Tvö átakanleg dæmi um bleyðuhátt litu dagsins ljós í síðustu viku.  Framkvæmdastjóri Samtaka fjármálafyrirtækja var greinilega tvísaga um lögmæti einhverra bílalána en kaus að klóra í bakkann og væla um að "lögfæðilega" hefði hin óþægilega grein hans ekkert vægi. 

Svakalega er ég orðin þreyttur á svona bleyðuhætti.  MIkið væri hressandi ef einhverju álíka máli myndi ljúka með einhverskonar hugrekki.

"Já ég veit, þetta var alltaf óljóst og því miður þá gerði ég ekkert í þessu, ég hefði átt að vera harðari".

-Eitthvað svona.

Annað dæmi var hin ömurlega frammistaða Sigurðar G. Guðjónssonar þar sem hann reyndi að plotta sig inn á skiptastjórnarfund vegna svikamilllunnar Fons sem er tengt umbjóðanda hans, Jóni Ásgeiri Jóhannessyni.  Hann mun hafa keypt einhverja kröfu á 20 þúsundkall og fengið hana svo geidda út á 200 þúsund.  Ágætis hagnaður þar. 

-Má ég kaupa svona kröfu?

Auðvitað var tilgangurinn hjá Sigurði að komast að einhverjum upplýsingum fyrir Jón Ásgeir.  Sigurður er bara sú bleyða að viðurkenna það ekki beint.  Einn þekktasti lögmaður landsins mætir með einhverja skitakröfu upp á 20 þúsundkall og þykist vera þarna vegna hennar.  Þyrlar svo upp moðreyk, vopnaður öllum frösum lögfræðinnar til þess að kasta rýð á skiptastjórnina.

Bleyðuhátturinn er yfirgengilegur.  Refshátturinn sömuleiðis.

Ég er sannfærður um að "venjulegt fólk" fattar ekki hversu óprúttn lögfræðingastéttin er.  Fólk hugsar sem svo:  Það getur ekki verið að hann sé að gera ÞETTA..... 

-Fólk trúir því bara ekki.

En Sigurður G. Guðjónsson er einmitt að gera ÞETTA. 

Sama má segja um viðskiptaliðið.  Það hagar sér alveg yfirengilega.  Þessi Guðmundur Hauksson sparisjóðsstjóri SPRON sem keyrði fyrirtækið sitt upp í fjöru með allt í botni á meðan hann hlustaði á "Play that funky music white boy" á fullu blasti, ....KREFST NÚ 50 MILJÓNA FRÁ ÞROTABÚINU...


Getur ekki einhver góðhjartaður Samverji skotið mig í gagnaugað! 

-Plís.

Þegar búið er að ganga úr skugga að ég sé dauður, vill ekki einhver setja þessa smáauglýsingu í Fréttablaðið undir Tapað/fundið?

"Hugrakkur Íslendingur óskast.  -Má vera gamall"

Við erum nefnilega bleyður alveg eins og Sigurður G. og þessi hjá Fjármálafyrirtækjunum.  Við óttumst þessa menn, berum virðingu fyrir þeim, teljum þá klára og siðuga því við föttum ekki hve óforskammaðir þeir eru.  Við þegjum, við segjum ekki neitt

..Og þegar þeir keyra fram hjá okkur á 20 miljón króna jeppunum sínum....

.....Þá föllum við í stafi.