Nú fer að sjá endann á dvöl fjölskyldunnar í Noregi og við erum loksins að flytja heim í byrjun ágúst..  Ég er aðeins byrjaður að pakka og skipuleggja hvað á að fara í gáminn og hvað ekki.  Það var fljótlega ákveðið að taka ekki SONY sjónvarpið okkar.  það er rúm 80 kílógrömm og allt úrbíað í límmiðum eftir strákana.

Samhliða því þá velti ég því fyrir mér hvort vit væri i því að kaupa mér sjónvarp hér í dýrasta landi heimsins og flytja heim með gámnum.  Ég fór á heimasíðu Elkjöp (sem er sama konseptið og Elko) og skoðaði vinsælustu kaupin þennan mánuðin. Þar sá ég risa-stórt sjónvarp á góðu verði.  Sjónvarpið voru heilar 50 tommur og það passar mér fínt.  

Ég sé orðið ekki neitt.

Ég copíeraði vörunúmerið og setti inn í leitarskilyrðin á heimasíðu Elkó.  Og viti menn.  Nákvæmlega sama sjónvarp var þar í boði.  Hafandi unnið í tölvu og raftækjabúð, veit ég að stundum eru vörunúmerin aðeins varíerandi og varan því ekki nákvæmlega eins þótt það líti út fyrir það.  Ég veit líka að á stórum raftækjavefsíðum eru ódýrustu vörurnar oft verðlagðar miðað við algerlega "strippaða" vöru. Tölvur eru t.d stundum ekki seldar með stýrikerfi osfr.  Það er sem sagt ekki allt sem sýnist í þessum efnum.

En þarna datt ég í lukkupottinn. Nákvæmlega sama varan var í boði hjá hinu norska Elkjöp og íslenska Elkó.  Þetta er sama keðjan þótt nafnið sé ekki það sama. Keðjan heitir Elgiganten í Svíþjóð og Gigantii í Finnlandi.  Reyndar er ekki tekið fram á Wikipediu að Elkó sé hluti af þessu koncepti.  Eigandi fyrirtækisins mun vera Dixons Retail frá Englandi.

Ég verð að taka fram að mér þykja þessar búðir alveg frábærar.  Rosalegt úrval, gott verð og góð þjónusta

En verðið á þessari vöru var sannarlega ekki það sama á Íslandi og í Noregi.

Norska verðið 3995.- nkr

og Ísland.

Munurinn er rosalegur.  Íslenska sjónvarpið kostar ískr 169.995.-  og það norska kostar ískr 83.044.- 

Sama varan gott fólk. - Það er hægt að kaupa 2 norsk sjónvörp fyrir verð eins á Íslandi. - Það er meira en 100% verðmunur!

Nú skil ég vel að það eru allskonar vörugöld og tollar, virðisaukaskattur og þessháttar að baki verðinu á þessu ágæta sjónvarpi. En það er bara líka þannig í Noregi.  Það er t.d jafn hár virðisaukaskattur í báðum löndum.  Löndin standa utan EU og eru bæði í EFTA.  

Verðið ætti að vera svipað gott fólk.  Þetta er of mikill munur.

Það var gaman að hlusta á ræðurnar við setningu Alþingis í gær.  Það er ljóst að á þessu kjörtímabili er Alþingi virkilega vel mannað.  Endurnýjun er góð.  Endurhugsun er líka góð og ég varð var við hana í máli margra þingmanna. Það er sannarlega ánægjuefni. 

Erfiðasta kjörtímabili Íslandssögunnar er lokið og fórnirnar voru miklar.  Lætin voru óskapleg og óbilgirni stjórnarandstöðunnar fordæmalaus.  Þetta hafðist nú alltsaman að lokum en uppskeran varð fylgishrun hjá stjórnarflokkunum.  En það mikilvægasta er að skipið er komið í var.  Nú getur hafist áframhaldandi uppbygging og ég óska nýrri ríkisstjórn velfarnaðar af heilu hjarta. 

Ég gæti vel trúað því að ákveðin kaflaskil hafi orðið í stjórnmálasögunni þegar ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur hætti og sú nýja tók við.  Ég held að allir landsmenn, þingmenn og stjórnsýslan vilji aldrei aftur sjá þau vinnubrögð sem einhvernvegin sköpuðust í þinginu síðari hluta kjörtímabilsins.  Vinstri menn eru sárir eftir þann slag og mér hefur verið sagt innan úr hægrinu að þar á bæ hálf skammist menn sín fyrir aðfarirnar. 

