Ég hlakkaði til forsetakosninganna, enda eru allar kosningar lýðræðishátíð - veisla - partý. Það var líka svo margt sem við þurftum að ræða eftir umrót liðinni ára, til dæmis hrunið, hernaðinn, vistkreppuna, neyslumenninguna, sjálfsmyndina, lýðræðið, auðlindirnar, gjaldmiðilinn, flóttamenn, mannúðina, græðgina og hagvaxtarhyggjuna. Kosningabaráttan hefði getað orðið suðupottur nýrra hugmynda um sjálf okkur og framtíðina. Við hefðum getað skapað og þroskast. Við hefðum getað stillt falska strengi. Kannski fundið samhljóminn.
En nú er mánuður í kosningar og umfjöllunarefnið er Ólafur Ragnar Grímsson - með eða á móti! Hugmyndir véku fyrir persónum. Sköpun vék fyrir karpi. Þroski vék fyrir þráhyggju. Framtíðin vék fyrir fimmta forseta lýðveldisins.
