Í austurlöndum er þúsundára hefð fyrir að laga það sem aflaga fer í líkamanum með nuddi. Góðar nuddkonur eru gullsígildi en eru því miður ekki í samræmi við fjölda nuddstofa.

Þegar farið er í nudd til konu sem kann til verka efast maður á köflum um að skrokkurinn muni þola meðferðina. Kraftalegar konur reka grjótharða hnéskelina í hrygginn á manni og á eftir er olnbogunum borað í alla vöðva. Teygt er á fótum og duglega sparkað í fótvöðva.

Fundvísum fingrum er borað í hold manns í leit að taugaþráðum. Heljartaki er gripið um hvern vöðva svo að við liggur að maður hrópi af sársauka. Þær eru vel meðvitaðar um allt sem viðkemur líkamanum og reka kvilla á borð við gigt á burt á undraskömmum tíma.
Ef einhversstaðar er aumur blettur finna þær hann og seiða fram ótrúlegar sárakvalir og vanlíðan. Að lokum er stiginn dans á skrokki gesta og trampað hraustlega á öllum vöðvum, stundum renna á mann tvær grímur þegar óttinn læðist að manni hvort líkaminn muni þola dans þessara kraftmiklu nuddkvenna.

Strax eftir að nuddinu líkur og maður áttar sig á að hafa sloppið lítt skattaður frá því rennur á mann einhverskonar doði vellíðannar, alveg dásamlegur doði. Lengi á eftir er líkaminn ljúfur og maður upplifir sig eins og ballettdansmær svífandi á dúnsæng um loftin blá.

Áhrifin eru ótrúleg og hverrar sársaukastunu virði.