-Sem er hughreystandi. 

Endurhugsun er góð og á tímamótum eins og þegar ný stjórn tekur við er frábært tækifæri á því að losa sig við ósiðina og taka upp nýja og betri siði.  Þetta á ekki bara við um þá sem eru í hringiðu stjórnmálanna, heldur líka almennings og ekki síst fjölmiðla.  Píratinn Helgi Hrafn Gunnarsson benti réttilega á að þótt hann eða Píratar séu ekki í stjórn, eru þeir ekki í neinni „andstöðu" við eitt eða neitt.   

Hugsið ykkur:  Ósómi stjórnmálanna nær meir að segja inn í tungumálið. 

Hversvegna er ekki talað um „minnihlutann" á Alþingi og alltaf talað um „stjórnar-andstöðuna".  Þessu verðum við að breyta því ávextir þessa hugsunarháttar eru svo súrir að meir að segja verstu „fighterarnir" frá hægri og vinstri, svíður í augun þegar ósóminn hleypur úr hófi fram.  Helstu stjórnmálaskýrendur þjóðarinnar nota (eftir því sem ég best veit) alltaf orðið „stjórnar-andstaða" og það væri frábært ef þessir ágætu skýendur myndu bæta sjálfa sig, rétt eins og þeir krefjast betrunar frá stjórnmálamönnum.

-Notum orðið "minnihluti".

Endurhugsun er góð og hluti af henni gæti kannski verið að í stað þess að setja kröfur á aðra, settum við einfaldlega kröfur á okkur sjálf.  Hvernig væri t.d að reyna eftir megni að lyfta sér upp úr skotgröfunum?  Við grófum þær ekki einu sinni.  Þær voru grafnar af fólki sem er löngu dáið.  Þetta eru ekki einu sinni „okkar" skotgrafir.

-Hugum að því.

Nú skal ég játa - og meir að segja fúslega - að ég sjálfur hef verið á kafi ofan í hinni ljótu gjótu íslenskrar stjórnmálaumræðu.  Sumt sem ég hef skrifað er mér ekki til vegsemdarauka nema síður sé.   Eftir að ég fór að vanda mig meira gerðust þau ósköp að umferðin á bloggið mitt jókst stórum.  Fólk nennir nefnilega ekki að lesa einhver öskur og endalaus svikabrigsl.  -Og ég skil það vel. 

-Ég nenni ekki að lesa hvað reiða fólkið hefur til málanna að leggja. 

Staðan sem núna er uppi er einstök.  Það eru allar forsendur fyrir því að Alþingi muni virka eins og það á að virka.  Því þegar öllu er á botninn hvolft er Alþingi bara samkunda 63 fulltrúa þjóðarinnar sem eiga að koma sér saman um hvað sé landinu, þjóðinni og okkur öllum fyrir bestu.  Inn í þessu mengi ætti auðvitað að ríkja sú sjálfsagða krafa um að meirihlutinn kúgi ekki minnihlutann. Þarna erum við meir að segja kominn inn á grundvöll (hvorki meira né minna) allra mannréttindapælinga.

Það ætti að ríkja samhugur og þegar hann er ekki til staðar,  ættu báðir aðilar að gefa eftir eitthvað af sínum kröfum svo hægt sé að mætast á miðri leið.

Þetta sjálfsagða ferli gleymdist einhvern tímann á síðustu áratugum liðinnar aldar og við erum enn að súpa seyðið af þessum ósóma.  Það fór af stað neikvæð keðjuverkun sem ekki sér fyrir endann á.  Þar til nú ef að allir taka sig saman í andlitinu og troða tappa ofan í lampann. 

Ef ekki, þá fáum við önnur fjögur ár af öskrum, ósóma og svikabrigslum.

Staðan er ekki bara einstök fyrir þingið heldur líka stjórn Sigmundar Davíðs.  Hún getur, ef hún vill, sameinað þjóðina eftir efnahagshrun og 4 erfið ár.  Ég sé fyrir mér að næsta kjörtímabil snúist ekki bara um viðskiptahalla, verðbólgu og vogunarsjóði.

