Um helgina fórum við famelían í tjaldútilegu og gistum í Ásbyrgi.  Á leiðinni stoppuðum við í Samgöngumynjasafninu á Ystafelli.  Það reyndist mikið happastopp því þessi heimsókn varð afar eftirminnileg.  Ég hafði reyndar komið áður í safnið, en ekki eftir að nýja viðbyggingin var tekin í gagnið.  Safnið hefur tekið algerum stakkaskiptum og er núna eitt áhugaverðasta safn sem ég hef komið í.  Ég er með safnarabakteríuna og safna gömlum kobra símum, ósmekklegum myndum af þokkagyðjum, póstkortum og allskonar gömlu nostalgíu-dóti (veit einhver um klukkuna sem snérist ofan á þar sem nú er Héraðsdómur Reykjavíkur)

Hér fyrir ofan er mynd af Kobra-síma safninu mínu.  Það sýnir alla liti sem voru til sölu i Svíþjóð og á Íslandi.  Rauði síminn og sá græni voru dýrastir.  Ég er ánægður með þetta safn, enda eru símarnir eins og nýjir.    Ég er með þetta safn á Íslandi og er að reyna að selja það upp í lögfræðikostnað. 

-Hversu svalt er það?  :) 

Þessi atburðarás er orðin eins og í flippaðasta absúrd-leikriti.  Ég á reyndar fleiri síma en þessa 5 og kem að því síðar í blogginu.

Samgöngumynjasafnið sérhæfir sig í samgöngu dóti hverskonar og þar af leiðandi eru bílar plássfrekastir.  Bílar og vörubílar.  Það sem er svo mikil áskorun varðandi bílasöfn, er að allt er svo tímafrekt.  Og dýrt.  Uppgerður bíll er sennilega dýrari en meðal-bifreið út úr "umboðinu".  Afraksturinn er reyndar oft alveg makalaust flottur.  Í Ystafelli eru örugglega á annað hundrað bílar í mismunandi ástandi. Sumir eru eins og nýjir meðan aðrir eru í lakara ástandi.  Annars má alveg njóta þess að sjá alla þessa bíla á mismunandi stigum lagfæringar.  Þetta var alveg makalaust.

Ég hef farið á nokkur bílasöfn og það eftirminnilegasta er í Brussel.  Það safn sérhæfir sig í sjaldgæfum lúxusbílum þótt inn á milli megi sjá "venjulega" bíla.  Belgar voru nokkuð duglegir í bílaframleiðslu fyrir stríðin 2 sem eyðilögðu allt, en það er önnur saga.  Bílasafið á Ystafelli er með annan vínkil og áhugaverðari.  Safnið sérhæfir sig í "venjulegum" bílum og samgöngutækjum sem mótað hafa söguna og mannlífið.  Sumir bílarnir eiga sér sess í sögu norðurlands og á upplýsingamiðum við bílana lifnar sagan einhvernvegin við. 

Ég tók fullt af myndum úr þessari frábæru ferð.  Konan mín sem hefur nákvæmlega engan áhuga á bílum hafði gaman af þessari heimsókn en meira út frá persónulegu vinklunum sem ég minntist á hér fyrir ofan.  Hún þekkti t.d  aðeins til "Silla bankastjóra" og uppveðraðist öll þegar hún sá bílinn hans.  Strákarnir mínir höguðu sér skikkanlega enda meira að sjá en bara bíla. Þarna voru allkskonar munir sem minntu á gamla tíð.  Gamall leikfangabíll vakti töluverða eftirtekt hjá Leó.  Ég man vel eftir svona leikfangabílum. 

Markmið hver safnara er að koma sér upp fullkomnu safni.  Þegar það gerist, er eins og áhuginn fari.  Nýleg heimsfrétt er ágætisdæmi um það.  Verandi sjálfur safnari, get ég ekki varist þeirri hugsun hversu áskorunin er gríðarleg að koma upp bílasafni sem á að sýna og endurspegla alla samgöngu og tækjasögu Íslands.  Ég veit eiginlega ekki hvar endapunktur slíks safns gæti verið, en hann er alveg örugglega  til og hafandi heimsótt samgöngusafnið á Ystafelli er ég ekki í vafa um að áætlanirnar eru metnaðarfullar.

Í spjalli við safnstjórann eftir að hafa skoðað gripina, mundi ég eftir að ég var með gamlan Kobra síma í skottinu  (ekki spyrja mig hversvegna. sú saga er bæði löng og leiðinleg og gæti skaðað mannorð mitt)  Ég neytti því færis, skaust út á bílastæði, inn í skott, náði i símann og gaf hann safninu.  Safnstjórinn mundi vel eftir svona símum og ég vona að hann vekji einhverjar minninga-gusur hjá gestum safnsins í framtíðinni.

Ég tók nokkrar myndir.

Scoutjeppi.  Pabbi félaga míns átti svona bíl bara svartan.  Hann drap stundum á sér þegar minnst á varði og þá varð að hafa snarar hendur.  Smella honum í hlutlausan og starta aftur.  Stórhættulegt tæki.

Trabant.  Mamma áttu svona og lenti einu sinni í árekstri við gröfu.

3ja sæta Simca sportbíll sem Hermann Gunnarsson kom með heim til Íslands eftir atvinnuferli i knattspyrnu. Stórmerkileg bifreið.

Chevrolet líkbíll.  Ekinn 44 þúsund mílur.  Svalasti bíll norðurlanda.  Ef Nikki SIxx frétti af þessum væri hann á leiðinni norður með seðlaveskið sitt.  En eins og allir vita er herra SIxx forfallinn bílaáhugamaður.  Best að segja engum frá þessum dýrgrip

Þetta þykja mér fallegustu bílarnir.  Citroen DS.  Á dögunum kom í fréttum að blæjubíll af þessari tegund hafi selst fyrir metfé í Frakklandi.

Í

Í mínu ungdæmi var töluvert deilt um framburðinn á orðinu Peuguot.  Pjúgot sagi einn,.  Pe-u-got sagði annar.  Enn þann dag í dag er ég ekki viss.

AMC sem var gefin til safnsins.  Þessi bíll var á undan sinni samtíð eins og sagt er stundum.

International jeppi af yfirstærð.  Ég hef aldrei séð svona bíla áður og veit ekkert um þennan.   Bara að hann er hrikalegur og ætti að uppgerast hið snarasta.

Bakhlutinn er ekki með skottloki heldur hlerum. - sem er alvöru.

Gamall 2 dyra Range Rover.  Þessi týpa er að mínu mati fallegasti Range Roverinn enda er eitt eintak á Museum of Modern Art.  Þangað kæmust varla nýrri týpur af þessari tegund.  Uppskafnisháttur einkennir hönnun á Range Rover í dag. 

 Mercury Monark?  Eða Cougar?  Þegar ég var krakki var allt fullt af svona bílum.  Þessi er 4 dyra.  Ég man eftir einum brúnum með víniltoppi í Vesturberginu.  þar var líka Chervolet Nova sem ég hef alltaf verið veikur fyrir síðan þá.

Ég hvet auðvitað alla til að fara á Samgöngumynjasafið á Ystafelli.  Það er einstakt.