Gauti hittir naglann á hausinn.


--Birt án leyfis eins og gengur..--



Það hefur verið ótrúlegt að fylgjast með pólitík síðustu ára og
umræðunni tengdri henni.

Í dag fagna sænskir midsommar hátíðnni, eða lengsta degi ársins.  Þetta er stórt festival og flestar búðir lokaðar.  Jónsmessan íslenska er eins og hjáróma kórstúlka við hliðina á midsommar skessunni sem baðar sig í ljóma sólarinnar, skreytt blómasveig og hámar í sig jarðarber.

Í fyrsta skiptið síðan ég flutti hingað fórum við fjölskyldan á skipulagða midsommar hátíð.  Við höfðum heyrt allskonar sögur um dansinn í kringum midsommar-stöngina, jarðaberjaátið osfr.  Jarðaberja-æðið fer nú ekki framhjá neinum Svía því sölustandar eru á hverju götuhorni og verið á öskjunum HÆKKAR eftir því sem nær dregur midsommar. 

Við mættum allavega í Gunnebo slott sem er gömul höll með stórum garði þar sem hægt er að "fira midsommar".  Ég var nú eiginlega standandi bit á því sem fyrir augu bar því þetta var miklu stærra en mig grunaði.  Ég vissi reyndar að þessi siður að dansa í kringum stöng er æva forn siður sem nær lengst aftur fyrir alla skráða sögu.  Þennan sið má rekja til frum-manna.  Stöngin sjáf mun vera reðurtákn en krossin kom á hana eftir kristintökuna.  Kristinin náði aldrei að drepa þennan sið.



Svíar eru ÆÐISLEGIR.  Allir búinir að skipuleggja midsommar með 4 vikna fyrirvara og löngum fundum.  Vopnaðir teppum hverskonar til að sitja á, borðáhöldum, jarðaberjaöskjum, ís, svalandi djúsi og ávöxtum.  Fáir drekka opinberlega en fólk staupar sig í laumi þar sem enginn sér.  Það er kostuleg sjón.  Ég tókn nokkrar myndir frá þessum velheppaða degi.

Konur og skreyta sig með blómsveigum í hvívetna.  Karlar gera það líka en ekki svona.  Þeir setja kanski blóm í fötin sín eða hatta.  Ég sá amk ekki marga kalla með blómsveiga.


Sænsk blómarós.  Íbyggin á svip.


Midsommar-stöngin er phallískt tákn.  Sænskir stíga dans í kringum reðurlíkið.


Eftri kristintökuna bættu Svíar við þverbita og tveimur hringjum. 


Stöngin er fagurlega skreytt allskonar blómum sem finnast í nágreninu.  Baldursbrár, fíflar, sóleyjar, lúpínunur.  You name it....


Skipulags árátta Svía og taumlaus lífsgleði fær fagra útrás á midsommar.  Þarna má sjá fjölskyldu borða rjómatertu með jarðaberjum.  Langir skipulagsfundir eru ekki fátíðir í undanfara midsommar. Á þeim er mikið spekúlerað hvað hver skuli koma með osfr. 



Bessi fór á hestbak.  Mér sýnist þetta vera íslenskur hestur.  Gotlandshesturinn er líkur þeim íslenska en ég hef ekki heyrt að hann sé notaður fólki til ánægju og yndisauka.  Hann mun vera vinnudýr.

Jóhann Páll Jóhannesson skrifar frábæra grein á Visi.is

Hér er hún..

Hér er hún birti í leyfisleysi.

Kæru hægrimenn.

Hugsjónir ykkar hafa átt stóran þátt í
lífskjarabótum og framförum síðari alda. Því er brýnt að á Alþingi
Íslendinga sitji traustir og marktækir málsvarar einstaklingsframtaks og
markaðsfrelsis.