Næsta kjörtímabil þarf að snúast um frið og sátt.  Takist það, getur núverandi ríkisstjórn skipað sér virðingarsess í stjórnmálasögunni sem allir Íslendingar geta verið stoltir af. 

En það er meira og merkilegra í pípunum en von um nýtt upphaf stjórnmálanna á Íslandi. Framsóknarflokkurinn fékk mikinn meðbyr vegna hugmynda um niðurfellingu skulda sem hanga yfir þjóðinni og eru nú í vörslu vogunarsjóða.  Þetta var „stóra málið" í kosningabaráttunni og Framsóknarflokkurinn getur ekki vikist frá efndum þessa loforðs.  Eða öllu heldur, vikist undan því að reyna til þrautar að efna þetta loforð því það er alveg ljóst að eigendur þessarar rosaskulda munu grípa til allra ráða undir sólinni til að verjast.

Þegar þetta fer af stað, eru það alger stórtíðindi á hvaða mælikvarða sem er notaður.  Ríkisstjórn er sem sagt að fara „head on" inn í myrkustu sköpunarverk alþjóðakapítalismans og það er mikið undir.  Vogunarsjóðirnir eru ekki bara að verja sig, heldur myndi fordæmi frá Íslandi hljóma út um allan heim.   Vogunarsjóðirnir eru að verja tilverugrundvöll ógeðs-kerfisins sem þeir þrífast innan.

Bankakapítalisminn er orðin svo spilltur að undrum sætir og það hefur verið vitað í áratugi.  Hann stýrist ekki af neinu öðru en hagnaðarvon og skirrist einskis (og ég meina einskis) til að ná fram markmiðum sínum.  Það er löngu orðið tímabært að ríkisstjórnir dragi línu í sandinn og skori þetta viðbjóðslega kerfi á hólm.

Mér finnst þetta mál vera svo merkilegt að ég undrast viðbrögð sumra þrautreyndra þingmanna í minnihlutanum sem gera í því að henda gysi að núverandi stjórn eða segja hana vera búin að svíkja kosningaloforðin sem sannarlega skópu sigurinn í kosningunum. Með þessu er ég ekki að segja að gagnrýni sé ekki réttmæt og vissulega er sumar yfirlýsingarnar ískyggilegar, en góða fólk:  Reynum að hugsa hlutina upp á nýtt. Reynum að vera sanngjörn.  Þetta á sérstaklega við Samfylkinguna og VG en þeir flokkar voru sannarlega fórnarlömb óbilgjarnrar andstöðu. 

Stjórnmál ættu ekki að snúast um að svara í sömu mynt, heldur miklu frekar um bestu lausnina hverju sinni.

Ég ítreka að ég er ekki að hvetja til máttlauss minnihluta.  Síður en svo.  Ég er að óska eftir almennilegum vinnubrögðum og góðu fordæmi.  Það smitar og ef vel tekst til er mögulegt að mætast á miðri leið, öllum til hagsbóta.

Það er vissulega svolítið snúið að  örlögin hafi hagað því þannig að það urðu ættarlaukar gamalla helmingaskiptaflokka sem fengu það hlutverk að skora alþjóðakapítalismann á hólm.  Það má hinsvegar  alveg finna sérkennilegri dæmi í pólitík en þetta.  Sá jafnaðarmaður sem ber höfðu og herðar yfir sænsk stjórnmál, var t.d  aðalsmaður þar sem saman kom lettneskur og finnskur há-aðall. 

Mér segir svo hugur að allir á vinstri væng íslenskra stjórnmála fylgi ríkisstjórninni að í þessu máli. Enda er þetta verkefni miklu merkilegra en flest þau sem áður hafa komist á dagskrá frá lýðveldisstofnun.  Þessi slagur mun hafa mikla alþjóðlega skírskotun og ég er viss um að heimsbyggðin mun fylgst náið með framvindunni þegar að henni kemur. 

Hér er um að ræða byltingarkennda hugmynd sem gæti haft afgerandi áhrif á framvindu ofur-kapítalismans.

Og þetta eigum við jafnaðarmenn að styðja. Sama gildir um VG og Pírata, Hreyfinguna, Lýðræðisvaktina, anarkista og sósíalista hverskonar.  Þetta er mál sem er svo byltingarkennt að ég held að vinstra fólk hafi bara séð svona lagað í hyllingum.  Í þessu samhengi er mjög furðulegt að hafa ekki séð nein frá vinstrinu benda þá þessa augljósu staðreynd.  Ekki einu sinni reynsluboltana sem virðast hafa margir hverjir gleymt sér við gremjusúrsuð skrif um eitthvað allt annað en pólitík.

