gæti dregið aðeins úr þjóðrembunni og fært þjóðinni vald í fleiri málum en sem snerta auðuga vini hans og vinsældir hans sjálfs. Og hann gæti beðið Svavar Halldórsson afsökunar á því að hafa vegið að æru hans og starfsheiðri í kosningabaráttunni.



Athugasemdir eru á ábyrgð þeirra sem þær skrá. DV áskilur sér þó rétt til að eyða ummælum sem metin verða sem ærumeiðandi eða ósæmileg. Smelltu hér til að tilkynna óviðeigandi athugasemdir.