Sjálfstæðisflokkurinn er eini
stjórnmálaflokkurinn á Íslandi sem kennir sig við hægristefnu. Þingmenn
flokksins eru sextán talsins. Þeirra á meðal eru Ásbjörn Óttarsson, sem
játaði að hafa greitt sér tugi milljóna í arðgreiðslur með ólöglegum
hætti, Árni Johnsen, dæmdur þjófur og Sigurður Kári Kristjánsson sem
þáði 4,6 milljónir í prófkjörsstyrki en neitar að upplýsa hverjir
styrkveitendurnir voru. Einnig situr Guðlaugur Þór Þórðarson enn á
þingi, en hann þáði tæplega 25 milljónir í styrki fyrir
prófskjörsbaráttu sína árið 2006, að mestu leyti frá útrásarvíkingum.
Sama ár hafði hann milligöngu um 30 milljón króna styrk frá FL Group og
25 milljón króna styrk frá Landsbankanum til Sjálfstæðisflokksins.
Styrkirnir eru sérstaklega vafasamir í ljósi þess að styrkveitendur
höfðu beinna hagsmuna að gæta í ýmsum deilumálum þessara ára. Þegar
þannig er í pottinn búið leitar orðið mútur óhjákvæmilega á hugann.

Formaður
Sjálfstæðisflokksins, Bjarni Benediktsson, tók þátt í milljarðabraski
ásamt Wernersbræðrum skömmu fyrir hrun þegar hann var stjórnarformaður
N1, eins stærsta olíufyrirtækis á Íslandi. Fleiri framámenn flokksins
tengjast ýmsum vafasömum viðskiptaævintýrum fortíðarinnar, en erfitt er
að ímynda sér að fólk í slíkri stöðu geti með trúverðugum hætti tryggt
heilbrigða samkeppni í anda hægristefnu.
Sjálfstæðismenn hafa haft
undirtökin á Íslandi síðustu áratugi. Eftirfarandi dæmi eru lýsandi
fyrir starfshætti flokksins. Í valdatíð hans stóðu stjórnvöld tryggilega
vörð um kvótakerfið með tilheyrandi braski, veðsetningu aflaheimilda
og skuldsetningu í sjávarútvegi. Þá skal nefna þau forkastanlegu
vinnubrögð sem viðhöfð voru við einkavæðingu bankanna, en eins og
Rannsóknarskýrsla Alþingis varpar ljósi á voru lögmál markaðarins þar að
engu höfð. Að sögn Steingríms Ara Arasonar sem sat í Einkavæðingarnefnd
var hér um pólitíska ákvörðun að ræða; Landsbankinn var ekki einu sinni
seldur hæstbjóðanda heldur hreinlega afhentur flokksgæðingum. Meðan
Sjálfstæðisflokkurinn sat við völd var Ísland gert að stuðningsaðila
ólöglegs innrásarstríðs í Írak sem kostað hefur hundruð þúsunda
óbreyttra borgara lífið. Loks ber að geta REI-málsins þegar reynt var að
koma orkufyrirtækjum í hendur útrásarvíkinga á undirverði. Stuttu síðar
afhjúpuðu sjálfstæðismenn valdagræðgi sína með meirihlutasamstarfinu
við Ólaf F. Magnússon. Ofangreind vinnubrögð hljóta að misbjóða öllu
heiðvirðu fólki.

Í miðri ömurð gengislána-geðveikinnar var óréttlæti innheimtuaðgerðanna allaf afsakaðar á þann hátt að "orð skyldu standa".   Þetta er líka alveg rétt og þetta er alveg skilanlegt.  Orð skulu nefnilega standa.  Forsendurbrestur, efnahagshrun eða hvað sem er skiptir ekki máli í þessu samhengi.  Fólk skrifaði upp á þessi lán, ótilneydd og ópýnd. 

Orð skulu standa!