Það er bara eitt sem ég óttast í þessu samhengi, en í svona málum er alveg undurstutt í þjóðrembu-skrum með öllum þeim ofsa skaða sem það getur valdið.  Stjórnin vill greinilega stappa stálinu í fólk og vísa í ættjarðarást og glæsta fortíð.  Þetta þykir mér ágætt í sjálfu sér en það verður að halda vel á spöðunum ef það á að takast að halda skruminu úti. 

-Ég von að það takist.

. 

Þó svo að þingmenn landsins séu um margt ósammála, eru þó flestir (ef ekki allir) á þeirri skoðun að það þurfi að bæta andann á Alþingi og þau ósiðlegu vinnubrögð sem ástunduð voru á síðasta þingi.  Einar K. Guðfinnsson forseti Alþingis fór yfir þessa meinsemd í umhugsunarverðu ávarpi til þingmanna í gær.  Einar talar um ábyrgðarhlutverk þingmanna og þann trúnað sem þjóðin hefur sýnt þingmönnum öllum með því að treysta þeim fyrir þessari mikilvægustu stofnun stjórnskipunarinnar.

"Þennan trúnað við fólkið í landinu rækjum við aðeins með því að sýna sjálf virðingu okkar fyrir Alþingi. Því ef við gerum það ekki með verkum okkar og framkomu, þá er illa komið fyrir okkur, illa komið fyrir Alþingi og illa komið fyrir þjóðinni."

Vel mælt hjá nýjum forseta Alþingis.

Hafandi þessi orð Einars K. Guðfinnssonar í huga var sorglegt að lesa grein eftir Brynjar Níelsson í Pressunni.  Greinin, sem er einhverskonar stjórnmálafærði, gengur út á að við hrun kommúnismans hafi kommúnistar ekki "gufað upp" heldur fundið öfugsnúnum skoðununum sínum farveg í feminisma og umhverfisvernd.  

Brynjar gengur svo langt að líkja fólki við "hýenur". 

Ég ætla ekki að hafa mörg orð um þessa grein Brynjars.  Hún, eins og önnur  mannanna verk talar fyrir sig sjálf.  Ég teiknaði samt litla yfirlitsmynd um stílbrögð Brynjars sem sýnir hvernig hann splæsir saman hugtökum til þess að skapa  hugrenningatengsl hjá lesendum. 

Það er áhyggjuefni að Brynjar virðist ekki vita hvað sósíalismi er.  Af greininni má ráða að um sama fyrirbæri sé að ræða og kommúnisma.  Hann spyrðir þessu tvennu svo óhikað saman við ólík fyrirbæri sem feminisma og náttúruvernd.  Af greininni má einnig ráða að hún er sennilega sett niður í einhverju ójafnvægi því hún einkennir sannarlega ekki rökfestu Brynjars sem oft má greina í skrifum hans.  

Velti maður fyrir sér tilgangi þessarar greinar koma eiginlega bara tveir möguleikar til sögunnar.  Annað hvort er greininn skrifuð sem klámhögg eða  meinfýsin ögrun -sem væri þingmanni sannarlega ósamboðin.  

Eða að hún lýsi einfaldlega heimsmynd Brynjars.  Ef það er skýringin, er því miður langt í land þegar kemur að virðingu Alþingis.  

Það væri óskandi að Brynjar hætti þessum klámskrifum og yrði vandari að virðingu sinni. Hann er nefnilega ekki bara þingmaður Sjálfstæðisflokksins.  Heldur líka þingmaður allra Íslendinga og þar með talið sósíalista, feminista og náttúruverndarsinna.

