Bjarni Benediktsson ætlar að siðvæða þjóðina, honum finnst rödd alþýðunnar óþarflega sterk og vil grípa þar inní. Hann vill líka að mannréttindi verið sniðin að illastöddum pólitíkusum og fær þar til liðs við sig mislukkaða tækifærissinna allra flokka. 

Bjarni þessi vill gleyma hruninu hvar hann var einn af stóru leikurunum. Hann hefur skilið eftir vafasama vafninga og  gjörninga, sem að minnsta kosti eru brot á öllu því siðferði sem ömmur þessa lands hafa brýnt fyrir börnum og barnabörnum. 

Nú er komið í ljós hann hafi verið þátttakandi í að falsa pappíra, þá er nú farið að brjóta á fleiru en siðferðinu. Þá er þessi vonarglæta frjálshyggjunnar farin að brjóta lög og reglur landsins.  Eðlilegt að hann vilji fá að stýra þessu samfélagi til að geta haldið áfram að forða foringjum frá dómi og aumingjar annarra flokka munu örugglega hjálpa honum við það. Geta kannski orðið sendiherrar í Bandaríkjunum í staðinn.

En Bjarni er búinn, sama hvað Valhallartrúboðið mun berjast um á hæl og hnakka þá er hann rúin trausti eftir brotaferil sinn. Hans bíður ekkert annað en brotthvarf af vettvangi öllum til góðs, ekki síst flokknum hans...

Í dag mun vera lesning í Morgunblaðinu eftir Bjarna Benediktsson formann Sjálfstæðisflokksins. Þar reynir Bjarni að slá striki yfir fortíð sína rétt eins og hann hafi komið með snjónum fullur sakleysis.

Hann útilokar að hafa í febrúar 2008 neitt vitað um yfirvofandi hrun, hann hafi ekki fengið neinar upplýsingar úr stjórnkerfinu sem bentu til þess.

Rétt er að hafa í huga að þessi sami Bjarni reit grein í þetta sama Morgunblað í febrúar 2008 þar sem hann varaði við hruni efnahagslífsins á Íslandi. Grein þá skrifaði hann í félagi við Illuga Gunnarsson alþingismann. Þá vissi hann þetta, nú veit hann ekkert...

Horfði á Björn Val Gíslason í Kastljósi gærkvöldsins, hann stóð sig vel að vanda enda kannski heppinn með andstæðing þar sem var Ólöf Nordal varaformaður Sjálfstæðisflokksins.

Björn Valur sagði nákvæmlega allt sem segja þurfti og dró ekkert undan í óskiljanlegum langlokum og útúrsnúningum. 

Það liggur fyrir að við þurfum meira af vinnandi fólki á þingið og minna af fræðingum.

Mikið er ég hamingjusamur með að Guðfríður Lilja ætli að leggja fram frumvarp að reglum um að við höldum áfram að eiga Ísland sjálf.

Við megum ekki selja af okkur höndina fyrir gullúri. Það er svo mikil fjarstæða að selja landið í skyndióróa tækifærishræsnara hverrar stundar.

Ég elska það að Lilja ætli að taka á þessu nú þegar, þessi kínverski maður getur sótt um lóð eins og annað fólk sem ætlar að byggja hótel eða önnur mannvirki.

Stattu þig Lilja, ég elska þig.

Það fyllir mann aðdáun hve skipulega og markvisst velferðarstjórnin sinnir verkum sínum.  Nöldur í úrtölumönnum eins og ríkisendurskoðanda eru ekki látin hafa truflandi áhrif á framgang hugðarefna flokkanna tveggja.

Það var ekki ofmælt hjá oddvitum flokkanna þegar þeir sögðust bera sérstaklega fyrir brjósti  sjúka og minnamegandi. Ekki hefur farið fram hjá neinum hve þaulskipulega hefur verið unnið að heilbrigðismálum.

Sjúkrastofnunum um allt land hefur verið lokað eða meira og minna gerðar óstarfhæfar og allt hefur það einmitt verið í þágu hinna sjúku. Eftir verulegan árangur í þessum efnum hefur verið tekin upp ný nálgun.

Nú er hver sjúkdómur fyrir sig tekinn fyrir og fólki gert ókleyft að verða sér úti um lyf eða jafnvel lækningu.  Aðeins hinir efnameiri munu komast af í þessu nýja heilbrigðiskerfi velferðarstjórnarinnar.

Varðstaða stjórnarinnar um velferð hinna efnameiri er svo sem þekkt og sérlega gleðilegt að sjá hve vel hefur einmitt verið brugðist við að fella niður skuldir þeirra. Fólk veður að skilja að ekki  er hægt að halda uppi heilli auðmannastétt í landinu ef á að borga lyf og lækningar fyrir lýðinn á sama tíma.

Það verður að forgangsraða.