Þetta er skiljanlegt því að þessi hugmynd um að orð skulu standa er algjör hornsteinn í öllum viðskiptum og mannlegum samskiptum ef út í það er farið.  Ef ég segist borga 1000 kall, þá skal það standa.  Ef ég segist koma klukkan 10, þá skal það standa.  -Þetta er algert grundvallaratriði.

Eftir nýfallin hæstaréttardóm hefur borðið snúist við.  Lánafyrirtækin eru skyndilega lent í nákvæmlega sömu stöðu og skuldarar þeirra. En nú kveður svo við að orð skulu skyndilega ekki standa!  Viðskiptaráðherra og Seðlabankastjóri væla nú í kór um "forsendubrest" og "óréttlæti" og "mismunun milli skuldara". 

Helstu rökin eru þau að ef orð skulu standa, og lántakendur greiði 3% vexti eins og kveðið er um í samningnum, sé það svo óréttlátt gagnvart þeim sem tóku EKKI gengistryggð lán eða lán hjá öðrum fyrirtækjum.

Mikið væri nú gott ef að almenningur ætti álíka Hauka í horni eins og Gylfa Magnússon og Má Guðmundsson, því vökulli varðmenn peningahagsumanna eru sjálfsagt vanfundir á Íslandi og þótt viðar væri leitað.  "Hvert örstutt spor var auðnuspor með þér" heyðist Gylfi raula á göngunum eftir fundi með fjármálafyrirtækjunum, léttur í spori og nokkuð rogginn með ljósblaá bindið.

Pælum aðeins í þessu.

Orð skulu standa þegar um er að ræða lántaka, en orð skulu EKKI standa þegar um er að ræða lánastofnanir.  Þetta er win-win staða fyrir peninga-braskarana.  Win-win staða og hefur alltaf verið.  Það er hálf ömurlegt að búa í samfélagi þar sem peningahagsmunir eru ALLTAF rétthærri en almannahagsmunir.  Hagsmunir hinna ríku vega ALLTAF þynga en hagsmunir fjöldans.

Meir að segja grundvallar-konseptið um að "orð skulu standa" er á floti þegar kemur að peninga-liðinu.

Nú fer af stað spuni sem við höfum séð alltof oft.  Ég kann þetta orðið utanbókar enda hef ég fylgst ágætlega með efnahagshruninu.  Allt miðar þessi spuni að því að bjarga nokkrum fjármálafyrirtækjum frá gjaldþroti.  Fyrirækjum sem rekin eru af þvílikum "snillingum" að öll lánin þeirra voru ÓLÖGLEG 10 ár aftur í tímann.  Ólögleg þrátt fyrir herskara lögfræðinga sem horfðu á með blinda auganu.  Frábært dæmi um hina margrómuðu "fagmennsku" innann bankakerfisins.   

Þessi spuni hérna fer af stað:

1)  Viðskiptaráðherra og Seðlabankastjóri vara við efnahagshruni ef að samningarnir verið látnir gilda (ef að orð skulu standa)

2)  Kallaður verður til erlendur "sérfræðingur" sem áréttar þessa skoðun (sá fær svona 2 - 3 miljónir fyrir viðvikið)

3)  Sennileg mun verkalýðshreyfingin leggjast á árarnar í hræðsluáróðrinum.

4)  Málinu verður stillt upp í "annað hvort eða".  Tveir möguleikar þar sem annar er slæmur en hinn leiðir til tortímningar. (munum eftir kosningaáróðri Besta flokksins:  -Viljið þið betri Reykjavík undir Besta, eða viljið þið tortíma Reykjavík  !!)

5)  Þingið fer á taugum og samþykkir að orð skulu EKKI standa og lánafyrirtækjunum verður bjargað.


Þetta er nokkurnvegin sú atburðarás sem fer af stað næstu daga og vikur.  Ágætu lesendur.  Ágæta fólk.  Á meðan þessi áróður dynur á okkur skulum við hafa eitt í huga.  Höfum í huga hið frábæra lýðræðislegu hugmynd að

-Eitt skal yfir alla jafnt ganga. 
-Að enginn sé yfir lögin hafin. 
-Að allir séu jafnir fyrir lögunum. 