Á dögunum kom út plata með frönsku hljómsveitinni Daft Punk og mér þykir sú plata sæta nokkrum tíðindum.  Daft Punk hefur reyndar gefið út nokkrar plötur sem eru virkilega góðar.  Platan Homework (1997) innihélt t.d lögin „Da Funk" og „Around the World" sem urðu mjög vinsæl og hvað mig varðar þá greip seinna lagið mig algerum heljartökum.  Frábært lag.  Næsta plata frá Daft Punk var platan „Discovery" (2001) og sú var ekki síðri  Á henni er sennilega vinsælasta lag Frakkanna en það er hið frábæra „Harder, better, faster, stronger".  Þar er einnig að finna eitt af mínum uppáhaldslögum.  Það er lagið „Something about us" sem virkar einhvernvegin alltaf á mig.  Þar er líka að finna "One More Time" sem er frábært lag.  Discovery var einhverskonar konsept-plata því að heil teiknimynd var gerð í kringum lögin á henni.  Myndin heitir því frábæra nafni „Interstella 5555: The 5tory of the 5ecret 5star 5ystem". Um er að ræða japanska anime mynd sem grípur andann í þeirri frábæru sagnahefð og hefur upp til skýjanna. 

-Jafn frábært og það er nördalegt.

Næsta plata var svo „Human After All" (2005) og svo gerðu þeir tónlistina við kvimyndina TRON Legacy (2010).  Í maí á þessu ári kom svo út platan „Random Access Memories" sem sætir tíðindum eins og ég sagði hér að ofan.

Eins og margir þá hafði ég heyrt vinsælt lag af þessari plötu sem vakti forvitni mína.  Ég náði mér í eintak og ýtti á play.  Það fyrsta sem mér datt í hug eftir að hafa rennt í gegnum „Random Access Memories" var að platan er öll ein stór hylling til frumkvöðlanna í elektróníska poppinu.  Hún er hylling til heils tímabils í tónlistarsögunni sem frekar lítill gaumur hefur verið gefinn að hingað til.  Platan hefur vissulega sterk stíleinkenni Daft Punk, en að er alveg ljóst að hljómsveitin er að þróast ansi hressilega því þessi plata er allt öðru vísi en „Human After All".  Hún er mýkri, fallegri og síðast en ekki síst, glaðari. 

Ég varð mjög hissa þegar ég hlustaði á þessa plötu því það var eitthvað við hljóminn sem vakti athygli mína.  Jú það fór ekki milli mála. Daft Punk notast við trommara í sumum lögunum! Það kemur vel fram í lögunum „Contact", „Horizon" og „Give Live Back to Music"  Í því fer einhver snillingur hamförum á trommusettinu.   Strax þegar ég fattaði þetta varð jókst hróður Daft Punk um nokkur stig í huga mínum.  Það er nefnilega frekar vogað að elektro / house / techno sveit kasti út trommuheilanum.  En þetta gerðu þeir og gott betur!  Ég tékkaði á dómum um þessa plötu og sá að grunur minn um að Daft Punk notuðust við trommara var á rökum reistur en ég vissi ekki að öll platan er meira og minna laus við tölvur.  Platan er tekin upp með sömu tækni og þegar elektróið var að stíga sín fyrstu spor.  Það er notast við hljóðgerfla og segulbönd sem eru klippt og skorin eftir kúnstarinnar reglum. 

Þessi frábæra nálgun skilar sér í frábærri plötu.  Þetta er í samhljómi við þá stefnu sem ég held að platan fylgi, sem er einfaldlega að segja takk til frumkvöðlanna.

Platan er góð blanda af ofursvölum hressum diskólögum og undurfögrum ballöðum á borð við „Something About Us".  Nokkur lög standa uppúr hvað minn smekk varðar og þau eru þessi helst:

„Doin'it Right" er einfalt, rólegt og fallegt lag þar sem söngur í gengum hljóðgerfil skilar sér ótrúlega vel sem „layer" undir fínum söng manns sem kallar sig „Panda bear".  Þetta lag er í uppáhaldi hjá Bessa syni mínum en hann er bara 7 ára. 

„Beyond" er frábær ballaða með yndislegum texta. 

„Get Lucky" er vinsælasta lagið af plötunni.  Engin furða.  Frábært stuðlag og vel til fundið að fá Pharrell Williams til að syngja það.

„Instant Crush" er í sama flokki og „Beyond".  Virkilega flott samið, fallegir hljómar og fínn texti.

„Loose Yourself" er besta lagið á þessari plötu að mínu mati. Ótrúlega þétt funk með þeim demantsharða takti sem einkennir Daft Punk á Homework.   Í þessu lagi sameinast í hjónabandi blússandi heitt funk og kaldhamrað electro. - Epískt.

„Giorgio by Moroder" er meira en lag.  Það er svo skrýtið.  Þetta er heimilda-lag eins og heimilda mynd.  Þetta lag er - held ég- miðjan í þessar plötu.  Þarna er Daft Punk beinlínis komin með sjálfan Giorgio Moroder í hljóðver þar sem hann segir frá upphafsárum sínum sem tónlistarmanns.  Það er athyglisvert að hlusta á Moroder tala um „when I finally broke away from school".  Hugsið ykkur!  Skólinn er stundum bara að þvælast fyrir hæfileikafólki.  Þarna fer herra Moroder yfir tónlistarsenuna í Þýskalandi þar sem euro-diskóið sleit barnskónum og hann segir frá: 

„I was looking for the sound of the future and I thought, I know the synthesizer, why don't I use the synthesizer? I didn't have any idea what to do but I needed a click and so we put a click on the 24 track witch then was sync't to the MOG modular.  I knew that this could be the sound of the future.  But I did not realize what an impact it would be".

Svo hefst lagið á frábærlega dæmigerðu Moroder stefi.  Og boltinn rúllar. Það er gaman að bera saman þessa hyllingu til Giorgio Moroder og þau lög sem hann sjálfur hefur samið.  Það er alveg ljóst að Daft Punk hafa stúderað herra Moroder í þaula.  Hlustið á stefið úr Midnight Express og berið saman við þetta lag.   Í þessu lagi eftir Moroder er meir að segja sungið í gegnum hljóðgerfil - sem er einmitt einkennismerki Daft Punk.  

Ég er yfir mig hrifinn af „Random Access Memories" og ef þið kaupið ykkur bara eina plötu á ári, þá mæli ég sterklega með henni.  Hún er frábær, engir veikleikar bara gleði og hellingur af þakklæti.  

 Veröldin er falleg.  Hún er reyndar óskiljanleg og leyndardómar hennar óteljandi.  Það er svo skítið að um leið og einni spurningu er svarað um eðli, tilgang og virkni veraldarhlutanna, opnast allskonar gáttir af nýjum spurningum.  Sumar hverjar setja meir að segja alla heimsmyndina í uppnám.  Í þessari óskiljanlegu spurninganámu starfa vísindin.

Vísindafólkið er það fólk sem grefur í gullnámum þekkingarinnar. Það vinnur í námugöngunum og er drifið áfram af blöndu af praktík og forvitni.  Fyrir mér eru námugrafararnir sérstakar manngerðir því það eru ekki allir sem hafa þá eiginleika sem þarf til að starfa ofan í göngum.  Þetta eru svolítið „exclusive" hópur. 

Besta námsfólkið. Mesta seiglan og leiftrandi gáfur. 

Fyrir okkur hinum sem vinnum ofan jarðar, í venjulegu veröldinni, kemur þessi hópur okkur stundum spánskt fyrir sjónir.  Við sjáum það stundum í vinnugallanum með eld í augum að tala um einhverjar furður í bland við mál sem koma okkur öllum við. 

Leiðin ofan í námurnar er í gegnum háskólana. Þar eru inngangarnir í gegnum skorpuna.  Þarna safnast þekkingin saman okkur öllum til heilla.  Það hefur stundum verið sagt að háskólasamfélagið hafi vaxið einhvernvegin frá hinum „venjulega" veruleika.  Það er ugglaust eitthvað til í þessu og auðvitað mismunandi eftir vísindagreinum.  Hitt er ljóst að ein af áskorunum háskólanna er að kynna það starf og þær rannsóknir sem unnar eru innan vébanda þeirra. 

Það starf er stöðugt í gangi og á morgun hefst þáttaröð í Ríkissjónvarpinu sem fjallar um fjölbreyttar rannsóknir og niðurstöður þeirra sem unnar hafa verið við Háskóla Íslands.  Þáttaröðin heitir Fjársjóður framtíðar og það fer vel á því.  Nýsköpun og ný störf eru oft óhjákvæmilegur fylgifiskur rannsókna og þekkingarsköpunar.  Þátturinn á morgun fjallar um hafið, þorskinn sem allir vilja eiga, meira að segja óveiddan, fjöruna og mögulega lyfjaframleiðslu úr efnum sem finna má á botni sjávar.  Jón Örn Guðbjartsson sviðstjóri hjá HÍ stjórnaði upptökum og er að auki þulur.  Þættirnir verða á dagskrá á þriðjudögum og hefjast eftir fréttir. 

Það verður spennandi að fylgjast með.