Höfum þetta í huga þegar við snúum dæminu bara aðeins við.  Bökkum bara um nokkrar vikur.  Þá var ástandi svona:  Lánafyrirtækin rukkuðu fólk um greiðslur og þeir sem gátu ekki borgað voru einfaldlega settir í gjaldþrotaðmeðferð. Eignirnar teknar af fólkinu og selt eða geymt eftir því sem efni stóðu til.

Ég mæli með því að það sama gildi um lánafyrirtækin.  Ef þau geta ekki staðið við skuldbindingar sínar, þá verði einfaldlega óskað eftir gjaldþrotameðferð.  Eignir gerðar upptækar og kröfuhafar skipta búinu.  Þessi leið hefur EKKERT að gera með þjóðarbúskapinn okkar og hefur EKKERT að gera með réttlæti eða ranglæti.  Þetta hefur EKKERT að gera með mismunun milli þeirra sem fengu gengistryggt lán eða ógengistryggt.  Þetta er bara svona.  Borðið hefur snúist við.

Lygaþvæla og moðreykur á borð við þann að þjóðin sitji uppi með kostnaðinn ef að farið verður eftir lögum og að orð standi, ætti að vísa til föðurhúsanna með formælingum.  Þjóðin situr andskotans ekkert uppi með kostnaðinn ef að SP fjármögnun fer á hausinn.  Lánveitendur SP-fjármögnunar sitja uppi með kostnaðinn.

Ef að ríkisstjórnin áréttar að orð skulu standa þegar kemur að almenningi en orð skulu ekki standa þegar kemur að peninga-fyrirtækjum verður einfaldlega bylting í landinu.

Ég hef verið að tæma úr geymslunni okkar síðustu viku.  Þetta er nú meira og minna barnadót sem ég er að losna við, stigahlið, reiðhjólastól og hoppurólu og þessháttar.  Þetta hefur allt rokselst og ég byrjaður að líta í kringum mig með annan óþarfa sem gæti nýsts einhverjum öðrum betur en mér.

Ég ætla að selja dónalega plagatið mitt.

Það er reyndar nokkuð góð sagan á bakvið það, en ég fann það á ruslahaugunum á Húsavík sumarið 2003.  Það var í e-m kassa, samanbrotið í plastumlagi.  Veit ekkert meira.  Þegar ég kannaði þetta nánar sá ég að þetta veggspjald var töluvert rarítet og geymdi það bakvið annað plagat sem ég átti.  Svo bara gleymdi ég öllu saman þar til í gær.  Þá ákvað ég að selja þetta dót enda er mér bannað að hafa þetta upp á vegg heima hjá mér þótt mér þyki þetta plagat ÆÐISLEGT og þekki aðeins til leikstjórans Russ Meyer.

Hann er cult-fenómen í Hollýwood og gerði svona sexplotation myndir með konum með stór brjóst. Plagatið sem ég er að selja er af einni af hans þekktustu myndum.  Supervixens.  Ég tékkaði aðeins á Ebay en sá ekkert svona plagat til sölu en kannaði verðið á öðrum svipuðum og endaði með að setja 3000 skr verðmiða á þetta.  Ég veit eignilega ekkert hvort það er mikið eða lítið.  Ég veð blint í sjóinn með þetta.

Ég veit að Páll Óskar sönvari myndi höggva af sér báðar stórutærnar fyrir að eignast þetta plagat því hann er eftir því sem ég best veit, ekkert búin að missa áhugann á öllu sem tengist b-mynda-geðbilun 6. og 7. áratugarins.  Hérna er semsagt auglýsingin mín og hérna er SUPERVIXENS.... 



Ef einhver hefur áhuga á þessum grip þá má hann barasta senda mér tilboð.  teitur.atlason@gmail.com